Konkurs "Uległa czy dominująca – jaka kobieta ma łatwiej w życiu" ? - Netkobiety.pl

Moim zdaniem zdecydowanie kobiecie która potrafi dominować lepiej się żyje.
Po pierwsze- żeby dominować, wywierać wpływ trzeba znać swoją wartość. Znać samą siebie, swoje wady i zalety.
Wiedzieć gdzie są granice. Taki człowiek wzbudza zaufanie.
Jej profil jest jasno określony- nie da sobie w kaszę dmuchać jak i potrafi pomóc komuś jeśli ma na to ochotę.
Dalej dominująca kobieta wie czego szuka w mężczyznie. I tu następuje naturalna selekcja. Nie zainteresuje jej słaby mężczyzna- taka kobieta nie będzie miała poczucia misji a co za tym idzie nie zmarnuje kilkunastu lat na "naprawianie świata". Taka kobieta nie będzie płakała po rozstaniu bo ona na początku znajomości wie czy dany facet będzie partnerem na większą część życia czy na jedną noc. Nie da się stłamsić mężczyznie który ma psychicze zaburzenia. Będzie również potrafiła się obronić.
Silna przedstawicielka płci żeńskiej potrafi korzystać z życia. Sama decyduje czy wyjeżdża na urlop, gdzie i z kim.
Jej czas wolny pełen jest zajęć które rzeczywiście ją interesują.
Jako pani domu- sprawnie rozdzieli obowiązki wśród domowników. Nie da z siebie zrobić woła pociągowego.
"Samica alfa" jest pewna siebie wie co się jej podoba. Nie zna fałszywego wstydu i  potrafi czerpać radość z seksu.
Wie co to antykoncepcja i nie będzie próbowała dzieckiem wymusić by facet przy niej pozostał.
Kobieta dominująca nie goni za miłością. Wie że ona sama przychodzi i odchodzi.
Wie również iż ludzie są mili z natury bądz z chęci uzyskania profitów.
Silna kobieta nie będzie narzekała na swoją figurę. Będzie się starała ukryć to co nie da się udoskonalić.
Taka kobieta ma klasę, potrafi zachować się w zależności od okoliczności. Jest "do tańca i do różańca".
Kończąc swój wywód pragnę dodać że mimo tych superlatyw które wymieniłam dominantka jest też człowiekiem, wiec jak on  popełnia błędy. Może być zaślepiona swoją mocą. Manipulować ludzmi. Może również sobie wmawiać że czegoś nie potrzebuje.
W każdym razie jest w mniejszym stopniu narażona na skrzywdzenie.

Wszystko zależy od tego czego dana kobieta oczekuje od życia.
Jesli wystarczy jej bycie marionetką w czyichś rękach, nic nie znaczącą kukiełką w teatrze życia którego reżyserem bedzie ktoś inny- wtedy dużo prościej będzie jeśli stanie się uległa i poddana.
Jeżeli jednak pragnie by ją doceniano, liczono się z jej zdaniem, czy nawet podziwiano i naśladowano powinna dominować.
Wznoszenie się ponad przeciętność, bycie tą która dowodzi wymaga wiele wysiłku, ale w perspektywie czasu czyni życie dużo prostszym, pozwala samej pisać scenariusz do sztuki w której samej odgrywa się główną rolę.

Ostatnio edytowany przez kasia23112511 (2010-07-13 18:08:38)

Nie wiem co to znaczy być kobietą dominującą.Nigdy nią nie byłam Nie byłam i nie jestem uległa jak owieczka .Jak nazwać mnie w takim razie? żyję w udanym partnerskim związku już dwadzieścia osiem lat,i jak do tej pory nawet chyba porządnie się nie pokłóciliśmy.Ja mam swoje zdanie,on ma swoje zdani-nie gadamy ze sobą godzinę.może dwie,a potem ustalamy wspólny punkt widzenia.Nie czuję się zdominowana w związku i nie czuję się bezwolna.Myślę,że te silne kobiety-dominatorki,Rambo w spódnicy-tak w głębi duszy chcą być dopieszczane,utulone i zrozumiane.Niestety duma i tzw.twardy charakterek nie pozwala im sie do tego przyznać.I często przychodzi dzień,gdy nie ma na kogo nawrzeszczeć,nie ma komu " przywalić" i pozostaje pustka.Pustka w sercu i pustka w łóżku.Czy o to aby w życiu chodzi?

