Trudne początki, jak znaleźć szczęście. - Netkobiety.pl

Jakiś czas wcześniej wymieniłam kilka maili z facetem poznanym przez portal Randkowy, potem kontakt się urwał. Po kilku m-c odezwał się do mnie z pytaniem czy mam ochotę jeszcze na rozmowę. Odpowiedziałam, że mam. Korespondowaliśmy blisko m-c w zasadzie o wszystkim o marzeniach, o domu, o oczekiwaniach on pisał, że szuka bliskości, że czuje się bardzo samotny ja odpowiadałam podobnie. Zdecydowaliśmy się na spotkanie było miło zaskoczyło mnie tylko, że nie odprowadził mnie do samochodu po spotkaniu. Gdy wróciłam do domu po spotkaniu pomyślałam, że on odebrał mnie inaczej niż ja jego, ale napisał sms-a do mnie i pomyślałam, że może jednak nie. Oczekiwałam, że teraz już wszystko będzie inaczej, ale później zrobił się dystans nie wiem, dlaczego. Trochę się pogubiłam zapytałam, więc, wprost co sądzi o naszej znajomości. Odpowiedział nijak. Dziwnie to brzmiało w zasadzie było mi przykro odpowiedziałam, że nie potrzebuję znajomości, która tylko ma być. On zamilkł, a ja próbowałam wytłumaczyć, o co mi chodzi. Źle mnie zrozumiał, ponieważ w odpowiedzi tłumaczył, że nie może dać mi żadnych deklaracji, tylko, że ja nie oczekiwałam deklaracji dotyczących szczęśliwego zakończenia. Chciałam tylko wiedzieć, że hmm podobam mu się, że chce mnie poznać oczywiście wszystko to mu napisałam. Mam wrażenie, że zaczął od tej pory bardziej się mną interesować dzwonił pisał sms-y, ale minął już prawie m-c, a on nie proponuje żadnego spotkania zbliża się sylwester liczyłam na wspólne spędzenie, ale w tej sytuacji to chyba nierealne. Rozmawiałam z nim przez telefon i tu pojawiły się kolejne wątpliwości gdyż nazwał siebie moim przyjacielem, ciekawą nową znajomością. Opowiadając o weselu kolegi na którym był kierowcą wspomniał, że poznał jakąś dziewczynę i nawet się mu podobała, ale szybko odjechał mówił iż było to dawno może i było, ale znaczy to, że mógł określić czy ktoś się mu podoba raptem po kilku chwilach.
Nie wiem co ja mam o tym wszystkim myśleć. Z jednej strony myślę sobie czas, daj mu czas, ale czy czas tu coś zmieni chyba nie. Nie chce znajomości wirtualnej tego czasu też się boję, że ja wbrew sobie mogę się zaangażować, a on mnie widzi w roli przyjaciółki. Nie chce cierpieć już kiedyś tak było i było mi bardzo ciężko. Postanowiłam więc, że jeśli nadejdzie sylwester i nie będziemy wspólnie go spędzać to zakończę tę znajomość definitywnie. Chyba robię dobrze choć czasem pojawia się iskierka nadziei, że może coś jednak wyjdzie. Bardzo się boję co robić? Powiedziałam dość wyraźnie czego chcę, ale nikogo do tego nie zmuszę i nie chcę tego robić, więc może powinnam dać sobie spokój póki jeszcze czas. Co o tym myślicie?