Jak nie popsuć świeżej znajomości z mężczyzną. - Netkobiety.pl

O matko..

Nawet rok nie minął od jego rozstania - dokładnie 7 miesięcy. Niestety, ale 9 lat zostawia za sobą ślad i wcale bym się nie zdziwiła jakby on jeszcze cos czuł do byłej, albo nie opadły by jeszcze jego emocje po rozstaniu. Ja tu w tym momencie nie widzę szans na związek, a fakt, że już wyznałaś mu miłość tylko pogarsza Twoją sytuacje. Facet już delikatnie się wycofuje - z tej mąki chleba nie będzie.

Wiesz ja po 3 letnim zwiazku nie czułam się gotowa na następny ok 1,5roku. Zwłaszcza, że on mówi Ci wprost, że Cię nie kocha. Podziwiam odwagę, ale na Twoim miejscu zachowałabym duzy dystans.

no bez przesady, dlaczego ''z tej maki ma nie byc chcleba''? Kazdy przechodzi wszystko inaczej. Na razie nie chce Ci wyznac uczuc, chce aby wszystko rozwijalo sie powoli, ja mu sie nie dziwie. Z tego co piszesz dla mnie wynika, ze w swoim poprzednim zwiazku wszystko umarlo smiercia naturalna, wypalilo sie. Obudzil sie, otrzasnal i poszedl dalej. Nie wydaje mi sie, ze sie Toba bawi, czy tez tam leczy. Z tego co piszesz, nie wynika tez ze nie jest gotowy na nowy zwiazek. Tylko chce wszystko toczylo sie swobodnym torem. Jestescie ze soba kilka miesiecy, ale to nie znaczy, ze ma sie czuc gotowy na wspolne zamieszkanie. Daj mu czas, chce rozmawiac, byc szczery, Ty tez z nim badz. Kluczem do udanych wzajemnych relacji jest rozmowa. Nie widze podstaw ku temu, aby mialo sie Wam nie udac. Bo byl w 9 letnim zwiazku? cO Z TEGO, NIE ON PIERWSZY NIE OSTATNI - ile jest udanych zwiazkow, w ktorych jedna ze stron miala wiloletniego partnera/malzonka, a zaczela ten ''nowy zwiazek'' tuz po tamtym rozstaniu? duzo, iec glowa do gory i nie bierz za bardzo do glowy, sluchaj swego serca. i usmiechnij sie , i nie staraj sie nad wyraz bo to tez nie pomaga. Badz soba, taka jaka bylas do tej pory i niech wszytko toczy sie swoim swobodnym torem. Bedzie dobrze Pozdrawiam

Dziękuję za pozytywne słowa. Chyba tego potrzebowałam. Z jednej strony wiem, że wszystko się powinno powoli rozwijać, ale z drugiej jego często nie ma i jak jest to dużo pracuje i wtedy chciałabym być bliżej. On jest w takim poczuciu, że jak jesteśmy razem w jednym pomieszczeniu to musi się mną zajmować..pewnie sporo w tym mojej winy Ale ile można pracować... i tak sobie ułożyłam, że gdybyśmy razem zamieszkali byłoby łatwiej. Za dwa miesiące kończy mi się umowa na najem mojego mieszkania, ale wolałabym drugi raz sama nie zaczynać tematu chodź o niczym innym nie marze.

Długo nie byłam w poważniejszym związku ba nawet w mniej poważnym i czasami widzę, że zachowuję się zaborczo chodź wiem, że to wszystko może popsuć. Ach te baby

Już tak próbowałam
Teraz pomimo tego, że bardzo chciałabym z nim zamieszkać bardziej wolałabym usłyszeć dlaczego się rozmyślił. Myślisz, że o to też nie powinnam pytać?

Jeszcze zapytam Was o jedną rzecz. Ostatnio miała miejsce sytuacja, która dziwnie jak dla mnie się rozegrała i sama nie wiem czy drążyć temat...choć powoli już zaczęłam to robić.

Mój chłopak zaproponował mi, żeby pojechała z nim na weekend do jego rodziców. Ja się zgodziłam. To było bardzo miłe no i generalnie perspektywa wspólnie spędzonego weekendu - bardzo się ucieszyłam.