Kobieta dominująca czy uległa. Której lepiej się żyje? Na to pytanie chyba nigdy nie będzie dobrej odpowiedzi, pojęcie lepiej, jest pojęciem względnym. Każdym w swoim odczuciu wie kiedy mu dobrze a kiedy nie, i pod takim wpływem także się zmienia.
Ale jeśli musimy wybrać... To myślę że będzie to kobieta uległa (pewnie i ja taką kobietą jestem, chodź do dominy też nie jest mi daleko).
Dlaczego uległa? Może dlatego że to kobieta z pozoru delikatna która potrzebuje troski, i taką otrzyma, więc zawsze otoczona jest gronem, czasem nie wielkim ale zawsze szczerym i życzliwym które gdy trzeba pomorze, z tą kobietą nie trzeba rywalizować, ona zawsze na swój sposób jest zwyciężczynią, więc nie ma wielu wrogów, mimo że na pozór jest bardzo delikatna i emocjonalna, to przez szereg doświadczeń silna która długo tłumi w sobie wiele rzeczy i sama próbuje z nimi walczyć.
Kobieta uległa to też według mnie dobra partnerka, uległa nie znaczy że nie zna swej wartości. To zależy od kobiety, ale gdy zna swoją wartość i ceni siebie to uległość pomorze w kompromisie, wyzbędzie się upartości więc i często uniknie wielu błędów które przysporzyły by jej trudów codziennego życia. Umiejętność wypracowania kompromisów wielokrotnie utoruje takiej kobiecie ścieżkę do sukcesu i szczęścia.
Nie można zapomnieć tez o ważnej rzeczy, kobieta uległa to taka która dzięki swym specyficznym cechą łatwo może ewaluować,  pod wpływem mądrych głosów w bliskim jej otoczeniu (bo uległość to nie naiwność) może zmieniać siebie i swoje postępowanie, więc i z biegiem czasu może stać się kobieta dominującą, lecz wtedy nawet gdy nią się stanie będzie umiała wykorzystać przeszłość w odpowiedni sposób.
Mimo mojego wyboru, i samooceny w której jestem w stanie powiedzieć „tak jestem kobietą uległą” to uważam że nie da się wyznaczyć idealnej odpowiedzi, co więcej według mnie w przyrodzie nie da się tak dokładnie podzielić kobiet. Nigdy nie znajdziemy idealnie uległej i idealnie dominującej kobiety, przecież my kobiety to uczuciowe istoty, a te uczucia zmieniają nas czasami  bardzo diametralnie.
Pozdrawiam

Ostatnio edytowany przez Kami90 (2010-07-13 21:37:36)

ULEGŁA CZY DOMINUJĄCA - JAKA KOBIETA MA ŁATWIEJ W ŻYCIU?

