Czy papieros szkodzi duszy? - Netkobiety.pl

Bardzo trudno jest sie jednoznacznie wypowiedziec w tej kwestii. Wiadomo, ze papieros z pewnoscia  robi spustoszenie w organizmie, ale nie sadze aby byl szkodliwy dla naszej duszy. Choc kazdy czlowiek ma rozne zdanie na ten temat. I dobrze , bo taka roznorodnosc opinii  jest wysoce pozadana,bo pozwala szerzej przyjrzec sie tematowi i go zrozumiec.Pozwala  zmienic optyke widzenia problemu i byc moze uzmyslowienia nam potencjalne szkodliwosci dla naszej duszy.

No właśnie niby nie może zaszkodzić... Ale z drugiej strony wpływa na ludzkie zachowanie i nastroje i to nie jednorazowo, ale właśnie długofalowo. Miałam kiedyś strasznie kopcącego chłopaka, który kiedy przez kilka godzin musiał z jakiegoś powodu powstrzymać się od palenia, robił się naprawdę nieznośny i bardzo źle wpływało to na nasze relacje, bo to była taka irracjonalna złość, której nie umiał pohamować inaczej niż tylko zapalając papierosa. Nie wiem, czy można to nazwać szkodzeniem duszy, ale na pewno mogą generować złe emocje (czy raczej ich brak je generuje).

Świadkowie Jehowy mają taki zakaz i złamanie go może być powodem wykluczenia ze wspólnoty. Wiem, bo jedna osoba w mojej dalszej rodzinie była świadkiem Jehowy i przez palenie właśnie została wykluczona.

Temat ciekawy
Nigdy nie palilam, ale nie ze wzgledow religijnych, ale zdrowotnych i mi zawsze fajki smierdzialy
Widzialam palacych ksiezy i przyznam, ze mialam pewien niesmak i osobiscie uwazam,ze nie powinni palic... Najgorzej jednak jak wszystkiemu zaprzeczaja - to z pewnoscia szkodzi duszy oraz postrzeganiu ksiezy, ktorzy i bez tego ciesza sie zla slawa w PL.

Może być, ale pytanie brzmi, "czy szkodzi duszy"? Z materialistycznego punktu widzenia szkodzi, z chrześcijańskiego, przypuszczam że też szkodzi. Jedzenie wędliny z fosforanem to inna kategoria czynu w przypadku wielu ludzi, bo oni często nie wiedzą co jedzą. Poza tym, wielu ludzi nie stać na jedzenie ekologiczne. Co innego z papierosami, które nie są potrzebne do życia, a ich szkodliwość jest powszechnie znana i nie ulega żadnej wątpliwości.

Na dobrą sprawę połowa grzechów, z której większość się spowiada to grzechami nie jest. Wulgaryzmy, palenie, picie - to nie grzech. Grzechem są nałogi czy upijanie się lub wyklinanie kogoś.

Świadomość i premedytacja - to są dwa niezbędne warunki grzechu.

Jeśli nie wiesz, że czynisz źle, to czy czynisz źle?

Biorąc pod uwagę naukowy punkt widzenia to zaczynamy tak naprawdę umierać w chwili poczęcia bo wtedy zaczyna się nasz proces rozwoju, który jest jednotorowy. Więc biorąc pod uwagę to, że starzejemy się całe życie, a i tak będzie ono zakończone naszą śmiercią to gdzie tu mowa o grzechu skoro i tak umrzemy.

Naprawdę człowiek nie potrzebuje żadnej religii ani dziwnych średniowiecznych dyrdymałów, które z kawy robiły "napój szatana", a zielarki i znachorki palili na stosie razem z kotami. Człowiek doskonale potrafi stwierdzić co jest złe, a co dobre. Nie potrzeba nam żadnych 7 grzechów głównych ani Bóg jeden raczy wiedzieć czego jeszcze. Poza tym Bóg w swojej mądrości dał nam 10 przykazań prawo uniwersalne czy potrzeba czegoś jeszcze, a i bez tego jest raczej normalne, że bzykanie żony kumpla jest złe, zabicie drugiego człowieka jest złe, złodziejstwo jest złe, choć tutaj to bym polemizował bo jak na wierzący naród to SPORA część kradnie aż miło.

Czy papieros szkodzi duszy, NIE a czemu by miał, ale jak będzie jarać przy tych co nie palą to wtedy zaszkodzi twojej duszy, bo tak to palisz sobie sama dla siebie, a tak trujesz kogoś kto palić nie chce, a to brak empatii, współczucia i to jest złe.