Po 3 dniach wszystko bez większego stało się nieaktualne i nawet nie usłyszałam tego wprost tylko się domyśliłam i zadając pytania ogólnikowe tylko utwierdziłam. Wykręcił się po cichu z tego ;/ To był cios trochę dla mnie. Umawiamy się i później bez słowa wyjaśnienia mówi o swoim wyjeździe ale tylko o swoim nie naszym czyli ja staję się nieproszonym gościem ;/

Czy jest sens drążyć? Dopytywać czy czekać aż coś sam powie? Jest mi przykro. W ogóle jakiś wycofany jest ostatnio może faktycznie trochę chce odpocząć? Gdyby powiedział, że wszystko dzieje się za szybko, że woli wyjechać sam bo chcę trochę czasu dla siebie to przynajmniej wiedziałabym o co chodzi i pogodziłabym się z tym a tak domyślam się, że może nie chce się angażować, że jednak się rozmyślił.

Ja sama mam poważny problem. Chodzę do psychoterapeuty. Mam tendencję do bardzo mocnego krytykowania siebie i unikania mówienia o rzeczach nieprzyjemnych. Staram się nad sobą pracować, ale on widzi i wie, że mam jakiś problem z mówieniem, ale chyba nie jest na tyle głupi, żeby starać się coś we mnie zabić tymi samymi sposobami? Czyli nie mówieniem o rzeczach nieprzyjemnych. Chodź nazwanie tego nie mówieniem o rzeczach nieprzyjemnych jest mocno naciągane. Ja po prostu jak coś zaczyna dziać się złego za wszystko winię siebie i staram sie sama się zgnoić i unikam konfrontacji ze światem

Rozmawialam z nim. Uparl sie ze nie pamieta takiej rozmowy... byl mily chcial wyjasnic sytuacje, ale ja chyba nie wierze. Kilka razy powtarzal zebym nie odmawiala teraz i zebym pojechala, mowil ze foch jest najlatwiejszy i ze to nie jest propozycja wymuszona.

Kompletnie nie wiem co mam robic jechac nie jechac? To troche zenujace teraz bedzie. A moze pojechac i na spokojnie przelknac to ze byc moze faktycznie zapomnial bo juz wczesniej luzno rozmawialismy o tym ze mozemy razem pojechac ale nigdy nie pojechalismy bo to byly takie niekonkretne rozmowy. Aaaaaaa chyba mam dosc na dzis.

O mamusiu...   Moj facet mimo ze nie mial za soba zadnego zwiazku, to nie bylby gotow na pewno zamieszkac ze mna po 2 miesiacach, tak samo nie bylby gotowy np na wspolne swieta, my 2 lata razem i nawet wspolnych swiat jeszcze z pewncyh wzgledow nie spedzilismy i moze jeszcze nawet nie wiem 3 lata bedziemy oddzielne swieta spedzac z pewnych wzgledow i jest ok a Ty znasz faceta 2 meisiace i juz chccesz by z Toba mieszkal ?
I co, mam zachlastac sie, ze nie spedzamy razem swiat dziewczyny ? Nie Nie przejmuje sie tym, bo wiem, ze sie kochamy i kiedys sie to zmieni, dobre myslenie, prawda ?:)
Ty tez nie naciskaj, tym bardziej, ze byl jeszcze niedawno 9 lat z dziewczyna, to nie jest wazne, ze dawno miedzy nimi wypalilo sie, on na pewno pottrzebuje czasu, kawal czasu z nia byl. Poza tym mieszkanie razem po 2 meisiacach to zazwyczaj kiepski pomysl.

