służące swoich mężów,STOP ! - Netkobiety.pl

dominika25 - oj!!!!to prawda nasza miłosna głupota nie zna granic - do mojej doszłam 4 miesiące temu po 13 latach "niewolniczej" pracy na etacie: pracownika, żony, matki, kucharki itd..... Powiedziałam DOŚĆ- albo zmiana albo zacznę gryść, kopać i zwariuję nie mówiąc że padne "jak pies Pluto" i okazało się że da się podzielić obowiązkami: śniadanko robi mąż, naczynia umie umyć, od obierania ziemniaków nie robią mu się odciski, a nawet wie gdzie jest kosz na śmieci.
Jednak nasza niewolnicza natura potrafi się zbuntować i naprawdę można nauczyć naszych Panów że kobieta to też człowiek - trzeba tylko "walnąć pięścią w stół"

zgadzam sie z poprzedniczką u mnie w małżeństwie nie a że ja cos robie wiecej on mniej i jeszcze jestesmy z tego niezadowoleni Mój mąż bardzo często sie garnie do pomocy, czasem ja mu nie pozwalam czegoś zrobic bo jest mi głupio, że ja siedze a on sprzata, myje gary itd Także myśle, że to zależy od osobowości człowieka:) Poza tym ja lubie prasowac mojemu lubemu koszule, skłądac w szafce itd choć czasem wiadomo wydaje mi sie, że wielu rzeczy nie docenia ( bo często ciuchy wiesza na krzesłach ) no ale takie błędy sie wybacza przecież, nikt doskonaly nie jest :P

zgadzam sie (zkolezanka wyzej) w 100%!! ja jeszcze do niedawna nie pracowalam bylam w domu gdzie mialam czas na wszystko, ale to nie oznacza ze bylam dla mojego meza kucharka, sprzataczka itd itd, zawsze mialam i mam czas dla siebie, ja rowniez nie ubieram sie dla meza tylko dla siebie, zawsze lubilam atrakcyjnie wygladac i nadal lubie. A pozatym jak kazda kobieta (tak mi sie wydaje) lubie spojrzenia innych facetow kiedy ide ulica....i wiesz dominika25? nie pisz w sensie "my kobiety takie glupie"  bo kazda kobieta jest inna i nigdy nikogo nie uwazalam za glupca nie znajac go....

rozumiem was ,większość z was umie się postawić wytyczyć granicę cieszę się że u was są podziały obowiązków ,ale jest wiele kobiet które czują się kurami domowymi a to wszystko można zmienić. Ja nie napisałam, że ja nią jestem ja podałam takie przykłady owszem gotuję piorę robię to z ochotą ale wiele kobiet tego nielubi wręcz nie znosi tego robić, a robią bo uważają że muszą.A w cale nie muszą każde obowiązki idzie podzielić. Zrobić cos na co my mamy ochotę .Mój mąż akurat jest pracowity bo i posprząta wypierze śmieci wyniesie wyjdzie z psem pobawi się z synem a nawet go przebierze mu pieluszkę.

Amis - piszesz że nie umiesz ja też tak myślałam - bo przecież tak było od początku małżeństwa, tak to powinno wyglądać - A GUZIK - napisałam już wcześniej nie musi to tak wyglądać nie uwierzyłabym wcześniej ale sama zrobiłam rewolucję w swoim małżeństwie i udało się.

