Notoryczne kłótnie o pieniądze, mam mu oddawać za wszystko - Netkobiety.pl

Myślę, że Twój mąż jest poważnie chory - problemy wewnętrzne to również choroba. A chorobę należy leczyć.

Podział finansów w małżeństwie to coś, co dwie strony ustalają ze sobą. Jedni mają osobne konta, inni wspólne, jedni dzielą się rachunkami pół na pół, inni robią to jeszcze inaczej. Ale uważam, że to, co wyprawia Twój mąż to już nie jest normalny podział, tylko przemoc finansowa.
Jeżeli prosisz go o pieniądze na lekarza albo w grę wchodzi wyprowadzka z zagrzybiałego domu to Twój małżonek powinien stanąć na wysokości zadania i nie powinno być to żadnym problemem.
Nie dziwię się także, że mąż nie chce przyznać się do własnego problemu, on go najprawdopodobniej w ogóle nie widzi, a to, co robi z Waszym związkiem i jakby nie było rodziną to zagrywka podświadoma, odwet za coś, co go spotkało w przeszłości albo czego był świadkiem. Jak wygląda kwestia finansów w jego rodzinnym domu? Rozmawiałaś kiedyś o tym z teściową...?

U niego w domu nie bylo raczej takiego problemu, rodzice pracowali, moze nie bylo im lekko ale pieniadze byly wspolne. Jego ojciec byl typem czlowieka, ktory po wyplacie oddawal pieniadze zonie i ona nimi dysponowala.
Jestesmy razem 10 lat, 3 lata po slubie. Poznalam go jak mialm 18 lat, wiec bylam jeszcze glupiutkim dzieckiem. Gdybym wtedy myslala tak jak dzisiaj pewnie nie zwiazalabym sie z nim. Juz wtedy moznabylo zauwazyc, ze cos jest nie tak, ale bylam za mloda, za glupia no i zakochana. Powoli zaczelo wszystko wychodzic. Po slubie to juz na dobre zaczelo sie psuc.
Tak sobie mysle, on jest strasznie zazdrosny. W przeszlosci jego zwiazki konczyly sie glownie zdrada ze strony partnerki. Z tego powodu on z gory zaklada, ze ja napewno pewnego dnia zostawie go. Nie ukrywam, ze mam powodzenie i on to widzi. Jest tez miedzy nami roznica wieku. Moze on sie asekuruje- po co inwestowac w cos / w tym przypadku we mnie/ skoro i tak go zostawie. Nie wiem juz co o tym myslec. Kocham go /jeszcze/ ale moja cierpliwosc juz sie konczy.
Jezeli chodzi o to , co on robi z pieniedzmi /swoimi/ to wlasciwie nic. Nie wydaje na glupoty, jest oszczedny, chowa je w przyslowiowej skarpecie.
Wyobrazcie sobie, ze przez 10 lat naszego zawiazku nie bylismy nigdzie na wakacjach. Nawet raz. Sylwestra co roku spedzamy w domu. Bo po co wydawac pieniadze?
Doceniam to, ze jest dobrym ojcem dla naszej corki, ale ja tez chce cos miec z tego malzenstwa. Dzieci rosna, maja swoje zycie. A co zostanie dla mnie?
Ostatnio corka miala zdjecia w przedszkolu. Trzeba bylo zaplacic. Wychodzac z domu powiedzialam mu, zeby mi dal bo  mam przy sobie tylko kilka koron i nie bede szla do bankomatu o 7 rano. Dal mi owszem ale tylko polowe. Po drugo musialam jednak isc do bankomatu.
No i co zrobic z takim czlowiekiem?