ULEGŁA

Kiedyś, w dzieciństwie, byłam chyba uległa. Co z tego miałam? Nie potrafiłam głośno wypowiedzieć swojego zdania a co tu mówić o walce o to zdanie... Nie potrafiłam powiedzieć wprost: Nie, nie zgadzam się. Gdy nie chciałam się spotkać z koleżanką np. w szkole podstawowej to zamiast ją o tym poinformować to prosiłam mamę, żeby powiedziała przez telefon, że mnie nie ma, że jestem u babci, że jestem na zakupach... cokolwiek byle bym tylko nie była zmuszona do bezpośredniej (a może pośredniej, bo przez telefon?) konfrontacji z koleżanką. Jeśli akurat mama nie miała humoru aby kryć mnie przed koleżankami po prostu się z nimi spotykałam. Bo przecież nie umiałam odmówić. Siostra pożyczyła ode mnie kilka lakierów do paznokci to trzymała je aż się przeterminowały. Czemu? Przecież ja o nie już nie prosiłam... Do napisania były prace w grupach. Nauczycielka przydzieliła mnie do grupy, w której temat pracy zupełnie mi nie odpowiadał. Zamiast poprosić o przeniesienie napisałam beznadziejną pracę... Takie życie zupełnie mi nie odpowiadało.

Dominująca

Gdzieś na wysokości Liceum coś we mnie pękło. Byłam z facetem 3 lata ale od dawna czułam, że to nie jest to. W końcu najzwyczajniej w świecie, po którejś z kolei sprzeczce powiedziałam. Zmień się albo już nigdy mnie nie zobaczysz. W ten oto sposób po 3 latach zostawiłam faceta i związek w którym więdłam, dusiłam się. Rodzina nie potrafiła tego zrozumieć. W końcu mój facet nie był taki najgorszy, nawet o mnie dbał itp. ale to mi nie wystarczało. Szukałam miłości, chemii... Było ciężko, bo ten facet przez najbliższe półtora roku nie dawał mi spokoju. Jednego dnia, wyjechałam do Łodzi, do kumpla i po całym dniu miałam 98 nieodebranych połaczeń. Jednak coś się zmieniło - postawiłam na swoim. Od tej pory było z górki. Chyba musiałam dojrzeć do tego, aby stać się niezależną i dominującą kobietą. Mama zachęcała mnie do podjęcia studiów. W końcu poszłam trochę żeby mi dała spokój w swoim mieście dziennie na administracje. Chciałam dać szansę temu kierunkowi, może mi się spodoba? Jednak po 3 miesiącach powiedziałam nie. Poinformowałam mamę, że jednak to nie jest to, czego chcę się uczyć. Zrezygnowałam ze szkoły. Zaczęłam we własnym zakresie szukać szkoły. Znalazłam w Bydgoszczy. Studia zaoczne. W międzyczasie zaczęłam szukać pracy, pojawiła się możliwość fajnej pracy w sklepie komputerowym. Jedyne co mogłam zrobić, to iść na rozmowę. Kandydatów było sporo. Poszła jednak z nastawieniem, że kto ma dostać tą pracę jeśli nie ja? Przecież jestem najlepsza. Tak też się stało. Praca była moja Po pół roku pracodawca zarządał abym zrezygnowała ze szkoły i przychodziła do pracy na weekendy. Oczywiście weekendy miały być pracą charytatywną... Niewiele myśląc podziękowałam mu za współpracę Jego mina była bezcenna Kolejna praca w dużej firmie w moim mieście. Przeszłam przez sito wysłanych CV. Doszłam do etapu szkolenia. Zostałam wyłoniona do 30-stki. Z ponad 200 podań. Co myślałam idąc na szkolenie? Że jestem najlepsza i z pewnością mi się uda Pracodawca zapytał naszą grupę (12 osób) dlaczego chcemy tu pracować. Zgłosiłam się jako pierwsza i powiedziałam: Uważam, że jestem niezbędna w tej firmie i świetnie sobie poradzę, ponieważ jestem najlepszą kandydatką na tą posadę i generalnie jestem niezastąpiona. Mina pozostałych wywołała u mnie tylko uśmiech na twarzy Oczywiście nie muszą mówić, że pracę miałam w kieszeni. Takie sytuację mogę mnożyć i mnożyć... Mówię co myślę, często mam inne zdanie niż większość ale wcale źle się z tym nie czuje. Wręcz przeciwnie. Zabierając głos w dyskusjach trochę przykro patrzeć, gdy ktoś nie potrafi wygłosić swojego zdania i obronić go. Ja z pewnością nie należę do tej grupy.