Tak samo z piciem, jak sobie pijesz od czasu do czasu to czy to jest złe jasne, że NIE, ale jak masz rodzinę i chlasz jak opój to niszczysz czyjeś życie, bo nie umiesz okazać empatii i zrozumienia oraz wypełnić swoich obowiązków, które wziąłeś/aś na siebie składając przysięgę podczas zawarcia małżeństwa. To czy picie jak opój gdy człowiek jest sam jest dobre, też NIE bo niszczymy nasze życie i trud naszych przodków, rodziców, który włożyli żebyśmy mogli żyć, skazujemy ich na patrzenie jak się staczamy, a to jest złe bo to brak empatii i współczucia.

"Moralność człowieka zależy od zdolności współodczuwania z innymi ludźmi, wykształcenia oraz więzi i potrzeb społecznych; żadna religia nie jest do tego potrzebna. Człowiek byłby zaiste żałosną istotą, gdyby kierował się w życiu wyłącznie strachem przed karą i nadzieją na nagrodę po śmierci."

wiem że to bedzie naciągane    ale   tak  z ciekawości   dlaczego oddychanie jest  grzechem ?
a wulgaryzmy  niby  się zgadza  same  w sobie  nie są grzechem  a  to  jak  i w jakim celu  się ich używa  to i  owszem  ,tylko w tym przypadku  wulgaryzmy  powstały tylko  i wyłacznie  w "niecnym" celu Może  z wyjątkiem słów  które kiedyś były uznawane  za  powszechnego  stosowania i miały inne znaczenia
  Ciekawy jest  wywód  Piotrek.M,  w sumie uważa że wiara  do niczego  nie jest potrzebna  ale zdecydowanie twierdzi że  papieros NIE szkodzi  duszy

Nie o to chodzi. Nauka Kościoła Ewangelickiego i wszystkich Kosciołów protestanckich jest dośc radykalna, jesli chodzi o grzech: "człowiek grzeszy, poniewaz jest grzeszny, a nie dlatego jest grzeszny, że grzeszy" - jest to podstawowa teza reformacyjna. Tak jak wspominałam, grzech jest nie tyle czynem, co stanem człowieka. To zupełnie inna interpretacja niż katolicka, gdzie musi być jakiś czyn popełniony świadomie. Dlatego też spowiedź katolicka polega na wyliczaniu poszczególnych występków, a spowiedź protestancka polega na uświadomieniu sobie i przyznaniu się do grzeszności, na spojrzeniu na swoją niedoskonalość tak w całości, i  uświadomieniu sobie, do jakich konkretnych występków doprowadziła nasza grzeszność. Dlatego spowiedź protestancka odbywa się w sumieniu, w sercu przed samym Bogiem, a rola księdza polega na zadaniu pytań: "czy żałujesz" oraz "czy wierzysz, że będzie ci wybaczone" i jeśli odpowiesz przed Bogiem twierdząco, to ksiądz ogłasza ci odpuszczenie grzechów (tak w dużym skrócie).

Odświeżam
Można to rozszerzyć ogólnie na nałogi. Jak można ja rozeznać pod względem grzechu skoro nie ma tu warunku świadomej decyzji, ale z drugiej strony łatwo zacząć sobie pobłażać?

Chodzi mi o to, że jak już zacznie się trwać, to trudno się uwolnić. Słyszałam, że wtedy odpowiedzialność moralna znacznie maleje i ma to sens.

Każde przywiązanie szkodzi duszy. Niezależnie do tego co jest napisane w Biblii. A piąte przykazanie swoją drogą.

Mi bliżej do nauk Buddy niż Jezusa. Nie znam całej Biblii. Z mojego doświadczenia wynika, że przywiązania wywołują cierpienie i odbierają szczęście.

Dlaczego? Co jest w tym dobrego? Co zyskujesz dając drugiej osobie sznurek do sterowania swoimi emocjami?

Bliskość.
Zresztą to chyba naturalna interakcja, że przywiązujemy się do osób, na których nam zależy. To nie jest sznurek do sterowania, no chyba, że zakładamy, że bliskim zależy na to, żeby nas wykorzystać i skrzywdzić. Bardzo pesymistyczne podejście.

Mogę zaryzykować stwierdzenie, że Bóg jest w pewien sposób przywiązany do ludzi (jak ojciec do dzieci), ale uzależniony to od nas nie jest.