Poprosiłam o wniosek urlopowy (męża)i wyszedł po raz kolejny rano z psem po czym spytał się!!!!zrobić Ci herbatę?
zawsze coś
Chyba go rozbawiłam

ja jestem w związku już ponad 4 lata, od 2 lat pomieszkujemy ze sobą także znam go już bardzo dobrze, wiem jakie ma nawyki, jakie przyzwyczajenia. Staram się już teraz tłumaczyc mu że obowiązki dzielimy między siebie a nie abym to tylko ja sprzątała, gotowała, prała. Niestety ale wychował się w rodzinie gdzie to właśnie matka wszystko robi, podaje pod nos. Do syna też zawsze latała a to z jedzonkiem, a to jak coś chciał, no SZOK! oooo nieee, ja wprowadze swoje zmiany i musi się do tego ustosunkowac. Niech faceci wreszcie zrozumieją że to też ich obowiązek! w tych czasach większosc kobiet pracuje, rozwija swoją kariere i co?? Po pracy nikt jej nie poda kapci, obiadku pod nos tylko sama musi wszystko szybko robic. Mam nadzieje że u mnie tak nie będzie. i u Was też:)

u

nie do końca się zgodzę z Twoją opinią, że będzie oczekiwał tego, na ile mu pozwolimy, bowiem są przypadki, że np. nasi mężowie wynoszą z domu pewne przyzwyczajenia, a jak wiadomo przyzwyczajenia ciężko jest zmienić... on wyniósł z domu, że mamusia mu usługiwała, wszystko pod nos podstawiała itp. ja z domu wyniosłam coś zupełnie przeciwnego, a nie mam prawa mieć pretensji o wychowanie do kogokolwiek!! każdy z nas jest inne, ma inne wartości, inne podejście do różnych spraw, i każdy z nas działa jak najlepiej w jego własnym mniemaniu, a że później inni czasem muszą przez to cierpieć to zupełnie inna bajka i raczej nie dotyczy już tych, którzy zapoczątkowali przyzwyczajenia.
nie mówię też, że nie walczę z tym co jest nie do końca fajne u mego męża! staram się, zwracam uwagę niejednokrotnie, czasem coś się osiągnie, ale raczej nie na długooo. ale jestem konsekwentna i wierzę, że za parę lat wreszcie się nauczy moich zasad. mogłoby to trwać może i krócej, ale jakim kosztem. musiałabym wszczynać awantury, a skoro wszystko poza głupimi przyzwyczajeniami jest ok. to po co robić problemy, kłótnie, które może i spowodują jego inne spojrzenie na to jak się zachowuje i co robi, ale może spowodować też to, że po prostu związek się rozpadnie, a tego może nie wszyscy chcemy...
trzeba walczyć, ale delikatnie, dyskretnie, i niech to potrwa dłużej, niż robić burze i pozwolić by drzewo się złamało...
pozdrawiam

Ja nie pracuje, ale na rodzine zarabia moj maz, wiec to normalne ze w domu trzeba ogarnac, ugotowac mu obiad zeby nie byl glodny kiedy przyjdzie, zajac sie dzieckiem, bo przeciez trudno zeby bral go ze soba..
Ale ja nie mam takich problemow jak ty.. nie chce mi sie sprzatac to nie sprzatam, nie chce mi sie gotowac - zrobie gotowca.. prania ani odkuzania ja nie znam, bo maz to robi kiedy przyjdzie z pracy.. (pralke mamy w pralni, ja mieszkam na 2 pietrze) i ciezko mi latac tam i spowrotem w 8 miesiacu ciazy..
Ale jezeli czegos nie zrobie, bo najzwyczajniej w swiecie mam lenia, nie mam tego wytykiwanego..+
Fakt, faktem, kiedy maz  mieszkal z mama (mial ciezkie dziecinstwo z ojcem), mial wszystko pod nos.. ale odemnie tego nie oczekuje
Pozdrawiam

