Jakie byly poczatki waszego "chodzenia" ze soba? - Netkobiety.pl

Ja jak spotkałam mojego przyszłego męża mogłam spędzać z nim każda chwile... Nic inne nie było dla mnie ważne po za nim, mogłam rzucić wszystko byle sie z nim widzieć, on niestety nie był wtedy taki spontaniczny jak ja, ale widywaliśmy sie często, bardzo często.. Teraz kiedy minęło już trochę czasu spotykamy sie co drugi dzień, i cały weekend:) I tak nam jakoś pasuje, chociaż czasami chciałabym nie widywać sie tak często i pozwolić sobie troszkę dłużej potęsknić jednak na razie nie potrafię i jak tylko jest taka możliwość to możliwie jak najczęściej sie spotykamy

a ja z moim mężem wydywałam sie codziennie a potem to już zostawał na noce więc do domu chodził tylko sie przebrac. Wiem jednak że z upłtwem lat zrozumiałam że przez to straciłam wiele znajomych i to bardzo dobrych więc moja rada pamiętaj że miłośc to miłośc ale nie zapomnij o czasie dla siebie i przyjaciół.
Każdy z nas musi miec czas tylko dla siebie

To dobrze, bo juz myslalem, ze takie czeste spotykanie moze byc jakies - nazwijmy to - niedobre.

Jestem wreszcie z polowka (o ktora walczylem bite 3 miesiace) od 10 dni i mam strasznie duzo watpliwosci, czy np powinienem ja czesto widywac.
Np zaczalem sie zastanawiac, dlaczego tylko ja sie ostatnio do niej odzywam i zdalem sobie sprawe, ze nie ona placi za swoje rachunki za telefon a poza tym nie daje jej okazji sie odezwac do mnie, bo bardzo czesto ja wydzwaniam...

Teraz bawi sie z kumpela, nie bedzie jej 3 dni w domu a mnie przez to szlag trafia, ze nie moge jej zobaczyc i przytulic
Na szczescie zostawila u mnie swoja bluze podczas ostatniego weekendu, takze mam sie do czego przytulic i moge poczuc jej zapach, ale to nie to samo...

Za duzo mysle chyba...

un hombre tul tą bluzkę,mnie jak mój mąż po raz pierwszy pocałował,wtedy oczywiście mój chłopak,to na noc nie umyłam twarzy,bo chciałam jak najdłużej czuć smak Jego ust.:D
A co do częstotliwości naszych spotkań,byliśmy weekendową parą.Mieszkaliśmy w tej samej miejscowaści,ale ja uczyłam się w innym miescie i tymczasowo mieszkałam w internacie.Piątek,sobota i niedziela były nasze.Dodam że to było dwadziescia lat temu i kontaktu telefonicznego zero.Ogromnie tęskniliśmy za sobą.:)

Tobie życzę powodzenia.

Heh, nie tylko bluzke zostawila. Na kocu i i koldrze zostalo pare jej dlugich, rudych wlosow. Moze to dziwne, ale jakos nie chce sie ich pozbywac, po prostu sobie leza obok mnie

Normalnie szlag mnie trafia, dopiero pewnie ja w piatek zobacze wieczorem... Zwariuje

un hombre - no proszę, od razu ładniej świat wygląda, kiedy się czyta takie posty , jak Twój Gratuluję wytrwałości Jak widać, warto trwać przy marzeniach, bo się spełniają
Ja swojego faceta poznałam przez internet Początki były trudne, bo dzieli nas 300 km, więc widzieliśmy się raz na miesiąc, a nawet rzadziej (nasz rekord to 7 tygodni ) Przez rok tak się męczyliśmy, chwile, kiedy on odjeżdżał, albo ja i myśl o tym, że nie wiadomo kiedy znów się spotkamy, były nie do zniesienia Płakałam więcej niż przez całe poprzednie 20- letnie życie Ale to już przeszłość- mój partner rzucił całe swoje poprzednie życie, przeniósł sie na moją uczelnię, przeprowadził do mojego miasta i jest tu ze mną codziennie !! Razem stawialiśmy czoła przeciwnościom, które nam stawały na drodze, a było ich dużo Jednak daliśmy sobie radę, teraz także nie opuszczamy się nawet na chwilę. Warto było przetrzymać rok, by teraz codziennie być bardziej pewną, że było warto

Ja swojego chłopaka poznałam w liceum i widywaliśmy się codziennie-na przerwach oraz w weekendy.
Teraz jest trochę inaczej. Każde z nas  ma inną szkołę. Pogodziliśmy się z tym, bo mamy darmowe nr i jest cały czas kontakt, jednak gdy przychodzi wolniejszy dzień w tygodniu i długi zimowy wieczór to aż się łzy w oczy cisną z tęsknoty. Wierze, że takie "rozłąki" i nie widywanie się umacnia Nasz związek i buduje jeszcze większe zaufanie. Pomyślcie co dzieje się w weekend jak go w końcu widzę i mam dla siebie :-)

A czy mialyscie tak, ze probowalyscie znalezc dziure w calym?

Ja chyba podswiadomie probuje... Snila mi sie ostatnio i z tego snu wynikalo, ze nic do mnie nie czuje a ja po prostu jestem jej wypelniaczem czasu.
Bardzo sie przejalem tym snem, a ze takich rzeczy nie chce zachowywac dla siebie, to opowiedzialem jej o tym... Strasznie sie tym przejela i poplakala, bo ubzdurala sobie, ze moze ja tak na prawde mysle...

A moze mi po prostu jest trudno uwierzyc w to wszystko, ze sie dzieje, ze jest? Ja nie spodziewalem sie, ze to nastapi tak szybko. Moze sie boje, ze nastepnego dnia jak sie obudze to okaze sie, ze to byl tylko sen? Moze chce maksymalnie wykorzystac kazda chwile z nia spedzona tak, jakby nastepna miala nie nastapic?

Chyba trudno jest mi uwierzyc w to, ze tez jestem dla niej kims bardzo waznym. Nie wiem dlaczego, bo spedzilismy cudowny czas podczas tego weekendu a mimo wszystko, trudno jest mi w to wszystko uwierzyc

Takie glupie mysli mam, jak zbyt dlugo jej nie widze. Mysle sobie, ze jesli sie do mnie nie odzywa, to moze jej nie zalezy. Skoro bawi sie z kolezankami tyle dni poza domem, to moze w ogole o mnie nie mysli. Zle sie czuje, jesli nie powie mi czegos milego...

Czy ja powinienem sie bac o swoje zdrowie psychiczne?

Boje sie, ze teraz, kiedy to wszystko zostalo wywalczone i jest super, to moge zepsuc moimi glupimi myslami