REASUMUJĄC

Znam własną wartość, nie pozwolę, żeby ktoś mi wchodził na głowę.

Może ktoś pomyśli, że jestem egoistką, ale macie racje.

W końcu, jeśli ja nie zadbam o moje szczęście, to któż inny zrobi to za mnie?!

Ostatnio edytowany przez pchelka_1989 (2010-07-14 15:53:21)

A ja myslę, że łatwiej ma w życiu kobieta uległa. Jesli chodzi o karierę to ciężko wzbić się na szczyt takiej,która chce być dominująca. Nie ukrywajmy, że to mężczyzni chcą rządzić i rzucają kłody pod nogi takim odważnym kobietom. Poprzez uległość za to kobieta może zajść na sam szczyt. Powoli, ale z pożądanym skutkiem.
Jeśli chodzi o rodzinę to myślę, że mężczyźni wolą uległe kobiety. Takie, które ulegną namowom. Nadal panuje stereotyp, że kobieta ma siedzieć w domu i zajmować się dziećmi a mężczyzna ma zarabiać. Mężczyźni z natury są wojownikami i chcą być najważniejsi a kobiety mają ... ładnie wyglądać.
Oczywiście uległość ma swoje granice. Nie sądzę, żeby kobieta, która na wszystko się zgadza czy to w związku czy w pracy, która nie ma swojego zdania, jest interesująca, ale nieraz łatwiej jest takiej kobiecie, która przemilczy niektóre sprawy niż będzie w zaparte brnęła ze swoim zdaniem.

Uległa czy dominująca? Jaka kobieta ma łatwiej w życiu?   


Myślę, że to rozległy temat i myślę też, że nie ma wśród kobiet tylko uległej lub tylko dominującej. Cechy te mogą tylko w nas przeważać. Uważam, że mądra kobieta która chce mieć lepiej w życiu, powinna umieć zachować zdrową równowagę między tymi dwiema cechami - czemu ? W życiu napotykamy na tysiące ludzi z którymi bezpośrednio lub pośrednio łączy się nasze życie i buduje los. Kobieta tylko dominująca na pewno wie czego chce, ale narzuca swoją wolę i  zdanie otoczeniu. Nie zawsze jednak jest tak, by nasze otoczenie umiało i chciało współpracować z osobą, która narzuca swoją wolę i chce dominować bez pardonu nad wszystkimi i wszystkim wokoło. Kobieta w 100% uległa, też myślę, że nie ma racji bytu w naszej codzienności. Uległość we wszystkim, co dotyczy naszego życia (prywatnego i zawodowego), bez umiejętności zachowania zdrowej asertywności choćby, będzie zawsze wykorzystywana przez nasze otoczenie-oczywiście w sposób krzywdzący dla naszej przykładowej kobiety. Zachowanie zdrowej równowagi, między uległością a dominacją daje kobiecie możliwość świadomego kierowania swym życiem. W jaki sposób? Przy zachowaniu wewnętrznej świadomości celu jaki chcemy osiągnąć w swoim życiu ( przyjmijmy, że dominacja to uparte dążenie do tego, co chcemy osiągnąć), zewnętrznie możemy pokazać światu i ludziom nas otaczającym, że jesteśmy zdolne do postaw również uległych, kompromisowych. Z najnowszych badań psychologów wynika, że kobiety które wykazują zewnętrznie postawy elastyczne, uległe (przynajmniej tak to okazują na zewnątrz) potrafią osiągnąć w życiu więcej niż np. kobiety asertywne czy dominujące.

ULEGŁA CZY DOMINUJĄCA - JAKA KOBIETA MA ŁATWIEJ W ŻYCIU?