dominika25 - ja już napisałam wcześniej jak jest a raczej jak było u mnie, ale czytałam dalej posty innych Kobietek i odniosłam wrażenie że w większości wypodków gdzie jest tak IDEALNY po dział opbowiązków to albo te pary krótko ze sobą mieszkają, albo to są luźne "nieformalne związki" bo owszem są wypadki gdzie facet pomaga w domu ale to i tak w większości przypadków 90% prac spada na kobietę. Ja jak POMIESZKIWAŁAM u przyszłego męża to nawet ręką nie musiałam ruszać - jak coś robiłam to dlatego że miałam ochotę - sprawa się diametralnie zmieniła gdy pobraliśmy się , żyliśmy na co dzień razem, doszły obowiązki, problemy itd...
Poza tym w naszym społeczeństwie dalej pokutuje przekonanie że to kobieta "prowadzi" dom i nawet nasze matki tak nas uczą więc ciężko się dziwić żę my same chcąć być ideałem matki i żony powielamy ten stereotyp, a nasi mężowie szybko przyzwyczajają się do takiego stanu  - ale nawet zatwardziałych facetów można "przerobić" wiem to dziś po swoim mężu choć jeszcze parę lat temu nie mogłam sobie wyobrazić jego jako "pomocy" domowej.

syla bardzo ci współczuje faktycznie twoja sytuacja nie wygląda najlepiej ,a rachunki za czynsz,auto gaz prąd każdy ma. Dlatego któryś z członków rodziny musi pracować, to wiadomo a zazwyczaj to mężowie lepiej zarabiają więc całe prowadzenie  domu spada na nas kobiety .W tej sytuacji ,czy nam się to podoba czy nie musimy to wszystko ogarniać nie chcemy mieć chyba sajgonu w domu .Czy chociaż tych niedzieli maż nie może sobie odpuścić obojgu wam przydałby się odpoczynek wciąż jesteście na pełnych obrotach ,a tak pobyli byście trochę razem trochę z dziećmi .Wiem że pieniądze są ważne ale rodzina też jest ważna.Ja jestem sama od 6 do 18 a zaś jak mąż wróci to też a to robi to a to tamto jak razem siadamy to jest 22 o 23 już śpimy ale chociaż w soboty robi do 15 i niedziela wolna.Jeśli jest wam tak ciężko nie mógł by mąż poszukać innej pracy tak samo płatnej lecz z innymi godzinami .Ludzie to nie roboty,a potrafią tak długo pracować aż nie padną na ''pysk'' czy tak ma wyglądać reszta waszego życia?żyjecie razem a jakby osobno każdy z was żyje swoim dniem a gdzie tu chwile dla was ?przecież jesteście tacy młodzi

Ja wyniosłam taka naukę z domu...jeśli oboje pracujemy zawodowo, oboje równo dzielimy się obowiązkami...Tak było i jest u mnie w domu dla mnie to oczywiste, że facet pierze, sprząta, gotuje, opiekuje się dziećmi...Sama jestem od 7 lat w związku i u mnie tez tak jest...mój gotuje, sprząta itd tak samo jak i ja. Nie obchodzi mnie prostackie, stereotypowe myślenie, że tylko kobieta robi w domu. W życiu nie związałabym się z facetem, który oczekiwałby ode mnie, że będę jego służącą, nic mnie nie obchodzi to czy matka faceta dała z siebie zrobić niewolnice, jej problem- ma krzywe wzorce z domu to niech szuka frajerki. Co to za facet, który pasie się przed tv podczas kiedy jego żona, zmęczona po pracy zawodowej , zaczyna 2 etat w domu? leń i egoista na km tacy ode mnie. A potem taka zachoruje i jej chłop nawet herbaty nie zrobi. Jak można tak kogoś wykorzystywać, ohyda. Poza tym jak się razem pracuje w domu  to idzie o wiele szybciej i zostaje czas na np obejrzenie razem filmu, spacer, sex, i inne przyjemności No i obowiązki nie są już takie męczące. Myślę, że kwestię podziału obowiązków trzeba z facetem omówić jasno i konkretnie na początku związku, trzeba iść na pewne kompromisy, jak sie dogada na początki i szanuje się czyjąś pracę to będzie ok- jak się zmiany zaczyna późno wprowadzać to i na efekty trzeba czasem czekać bardzo długo. No chyba, że kobieta lubi prace domowe i chce być Panią domu...no to co kto lubi nic na siłę.