podzielam zdanie Tishy . ja sama wpakowalam sie w taki zwiazek w ktory moj facet byl po 5 letnim zwiazku z dziewczyna . przezyl z nia wszystko 'pierwszy raz ' pierwszy wspolny wyjazd seks znajomi ... pierwsza milosc. mieszkali razem od 2 lat . i rowniez on to zakonczyl bo jak uznal ' wypalil sie i czul od 1.5 roku ze to nie ta i to byla kwestia czasu az on to zakonczy tylko szukal odpowiedniego momentu ' rozstali sie w czerwcu 2010 . a ja poznalam go na poczatku sierpnia . i tez ja 1 sie zaangazowalam i pomimo ze ONA chciala wrocic on zapieral sie ze nic nie czuje i nie wroci do niej . tyllko niestety ja sie angazowalam w ten zwiazek a on stal w miejscu . niby chcial ale nie speszyl sie z dekleracjami . az w koncu wyznal mi ze jestem cudowna ale on nie uporzadkowal swojego zwiazku po bylej i nie potrafi na nowo kogos pokochac. bolalo jak cho.lera . i na tym forum rowniez mi radzili zebym sie wycofala z tego zwiazku bo nie da sie wejsc z 1 do 2 zwiazku w tak krotkim czasie szczegolnie jesli poprzedni zwiazek trwal kilka lat. a w przypadku Twojego faceta az 9 lat. postapilas blad ze wyznalas mu uczucie - moze poczuc sie osaczony i zobowiazany ze tez musi Ci to wyznac ... spoboj sie troche powstrzymac teraz nie okazuj mu tak swojego zainteresowania sporoboj trzymac go na dystans i byc tajemnicza. ale gwarancji nie dam Ci ze sie uda  bedzie ciezko i musisz sie na to przygotowac.

mnie bolalo jak jego rodzina o jego ex wspominala. albo jak w jakiejs sytuacji on nazwal mnie po jej imieniu ... jak zobaczylam gdzies na kompie ich wspolne zdjecia . itp. take male rzeczy sprawialy mi straszny bol. musisz byc na to przygotowana .

Czy na kiwniecie palcem moge przestac sie angazowac? Jest mi coraz ciezej a on mi nie pomaga bo przestal sie po prostu do mnie odzywac nawet w pewnym momencie mialam mysl w glowie ze cos sie moglo stac i napisalam do niego smsa z pytaniem czy ok, dostalam odp ze tak i ze odezwie sie pozniej bo ma spotkanie pierwszy raz nie odzywa sie do mnie przez caly dzien. Tu nie o pisanie/dzwonienie chodzi ale o sygnal ze jednak cos sie popsulo (( cholera jak mi zle

Potrzebuję jeszcze Wasze rady.

Ponieważ męczyły mnie niektóre zachowania mojego faceta przeprowadziłam z nim poważniejszą rozmowę trochę przypierając go do muru. Usłyszałam to czego trochę się bałam. Ponieważ poznaliśmy się niedługo po tym jak on rozstał się ze swoją poprzednią długoletnią partnerką on nie chce się na full angażować. Twierdzi, że jestem wspaniała i chce się ze mną spotykać, ale ja dużo szybciej się zaangażowałam niż on. Przystopował trochę.

Czyli autopsja pokazała, że wiele z Was miało rację niestety Teraz sama nie wiem co zrobić. On chce, żebyśmy spotykali się nadal. Chce nadrobić pewne rzeczy, których do tej pory nie było i o czym ja mu powiedziałam mając trochę żal.

Ponieważ ja się zakochałam po 6 miesiącach spotykania się czuję się trochę oszukana. Nie obiecywał mi oczywiście nic, ale pozwolił mi się angażować. Ciągnął za język rozbudzająć trochę nadzieję na uczucie.

Z jednej strony wiem, że już mi jest wystarczająco ciężko i chciałabym sobie odebrać przyszłych cierpień, ale skoro on nie chce się poddać i nadal walczyć to...no właśnie co?

Oczywiście możemy zwolnić. Ja rozumiem, że on potrzebuje czasu, ale ja potrzebuję, żeby mężczyzna się bardziej o mnie starał...mam mu to powiedzieć? Jak dla mnie to takie naturalne i nie trzeba tego mówić.

Jestem w kropce. Pewnie czeka nas kolejna rozmowa i to ja jestem stroną, która chce wszystko skończyć on chce próbować...