Ciezko zaciagnac do psychologa kogos, kto uwaza, ze nie ma problemu. Probowalam rozmawiac, ale nie ma efektow. Kazda rozmowa konczy sie klotnia i stwierdzeniem, ze skoro ja mam problem to ja sie powinnam leczyc.
Mamy tez inne problemy, tzn jego agresja w stosunku do mnie. A po alkoholu to juz calkiem. Tzn on pije alkohol sporadycznie, ale potrafi po nim zrobic taka awanture, ze starczy na 3 nastepne lata. Jak widze te jego pelne zawisci oczy i ten wyraz twarzy to mam wrazenie, ze mnie nienawidzi. Podczas klotni absolutnie nie przebiera w slowach, nawet teraz moglabym przytoczyc dziesiatki jego tekstow, ktore naprawde mnie zabolaly i pamietam je do tej pory. Ze co ja w ogole mam, jaki ja mam majatek, ze on mnie sponsoruje i daje pieniadze na moje zachcianki. O Boze ja juz nawet nie pamietam co to sa zachcianki!
Jak tak dalej pujdzie to zostowie to wszystko, spakuje siebie i dziecko i wroce do polski.

Sama tak naprawdę wiesz co masz zrobić, stawiasz sprawę jasno. Poradnia albo odchodzisz, nie jestem kobietą, ale ja bym tak zrobił. Tylko może się okazać, że on nie będzie miał problemu i każe ci się wynieść , jeśli uważa że jest w porządku.

Twój mąż ma skłonności sadystyczne, to, co Cię spotyka to przemoc psychiczna i finansowa. Być może ma podłoże w tym, że on odgrywa się na Tobie za rozczarowania, jakie go spotkały ze strony kobiet (został upokorzony zdradą, więc odpłaca upokarzaniem Ciebie). Ale niezależnie od tego, z czego bierze się jego agresja, jest agresywny i wszystko dzieje się w Twoim domu, na oczach dorastającego dziecka.

Nic dziwnego. "Miłość wszystko zwycięży" sprawdza się tylko w kinie i w literaturze, w życiu liczy się dojrzałość psychiczna i pewnego rodzaju stabilność pozwalająca stworzyć rodzinę bez patologii. Możesz wychodzić ze skóry, ale nie jesteś w stanie pomóc mężowi, który robi sobie z Ciebie worek treningowy (i nie musi się to wcale odbywać w sensie fizycznym).
Masz także 100% racji mówiąc, że psycholog ma sens jedynie wtedy, gdy obie strony sporu chcą rozwiązać problem. Nawet przymuszony partner, a więc pozornie "przekonany" nie będzie mógł pracować nad sobą tak długo, jak nie zrobi tego z własnej woli.

Pytanie, co masz zrobić ze sobą? Jak na tą chwilę przystajesz na jego warunki. Płacisz połowę, robisz zakupy, bierzesz odpowiedzialność także za sprawy, które powinny być wspólne i na Twoich słowach (kłótni) się kończy. Zastanów się, ane, czy chcesz, żeby tak wyglądała reszta Twojego życia?
Postaw mu ultimatum: albo pójdzie się leczyć i zmieni swoje zachowanie albo straci Was obie. Nie pozwól się terroryzować, bo zrobisz ogromną krzywdę nie tylko sobie, ale i dziecku.

No teraz to juz koniec. Mam dosc. Postanowilam, ze porozmawiam z nim dzisiaj na spokojnie i postaram sie wytlumaczyc, co moin zdaniem powinien zmienic w swoim zachowaniu. Wlasnie jestem po tej rozmowie a efekt jest taki-

1- powiedzial, ze on mi wszystko zapewnia i powinnam byc wdzieczna
2- ze samochodem to ja moge sobie jezdzic jak sobie kupie
3 - ze jak chce to mam sie wyprowadzic i robic sobie co chce
4 - powiedzial tez, ze on mnie oczywiscie kocha a ja chcialabym niewiadomo co / mimo ze to nie ja sie domagam pieniedzy ciagle tylko on, ja jestem z nim od 10 lat, a nie raz bylo ciezko i nigdy zlego slowa mu nie powiedzialam/
5 - na koniec machniecie reka i poszedl sobie

Moja decyzja

Znajde wiecej pracy i wyprowadze sie od niego. Nie chce wracac do Polski, przyzwyczailam sie juz do tego miejsca, dziecko ma tu przedszkole.