dominika mowisz inne godziny?? nie ma szans i mysle ze nic sie nie zmieni, szybciej sie rozedziemy niz cos sie zmieni. pracuje w serwisie od 8 do 17 a potem w garazu u tesciowej od 17 do22-23 i pozniej, dorabiapo prostu, bo ciezko sie zyje w 4 osoby na niecalych 35m2
wolne niedziele...bywa, ale zawyczaj wtedy ja ide do pracu, powiem szczeze ze od poniedzialku nie widzialam meza, wraca gdy spie, z rana ja wychodze do pracy gdy on spi lub odwrotnie, nikt nam nie pomaga a maz postawil na to ze kupi dom...narazie wyszlismy z dlugow...wiem ze zatracimy siebie, widze to ale nic sie nie zmieni, probowalam nie raz i wiesz takie jak ty mowisz bycie sluzaca mi nie przeszkadza, szkoda mi go ze tyle pracuje wiec owszem mu sluze, zrobie zaraz kolacje sostawie zeby zjadl, zrobie jedzenie do pracy, jutro po nim posprzatam itd...zycie

raczej sie zatracimy...trudno byc przy kims kogo widisz tylko w nocy jak spi, ale fakt zasowa jak dziki.
ale co do takich panow jak mowisz Amis. ja mysle ze my jestesmy wspolwinne takiemu zachowaniu-my kobiety.
czy kobiety nie uwazaja ze zrobia wsyztsko naj a ten dupek facet nic nie potrafi??
ja mysle ze trzeba go zaangazowac, dac liste i powiedziec-idz zrob zakupy bo nie bedzie obiadu. po co kobiety maja to ciagac.
dac w reke rachunki i kase i powiedziec-zaplac bo nie bedzie swiatla. itd. mysle ze trzeba go zaangazowac. gdy moj maz bywal jeszcze w domu to on nie umial zrobic tegoc zy tamtego, nawet nie wiedzial ze powinno sie pomagac-ale to przez chora matke ktora ich nie wychowala-ale nauczyl sie gdy pare razu nie dostal obiadu. w osostnia niedziele tak go naszlo ze nawet ciasto se zrobil:) umie-umie sam tylko trzeba dac pole do popisu, bo czy to nie dziwne ze my bysmy mialy wyzuty sumienia gdybysmy to my lerzaly z pilotem w czasie gdy nasz facet by zasowal w kuchni?

syla no masz racje-ja też uważam ,ze wszystko zrobię najlepiej i szybciej i bez gadania i bez proszenia
powoli zmieniam to podejście -jest o tyle łatwiej,że mam męża leniwego ale nie powie sama zrób tylko pomoże-sam się nie domyśli i na to liczylam a to był błąd
Córki to samo-czyli moja wina-sama pójdę po zakupy,sama zejdę ze śmieciami,sama z psem,sama na spacer  z małym itd
potem marudze

nie wiem nie moge jakoś dopuścic myśli do siebie ze w niektórych zwiazkach tak jest:/ albo sznujemy się nawzajem albo ktos robiony jest w trąbę! no bo jak mozna się wysługiwac osobą która się kocha...ja tez dla mojego meza gotuje ale tylko dlatego że uwielbiam gotowac i sprawia mi to przyjemność a jak zdarzy sie ze nie ma obiadu bo miałam wiecej innych rzeczy na głowie to jeszcze nigdy nie usłyszałm "Gdzie jest obiad?" albo "zrób mi cos do jedzenia"- tez ma ręce i zapewniam Was ze jak zgłodnieje to zrobi sam:)
wydaje mi ise że takie rzeczy warto ustalac na początku planowania wspólnego życia, bo póżniej może sie okazac ze szukał słuzacej a nie partnera.

No dobra tylko po co robić wszystko dla męża? Nie macie ciekawszych zajęć? Chyba nie z tego co widzę... Najważniejsza jest miłość do samego siebie, a dopiero potem są wszyscy inni.