Moim zdaniem inicjatywa leży teraz po jego stronie. Jeżeli mu naprawdę zależy powinien się starać a ja powinnam traktować wszystko na dystans. Łatwo się pisze, ale chyba jak sobie ustalę w głowie jaką drogą powinnam iść to będzie mi łatwiej.

Zwolnij.Wiem że to tak łatwo powiedzieć zrobić gorzej,ale podałaś bardzo ważną informację.Facet dużo pracuje.Zwykle faceci uciekają w pracę aby o czymś lub kimś zapomnieć.(lepiej w pracę niż w gorzałkę).Pozwól mu w tej pracy zapomnieć.Nie przypieraj go do muru bo wszystko spalisz.Ale pamiętaj że jeżeli facet tak robi to znaczy że ją jeszcze kocha.A z taką miłością jeszcze nikt nie wygrał.Po prostu bądż przy nim i czekaj.
Co do Twojego zaangażowania,to musisz sobie zdawać sprawę że są kobiety w życiu męszczyzny których nigdy nie zapomina i NIGDY nie przestaje ich kochać.Miejmy nadzieję że czas wyleczy rany i on będzie tylko dla ciebie.Życzę wam szczęścia którego mi zabrakło.Pozdrawiam.

Bardzo dziękuję za dobre słowa Sprawa wygląda mniej drastycznie niż to napisałam wcześniej. Emocje jednak działaja na moją wyobraźnie więc jak była chwila (dosłownie jeden dzień) wiekszej ciszy to ja sie zalamalam ze jednak dalam sie wplatac w cos bez sensu, ale mysle ze tak nie jest. Rozmawialismy. Powiedział mi co i jak. Raczej nie ucieka w prace starajac sie zapomniec o niej pisze raczej bo pisze o swoich odczuciach. On po prostu ma prace handlowca polegajaca na opiece pol kraju - wiec jezdzi. W ciagu dnia pisze do mnie sporo smsow. Ja w tej chwili juz mniej do niego. Poszlam po rozum do glowy i nie zameczam go tak soba. Kiedy sbylo mi przykro ze reaguje na moje smsy z opoznienie, ze nie potrzebuje codziennie na dobranoc ze mna rozmawiac. W tej chwili mam do tego wiekszy luz. Narzucilam sobie takie tempo zycia i tak sie zajelam soba ze on jest bardziej z boku. Bardziej sie stara. Emocje opadly i jest duzo lepiej. Nie chce juz z nim tak od razu mieszkac choc jestem w sytuacji gdzie to byloby najlepsze no ale odpuscilam kierujac sie rozumem
Widujemy sie jak mamy oboje czas, ja swojego wolnego czasu nie dostosowuje do jego pobytu w miescie. mysle ze jest lepiej o!

I sobie mozecie mowic co chcecie Jest kochany. Martwi sie o mnie, dba i generalnie jest mi bardzo dobrze!

Od mojego pierwszego posta minęło sporo czasu. Pomyślałam, że napiszę conieco bo może to komuś pomoże w przyszłości. Po wielu mniej lub bardziej ostrych ocenach, że z tej mąki chleba nie będzie starałam się odpuścić trochę. Sama ze sobą prowadziłam różne dialogi Skupiłam się dość mocno na sobie. Chodzę na dużą ilość zajęć fitness, siłownie i inne takie upiękrzające i mam mniej czasu dla niego. Czasami mi się wymknie coś niemiłego w trakcie rozmowy z nim. Bo on pomimo tego, że kiedyś trochę uciekał przez dzień lub dwa przede mną (jak się okazało naprawdę przez pracę) to teraz jego zachowanie zmieniło się o kilka stopni. Przeczytałam też obie książki o zołzach i z lekkim przymrużeniem oka wzięłam je sobie do serca. I teraz gdy go nie ma przez kilka dni to na powrot nie chce mu juz robic pierogow z jagodami poprawilo sie we mnie troche. Staram się byc "mniej zaangazowana" i nie patrzec na nas przez klapki zakochania. Czasami sie zastanawiam nawet czy myslac w ten sposob - wplywajac na siebie podswiadomie jestem w ogole zakochana? Bo przeciez wtedy czlowiek glupieje i duzo trudniej mu o rozsadne decyzje. Ja robie postepy. On no coz...moglby sie bardziej starac to by mi schlebialo, ale jest lepiej i to nie dlatego ze nagle zmienil sie w ksiecia z bajki skaczacego wokol mnie ale glownie dlatego ze ja nie chce sie z nim spotykac w kazdej wolnej chwili. To dolowanie sie bo on nie ma czasu jakby na to nie patrzec bylo przez moja glowe

