Były wrócił tuż po moim ślubie... - Netkobiety.pl

Witam mam 22 lata. Moje życie jest krótkie ale pełne pasm nieszczęść. W dzieciństwie mój ojciec mnie bił, robił to regularnie i bez zbędnych powodów. Kiedy zginął w wypadku miałam 8 lat, mój młodszy brat urodził się 10 dni po śmierci. W domu była nas 4. Mama ja, siostra i brat. Kiedy mama zaczęła spotykać się z mężczyzną w wieku naszej babci byliśmy jeszcze mali i nie rozumieliśmy pewnych spraw, lecz w chwili kiedy jedyna osoba jaką kochaliśmy zaczęła pić, nasz świat stanął na głowie. Potrafiła nie wracać do domu przez kilka dni. Byliśmy pozostawieni sami dla siebie. Byłam najstarsza w wieku 10 lat skończył się moje dzieciństwo. Kiedy miałam 15 lat mama zachorowała na marskość wątroby. W szpitalu spędziła 13 miesięcy. Nigdy nie przeprosiła, nie czuła się winna, ze zmieniła moje życie. Jedyne co dobrego mnie spotkało w tamtym okresie to poznanie Szymka. Byliśmy w podobnej sytuacji, jego ojciec też pił. Był całym moim życeim przez 3 lata, 3 najgorsze lata mojego życia. To on nauczył mnie kochać, wierzyć i marzyć że wszystko się ułoży. Mieliśmy swoje plany i marzenia. Zawsze mieliśmy być razem, zawsze ręka w rękę. Kilka miesiecy przed moimi 18 urodzinami okazało sie że człowiek którego bezgranicznie kochałam też mnie oszukał. Wybacz mu wtedy i kolejne dwa razy. Szymek okradł moją mamę i spotykał sie z kimś innym. Wybaczyłam miałam 17 lat, nie wszystko rozumiałam, ale był przecież kimś tak dla mnie ważnym. Był moją jedyną podporą, moim jedynym przyjacielem. Niestety rozstaliśmy sie tak bez słowa wyjaśnienia. Po kilku miesiącach kiedy wydawało mi sie że wróciłam do życia poznałam Tomka. Miły i sympatyczny chłopak, który oddaje mi całe swoje życie. Szanuje, kocha i spełnia każde moje zachcianki. W styczniu tego roku wzieliśmy ślub. Tylko o tym marzyłam, żeby mieć swoją normalną rodzinę. Niestety takie już moje życie, nigdy nie może być pięknie. Szymek wrócił, 3 miesiące po moim ślubie, powiedział, że wie, że nic nie zmieni, że cieszy się moim szczęściem, ale.. żałuje, że tak postąpił, ze gdyby tylko mógł cofnąć czas postapiłby inaczej, że mnie kocha, że nigdy nie przestał mnie kochać i że przeprasza mnie za wszystkie krzywdy. Wyjechałam z Polski. Uciekłam od przeszłości. Ale nie chcem już żyć. Mam męża, który nie potrafi okazywać mi uczuć, który mimo, że mnie kocha, nie liczy sie z moimi uczuciami. Wiem, ze to głupie, ale ja chyba kocham kogoś innego. Kocham Szymka, wiem jestem młoda i głupia, ale nie wiem jak żyć. Wolałabym nie żyć niż żyć z tym uczuciem które mam teraz w środku. Kładąc sie w łózku przy mężu myślami jestem gdzie indziej, a w snach spotykam sie z innym człowiekie. Uciekłam, ale chciałam zacząć od nowa chciałabym mieć normalne życie, chcem być kochana i doceniana. potrzebuje pomocy, jestem w stanie zrobić najgorsze. Naprawdę nie zależy mi już na życiu, nie zależy mi na niczym. Moje życie to jeden wielki horror,który musi się w końcu skończyć.