A i jeszcze jedno- on niedlugo jedzie na tydzien do polski, chcial klucze od /naszego mieszkania w polsce/ wiec po raz pierwszy zachowalam sie tak jak on i powiedzialam, ze niestety nie dostanie kluczy bo akurat to mieszkanie jest tylko i wylacznie moje / po tacie/ nawet nie jest tam zameldowany.

Jeszcze troche wytrzymam i niedlugo bede wolna. Nie ma co sie meczyc. Jeszcze sobie zycie uloze. Dla siebie i dla dziecka!  A ON NIECH ZALUJE!

Ane czy ty przypadkiem nie mieszkasz w Norwegii? Skad u niego taka mania gromadzenia pieniedzy?Ja rozumiem ze trzeba oszczedzac, no ale nie na dziecku. Moze tak jak napisalas,boi sie ,ze go zostawisz, a jedynie w taki sposob ma nad toba przewage, ze jestes od niego zalezna. A moze tak jak napisaly dziewczyny, rzeczywiscie ma jakies problemy ze soba, moze powinnas go namowic na wizyte  u jakiegos psychologa? Albo solidnie nim wstrzasnac to znaczy pokazac mu ,ze dasz sobie rade bez niego. Choc na pewno to nie bedzie latwe.Duzo sily ci zycze.

ane82, wielkie gratulacje za odwage!!! najbardziej podoboa mi sie w twojej wypowiedzi punkt 3 i 5 hehe.
Ogólnie jesteś na wygranej pozycji, bo jak wspomniałaś masz w Polsce mieszkanie!!! a to bardzo dużo jak dla kogoś, kto chce zacząć wszystko od nowa. Nie wiem w jakim kraju jesteś, i co ci sie tam podoba, ale uwierz, że mimo wszystko w Polsce będzie ci lepiej. I przede wszystkm nie będziesz oglądać gęby swojego męża. Przedszkole też w Polsce znajdziesz, bez obaw i wydaje mi sie że szybcej staniesz na nogo choćby psychicznie, bo będzies z daleka od niego.... a jak narazie nadal bedziesz z nim mieszkac...

maja76, takim typem faceta nie da sie wstrząsnąć, mają swoje zdanie i koniec! a jak mu powie żeby poszedł do psychologa to ją wyśmieje i jeszcze ją wyśle do tego psychologa, powie że ona ma nie równo pod sufitem. Takiego faceta trzeba poprostu zostawić!!, bez żadnych skrupułów odejść i tyle. Nie można dać się facetowi, żeby nami rządził, owszem uważam że faceci powinni mieć swoje zdanie, nie koniecznie musi sie ono zgadzać z naszym zdaniem - ale pomimo wszystko szacunek nam kobietom sie należy.
A u niego, meża ane82 zasada jest prosta, zamiast wszystko wspólne to jest "to co moje to nie ruszaj"

laurola, mówisz ane82 że na ile to możliwe ma walczyć o związek??? nawet taki w którym facet ją źle traktuje??? bo nie uważam tego za dobre traktowanie!!! miłość miłością, ale na Boga są jakieś grance chyba tak?? a ten facet to jakiś sadysta wiec o co dziewczyna ma walczyć?? ma myślec ze on się od tak zmieni?? no proszę Cię - takie typy na zawsze pozostaną już tacy! ja nawet od takiego  pomocy finansowej bym nie przyjęła, żadej pomocy!! skreśliłabym go z mojego życia na dobre, za takie traktowanie! no dajcie spokój co to wogóle jest? oddawanie kasy za jogurt który kupiła dla siebie?? dwa samochody w domu a ona żadnego nie może ruszyć?? i co? nadal ma walczyć o ten związek tak?? przecież to CHORE I poje****!!! tak mnie wkurzył ten temat że szok!!
Nawet pokazałam to mojemu mężowi i z niedowierzaniem czytał jak facet może tak traktować kobiete!! jest oszczędny ok, ale bez przesady! nie wyobrażam sobie nie móc kupić nowej bielizny czy jakichś ubrań, bo mąż mi na to "nie pozwala". Poprostu jak czytam to sie we mnie wszystko gotuje, jak mozna byc takim człowiekiem?? życze mu żeby jego kiedyś ktoś potraktował 100razy gorzej niż on teraz traktuje ane82....