Dzisiaj rano powiedzial nawet ze mocno zapracowana sie zrobilam i mam coraz mniej czasu i czy moglabym zarezerwowac piatkowy wieczor dla niego? To było fajne - taka cicha satysfakacja

Sprawa wspólnego mieszkania trochę nadal mnie męczy, ale odpuściłam już jakiekolwiek sugestie

Czytam te Twoje posty, mamy podobny problem poznalam faceta, ktory ma dzieci i jest w zwiaku malzenskim , ale z zona nie mieszka 1,6 roku, zdradzila go.Tez nie ma zaufania do kobiet.Znamy sie 3 miesiace, ale 2 razy sie widzielismy bo daleko mieszkamy od siebie, a on jest kierowaca.Tez go zmuszam do pewnych spraw a on tego nie chce.Cgce byc ze mna, ale boi sie ze nie zakocha sie we mnie.Ja mu powiedzialam ze to nie jest takie latwe trzeba czasu i dobrze kogos poznac.ostatnio mu powiedzialm ze chcialabym cofnac czas i zmienic to wszystko ze zle to rozegralam , on napisal mi ze nie trzeba cofnac czasu do tylu, tylko trzeba dac nam czasu i nie robic nic na sile.W sumie ma racje, bo za szybko sie dzieje, ale ja chcialabym z nim czesciej przebywac, ale niestety wyjechalam, ale robi wszysttko zeby ze mna sie zobaczyc.
Tez pewnie boi sie ze zostanie skrzywdzony, trzeba facetowi w jakis tam sposob pokazac ze Tobie na nim zalezy ale nie caly czas, czekaj sama jak sie odezwie do Ciebie.U Ciebie jest prosciej bo widzisz go czesciej a ja dopiero go poznalam i jestesmy na odleglosc a chcialabym zeby to wygladalo inaczej.On wie ze to bylo moje marzenie wyjechac, powiedzial mi zebym zobaczyla jak jest za granica , bo on nie chce rezygnowac z czegos co kocha.W sumie tez bym nie chcialabym zeby moj facet powiedzial zeby tego nie robila co kocham.Madrze mysli moj.Boje sie wiesz czego , ze jak jestesmy na odleglosc to mozemy sie w sobie nie zakochac, trzeba z kims przebywac.
Chcialabym bardzo zeby sie zakochal we mnie, bo wtedy by bylo duzo prosciej, my kobiety szybko sie zauraczamy:)

I po co to wszystko? Po co marudzic lub nażucać coś facetowi. Być może jeszcze nie jest gotowy na POWAŻNY związek, po tym jak rozstał się ze swoją bylą dziewczyna po tylu latach bycia razem. Dobrze robisz, że zajmujesz się sobą, i nie pokazujesz mu że jest całym Twoim światem.
Co do kwestii mieszkania, uważam, że to za wcześnie, i on jeszcze nie jest gotowy na wspólne mieszkanie. ( być może się myle)
W każdym bądź razie napomnę jeszcze o Twoich 'marudzeniach'. Jeśli będziesz mu ciągle marudziła, i pokazywała, że ciągle Ci coś nie pasuje, to facet wkońcu będzie miał dośc i odejdzie...
Ja jestem z facetem i czasem zdaża mi się mieć fochy. Nie są one często, ale jednak... I wiem, że jak bym dalej się fochowała to wkońcu by miał dość. Bo żaden facet nie chce marudzącej lub fochującej się dziewczyny. Trzeba zmienić pewne zachowania w swoim charakterze, jeśli facet jest wartościowy. Dobrze, że sama dostrzegłaś, że mu marudzisz. Dlatego by nie było za późno, warto się zmienić. pozdrawiam i życzę powodzenia!