Naaapraaawdę? Nie wpadłabym na to

Oczywiście, że najzdrowsze jest zdrowe egoistyczne podejście Jeżeli JA nie szanuję i nie kocham SIEBIE to nikt inny nie będzie mnie szanował ani kochał. Tak, ja dla siebie jestem najważniejsza, a dopiero potem można sobie budować partnerstwo i podział obowiązków.
Prosta zasada:
- Jeżeli nie chce mi się robić obiadu, nie robię go.
- Jeżeli nie chce mi się sprzątać, nie sprzątam.
- Jeżeli jest coś czego niezrobienie nie skutkuje kataklizmem i nie muszę tego robić to tego nie robię.
Jak to się ma do partnerstwa?
Jeżeli mój partner pracując mniej więcej tyle co ja nie gotuje, nie sprząta i robi nic, BO MU SIĘ NIE CHCE, to ja nie widzę powodu, żeby moje proste zasady dla niego zmieniać.
Uważam, że partnerstwo powinno działać na zasadzie "jak ty mi tak ja tobie". Czyli jeżeli mój kochany po pracy wróci i zje dobry obiad, który ugotowałam, a potem w ramach tego luksusu, którego dostępuje, że je, zabierze mnie na spacer to wtedy nie widzę powodu dla którego miałabym nie gotować dla niego. ALE jeżeli on wróci, rzuci "gdzie obiad?", a po wszystkim usiądzie do kompa i wielce zmęczony, nie pytając co mi pomóc, to nie widzę powodu usługiwania mu tylko dlatego, żeby mu się przypodobać, żeby pokazać jaka to ja jestem wspaniała żona czy partnerka.

Ha! Błąd! I to ogromny

To jak będzie traktował Cię twój facet, zależy tylko od tego jak ty traktujesz samą siebie. Jeśli uważasz, że jesteś jego niewolnicą i Panią do sprzątania to widocznie tak się traktujesz. Co znaczy też że chyba nie jesteś w tym związku do końca szczęśliwa. Ja robię większość rzeczy w domu bo po prostu lubię, gdy jest czysto i wszystko leży na swoim miejscu. I nie traktuję tego jak niewolnictwa, bo wiem, że mój mąż bardzo docenia to jak się staram. Powiedz swojemu facetowi, że chcesz żeby ci pomagał, ustalcie jakiś podział obowiązków. A Ty poczuj się przede wszystkim jak jego Pani, której to on ma paść do stóp a nie na odwrót

Z własnego doświadczenia dodam że można podzielić obowiązki pomiędzy partnerów i to się sprawdza...Mój mąż świetnie gotuje i kiedy kończy pracę wcześniej niż ja(ostatnio średnio co drugi dzień)czeka na mnie w domu pyszny obiadek.Gorzej jest ze sprzątaniem, bo nie robi tego dokładnie(tzn.tak jak ja bym chciała ), ale i tak jestem zadowolona. Czasem ma focha,że go tak ganiam, ale mimo wszystko zrobi o co poproszę.

No i właśnie czy w miłości nie może byc partnerstwa?Mój mąż strasznie gotuje,ja zresztą też Ale stara się i to się liczy:)

...a propos mój mąż z racji tego że często brakuje kasy wymyśla czasem takie potrawy:) , które raczej za dobrze nie wyglądają.Najczęściej to jest przed wypłatą i ostatnio np. dostałam parówki pocięte na małe części z sosem słodko-kwaśnym i ryżem.Trochę się tego bałam (hihihi),ale nie mogłam dać po sobie  nic poznać. Nie wyglądało to zbyt dobrze,ale w smaku takie złe nie było-zjadłam tylko troszkę wykręcając się żż nie jestem głodna...

Dokładnie j/w.

Tak własnie jest.Do tej pory na samą myśl mam uśmiech na buzi...
a ciasta robię pyszne!