ja zdania nadal nie zamieniam!!!! dalej mysle ze ten twoj maz to skonczony d****. To ewidentny szantaz, bedzie ze mna upraawiac seks, dam ci wszystko! no hola hola, jak wogole tak mozna powiedziec? ja wiem ze masz dziecko i myslisz rowniez o nim, ale wiesz co? ja na twoim miejscu wolałabym zeby moje dziecko mialo tylko matke niz takiego ojca. Ale to moje zdanie....
W zadnym wypadku nie powinnac zacisnac zebow i robic to co on chce!!! to ty jesteś kobietą i to ty masz decydować jak ma wyglądac twoje zycie! i nigdy w zyciu nie daj sie facetowi. Bo jak dasz sie raz, tak już bedzie przez całe życie.... postaw sie mu koniecznie, niech wie z kim ma do czynienia, niech nie bedzie taki pewny siebie jak jest teraz...

Prawdę mówiąc czytałam niektóre twoje wypowiedzi po kilka razy i oczom nie wirzyłam.
Co wogóle znaczy ja mam tyle ty tyle i każdy sobie rzepkę skrobie. To nie małżeństwo - przepraszam Cię bardzo ale to patologiczny związek nie oparty na żadnych uczuciach ,tylko na mieszkaniu razem i posiadaniu dziecka.
Małżeństwo to wspólna praca na rzecz rodziny: czasem mąż zarabia, a żona pracuje w domu i wychowuje dziecko i to jest jej wkład w dobro rodziny. Nie wyobrażam sobie czegoś takiego bo w moim wypadku (8 lat nie pracowałam zawodowo) umarłabym z głodu - ale nie było czegoś takiego żeby mąż mimo że było bardzo trudno z jednej pensji (i chorym dzieckiem) przeżyć miesiąc kiedykolwiek powiedział nie kupisz bo nie zarabiasz, owszem kiedy puszczałam wodze fantazji - co też można by było kupić - delikatnie sprowadzał mnie na ziemię, że owszem kupimy ale nie w tym miesiącu bo jeszcze trzeba to czy tamto. I momo że nie specjalnie umiałam gospodarować pieniędzmi szczególnie na początku małżeństwa to wydatki planowaliśmy razem a cała pensja była do naszej wspólnej dyspozycji.
Powiem ci tak jeżeli twój M uważa że powinnaś zarabiać to niech on znajdzie taką pracę, żebyście się wymieniali przy opiece nad dzieckiem, niech on też wypierze, ugotuje gdy ty będziesz w pracy.
A jeśli to nie jest możliwe to ja osobiście nie widzę żadnej przyszłości dla waszego współnego życia, chyba że jesteś wstanie wytrzymać kilka lat aż dziecko podrośnie i będzie bardziej samodzielne a ty będziesz mogła iść do pracy.
Co do sexu - jak on jest taki (pi...... nie wolno używać wulgaryzmów) to powiedz mu że skoro on wylicza każdy grosz to ty chcesz zapłaty za konkretne "usługii" bo musisz z czegoś żyć i wypal konkretną cenę. Może go zaszokujeszi coś do niego dotrze.
Zyczę powodzenia

