moja przyjaciółka-deprecha wróciła... - Netkobiety.pl

Hmmm, zawsze jest jakis powod tej depresji...musisz sobie odpowiedziec co zlego jest w twoim zyciu, co sprawia ze tak odechciewa Ci sie wszystkiego...jak juz bedziesz wiedziala co to jest to musisz z tym walczyc....

Chyba musisz niestety sięgnąć po farmaceutyki skoro miałaś już kiedyś depresję to wiesz że to samo nie minie . Chyba że tym razem to tzw. jesienne smutki ,wieczory są coraz dłuższe . Sama wiesz najlepiej jak się czujesz ale nie PODDAWAJ się! NIGDY W ŻYCIU !

Wiesz sama sarabaro, że depresja odbiera Ci życie (pewnie chowasz się pod kołdrą, wycofujesz ze wszystkich relacji, kontaktów, aktywnosci etc... ) - musisz zacząć się leczyć , bo ona może to zrobić dosłownie!!!  To nie "przyjaciółka - tyko złodziej życia. Sarabaro, koniecznie idź do lekarza!!!

Sloneczko, opowiedz jak udało Ci się znowu otworzyć na ludzi i znaleźć chęć do życia, bo myślę, że dla wielu z nas jest to duży problem.

Rzeczywiście, kiedy mamy świadomość, że komuś na nas zależy, to staramy się i robimy coś, żeby nadal myślał o nas  tak pozytywnie. Gorzej, gdy nie ma takich osób, lub ich nie dostrzegamy. Cieszę się, że Ci się udało. Warto zmieniać swoje życie na lepsze, bo tylko wtedy ma jakiś sens:)

Bardzo się cieszę, że sobie poradziłaś. Spotkałam Cię dziś w "samotności".
Pięknie odpisałaś w swoim poście sarabarze, szkoda, że nie wiadomo, czy ona to przeczytała. Zajrzała tylko na chwilę...
Dużo ludzi tu wpada, pisze jednego posta i znika..

Piszesz o depresji w sposób taki, w jaki właśnie zamieszkuje w naszej głowie. Depresyjne myśli, powodują negatywne emocje, a one z kolei wpływają na nasze zachowanie. Nic się nie chce, coraz więcej czasu w łóżku, samotnie. To znowu nie wywołuje w nas pozytywnych myśli. Wręcz odwrotnie, myślisz, ze znowu jest beznadziejnie, to z kolei skutkuje w emocjach itd. błędne kolo. Trzeba dotrzeć do Twoich myśli, jakie one są, co o Tobie mówią, a wtedy będzie łatwiej poradzić sobie z depresja. A jak wtedy sobie dałaś rade?co Ci pomogło?
najważniejsze, ze dostrzegasz i przyznajesz się do problemu. Wierze, ze poradzisz sobie, tylko pamiętaj ze proszenie o pomoc to oznaka siły, wiec nie obawiaj się poprosić o wsparcie.

To nie pozostaje tobie nic innego jak skorzystać z pomocy specjalisty. Tu chodzi o twoje życie. nie wiem ile masz lat czy masz rodzinę ale spróbuj dla siebie samej. Może psycholog pomoże ci zrozumieć co takiego zabrało ci chęć do życia. A dobre leki pomogą przetrwać najgorszy okres.

Po pomoc do psychologa, psychoterapeuty zazwyczaj zwracamy się, kiedy nasz problem dokucza nam na tyle, ze zakłóca nasze codzienne funkcjonowanie. Właśnie wtedy, kiedy widzimy, ze coś co wcześniej sprawiało nam radość, przyjemność, chciało nam się, nie stwarzało trudności, a nawet jeśli stwarzało to chciało nam się je pokonywać,  teraz powoduje jedynie problem to wtedy będziemy poszukiwać pomocy. Natomiast znacznie trudniejsza jest sytuacja kiedy nie chce nam się chcieć. Jest to po prostu sytuacja, w której widzimy ze jest źle, ze potrzebujemy pomocy, ale nie mamy siły po nią się zgłosić. Wierze jednak, ze człowiek jest istota racjonalna. Ma oczywiście uczucia, ale rozsadek jest przywilejem człowieka. Absolutnie nie lekceważę Twoich uczuć, wiem,ze jest Ci ciężko, smutno, źle. Jednak czy to Twoje uczucia czy depresja?Chyba to drugie. To ona i je narzuca. Wiec nie warto poddać się chorobie. Proponuje, żebyś wypisała jakie korzyści będziesz mieć jeśli zgłosisz się po pomoc. A jakie straty? Czy w ogóle możesz coś stracić jeśli pójdziesz do specjalisty? Dasz rade. Przypomnij sobie co kiedyś sprawiało Ci radość, jak kiedy funkcjonowałaś. To wszystko możesz odzyskać:)