No widzisz I tak ma byc. Przeciez jesli sie razem mieszka to dom/mieszkanie jest wspolne, balagan jest wspolny, rachunki sa wspolne. Wiec skad pomysl niektorych kobiet ze sprzatac i gotowac ma tylko jedno z pary? Jest tylko jedna rzecz ktora tylko kobieta moze robic i mam tu na mysli karmienie dziecka piersia. Reszta jak najbardziej do podzialu.

No i właśnie o to chodzi Z natury mam podejście dość dziwne, ponieważ, jeżeli ja nie jestem np głodna to wychodzę z założenia, że inni też nie są. A jeżeli są to niech sobie zrobią. W lodówce zawsze coś jest. Do szału doprowadzał mnie mój chłopak, gdy krążył koło mnie, że głodny. Mówiłam gdzie lodówka, gdzie chleb, nożem posługiwać się umiał. Strasznie mu to nie pasowało, ponieważ, tak naprawdę "zrobienie" mu jedzenia polegało na zrobieniu herbaty, podstawieniu talerzyka, wędliny i pokrojeniu chleba. Czyli, Jaśnie Pan musiał zostać obsłużony. Doprowadzało mnie to do furii i stwierdziłam, że jak sam nie może sobie wziąć to niech chodzi głodny. Wściekły był, ale w końcu coś zjadł, ile można chodzić głodnym Nie do końca to mogłam z niego wyplenić, ale myślę, że jakbym miała więcej czasu to by się nauczył
Wychodzę z założenia, że drugi dorosły człowiek jest tak samo sprawny jak ja, czyli może zrobić to samo co ja. Koniec. Nie mam zamiaru ani ochoty komuś usługiwać, bo "mu się nie chce", albo "się należy". Mi też się nie chce i mi też się należy, a już taka głupia nie jestem, żeby ciągle być mądrzejsza Należy to się wtedy jak facet tyra na trzy zmiany na dwóch etatach. To wtedy tak. A jak jest mniej więcej po równo to ma być równowaga

Tylko te edukacje panow nalezy zaczac jak najwczesniej, zanim pojawia sie dzieci, bo wtedy niestety strajku glodowo-balaganiarskiego nie da sie juz zastosowac jako metody wychowawczej: Dzieci zjesc cos musza, nie ma przebacz:)

Badz jej wdzieczny. JEstes samodzielny i gdziekolwiek i w jakochkolwiek okolicznosciach sie znajdziesz dasz sobie rade sam i nie zginiesz. Tacy faceci sa u mnie w cenie

dlatego ja od samego początku pozwoliłam mojemu facetowi się "wykazać".Na etapie randek kiedy byłam u niego to on zawsze coś nam do jedzonka szykował-przez żoładek do serca w męskim wydaniu .Przy swojej mamie czasem dostaje lewych rączek(bo się teściowa daje-chyba też jest tak nauczona), ale ja na to nie pozwalam.

A ja wam mogę polecić "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy", bo zbytnie skakanie wokół męża powoduje drogie panie efekt odwrotny. Przestaje doceniać starania, uznaje to za coś co mu się należy. Miałam taką jedną zakochaną przyjaciółkę, studia dla niego rzuciła. Po paru latach witał ją "Gdzie obiad nierobie?", a ona uważała, że on ją kocha. No przepraszam, ale jakby się mąż tak do mnie odezwał to maiłabym co najmniej wątpliwości Nawet herbaty sobie sam nie posłodził, ona podawała i wracała do kuchni. Ciężko było ją odwiedzić, bo w czasie rozmowy polerowała kibel. Jak murzyn w czasach apardheidu, bo inaczej mi się takie relacje nie kojarzą. No i takiemu murzynowi nie trzeba być wiernym, można wyrzucić i wziąć nowego.

Z tym kinem to świetny pomysł-chętnie go zobaczę.