jak czytam to co piszesz to przysiegam ze jak bym czytala o sobie i nawet jak przeczytalam twoj pierwszy post sprawdzilam chyba kilka razy czy czasem ja tego nie pisalam teraz tak samo co ci moge poradzic chyba nic nie wiem w jakim jestes kraju w niemczech jest tak ze poszlam do adwokata i dowiedzialam sie jakie mam prawa jesli chodzi o kaucje to wydaje mi sie ze zawsze mozna ja placic na raty pozatym instytucje ktore pomagajom wiem niemcy to kraj socjalny i jest latwiej niz gdziekolwiek ...to ze ci mowi ze jak chcesz sie wyprowadzic to prosze bardzo chcesz rozwodu prosze bardzo tak tylko gada bo wie ze nic nie zrobisz zmieknie jak zaczniesz dzialac ...albo i nie a skoro nie to znaczy ze jest dupkiem i nie warto na kogos takiego tracic czas nowobogacki sie znalazl ......nie wiem co ci poradzic bo nie wiem jakie masz mozliwosci skoro sie zdecydowalas odejsc od niego powinnas zaczac od adwokata ktory mowi po polsku jesli masz peoblem z jezykiem on ci wszystko wyjasni co i jak jakie masz prawa za co bedzie musial ci placic maz na jakie alimenty mozesz liczyc na siebie i na dziecko itditd ...wtedy zacznij dzialac poradzilabym ci nie dawac mu polowy za rachunki niech placi sam a ty odkladaj co zrobi nie zaplaci ?? bedzie musial mieszkanie prad internet telefon napewno jest na niego wiec bedzie sie bal nie placic w obcym kraju to nie polska zacznij go oszukiwac zeby sobie odlozyc i sie wynies powiec ze ci w pracy nie zaplacili albo ze mniej i nie masz albo cos innego wymysl ty go znasz musisz wiedziec w co ci najszybciej uwierzy nawet bym mu wykrzyczala ze oddam ci jak mi zaplacom wiesz to moze wredne i podla co teraz napisze ale nawet bylabym sklonna dac mu sie wybzykac zeby tylko jaknajszybciej uzbierac kwote ktora mnie zadowoli uspic jego czujnosc udawac ze sie zgodzilas na jego warunki i zbierac zbierac a potem go kopnac w najmniej oczekiwanym momecie zaboli najbardziej a zemsta jest rozkoszom bogow .....wiem to ciezkie ale my kobiety jestesmy silne musimy byc wyrachowane czujne musimy wiecej znosic niz ci samcy ale robimy to w koncu nie tylko dla siebie ale dla dzieci .....duzo sily opanowania zycze

Witam
Jestem z facetem 7 lat od roku jesteśmy małżeństwem on ma 37 a ja 26 lat i dopiero nie dawno mąż kupił mieszkanie i zaczeły SIĘ PROBLEMY !!!!!!!!!!
Od mies. jestem bezrobotna, mam syna który ma 600 zł alimentów A MÓJ Mąż bardzo dobrze zarabia w firmie która sam stworzy.

Wszystkie koszty utrzymania mieszkania ja mam ponosić !!! Umeblowaniem i remontem też ja mam sie zająć ponieważ on już w życiu tyle OSIĄGNĄŁ !!! PRZECIEŻ KUPIŁ MIESZKANIE
Jak już mówie że nie mam za co kupić mebli itp to ciągle powtarza że mój wkład jest zerowy i nic nie osiagnełam w zyciu.
Więc on kupuje meble itp i nie pyta czy mnie o zdanie czy wogóle mi się podobaja RATUNKU !!!!!
Dojdą koszty utrzymania mieszkania, jedzienia i pójde chyba z mostu skoczyć z braku pieniedzy !!!
Szukam pracy i jednocześnie szpachluje pokój
On nic nie robi
A JA CO MAM ZROBIĆ BY TEN KOSZMAR SIE SKOŃCZYŁ ??