Uległa czy dominująca ? - ciężko jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, wszystko zależy od tego jakim człowiekiem jesteśmy w środku.
Wydaje mi się, że fakt iż jesteśmy kobietą nie za wiele ma tu do powiedzenia. Człowiek o charakterze dominującym praktycznie zawsze może zwyciężyć - tak więc kobieta według mnie powinna być przez większą część swojego życia dominująca. Czasami zdarzają się sytuacje, że powinnyśmy podkulić ogon i pokazać, że nie tylko my jesteśmy "szefami".
Pamiętajmy, że każda z nas jest różnobarwną kobietą, potrafimy być pomocne, ale czasami leniwe, potrafimy okazać serce drugiej osobie, ale też kiedy trzeba możemy być bardzo złośliwe ... taką mamy naturę.

Według mnie są dwa typy kobiet, zresztą idealnie widać to na tym forum - kobieta A : dominująca z domieszką uległej, bo przyznajmy szczerze, nie powinnyśmy być ciągle dominujące np, w pracy, rodzinie, w związku - to by zniszczyło wszystko, nikt nie lubi mieć ciągle nad swoją głową "szefowej" oraz kobieta B : uległa ze szczyptą dominacji, to wszystkie te kobiety, które wolą/nie potrafią wybrać dobro innych i wyżej je cenić niż własne.

Kobieta dominująca dla mnie ukazuję kobietę pewną siebie, swoich racji, przekonań, praw i możliwości, która nie boi się powiedzieć co czuje w danym momencie swojego życia, co jej nie pasuje i co chciałaby zmienić. Dba o swoje wewnętrzne JA, o rodzinę, dobrą posadę, karierę zawodową. Dominująca kobieta doskonale wie co chce osiągnąć w życiu, na jakim szczeblu w karierze zawodowej chce się znaleźć, jak powinno wyglądać jej życie rodzinne, uczuciowe, jaki powinien być dla niej jej partner.

Nie boi się dążyć do wyznaczonych sobie celów, lubi urzeczywistniać swoje marzenia. Lubi pomagać innym, ale niekoniecznie lubi otrzymywać pomoc od innych ludzi, zwłaszcza jeżeli tyczy się to pomocy od najbliższych z jej otoczenia. Dominacja w życiu pozwala nam rozłożyć skrzydła, pozwala chodź na chwilę być wolnymi kobietami, które same decydują o swoim życiu o tym co myślą, mówią i robią.

Taka kobieta rzadko dostaje w kość od życia, chodź i takie przypadki się zdarzają, kiedy rozpędzi się za bardzo i podda komuś - kiedy pokaże swoją uległą stronę charakteru. Jak dla mnie dominacja w cale nie oznacza tego, ze któraś z nas chciałaby w pełni zdominować wszystko wokół siebie i podporządkować pod swoje dyktando, cały czas piszę o kobiecie zrównoważonej pod względem emocjonalnym ... nie o jakiejś wariatce, która chce rządzić światem

Dominacja nie musi oznaczać również, że musimy z czegoś zrezygnować, ranić ludzi bądź być krwiożerczymi bestiami wysłanymi przez demona - dominacja była zawsze obecna w naszym życiu, począwszy od dnia urodzin, gdzie w pewien sposób dominowali nad nami lekarze, rodzice. To czy w dalszym naszym życiu wybierzemy jedną czy drugą stronę zależy tylko od nas, od naszego nastawienia do świata, ludzi, życia - od tego też ile chcemy osiągnąć w życiu i jak chcemy je spędzić, bo doskonale pamiętamy ciągle, ze mamy tylko jedno życie i chcemy je godnie przeżyć.

Wybieram dominację z małą domieszką uległości - uległości związanej z szacunkiem do moich rodziców, bliskiej rodziny - chodź nie wszystkich ^^ oraz do mojego partnera, który też chce czasami dominować a mnie to w w ogóle nie przeszkadza. Dzięki temu właśnie żyjemy w zdrowym związku opartym na partnerstwie a nie na wyższości jednej osoby nad drugą.


Każda z Nas powinna dbać o swoje ambicje oraz ego. Dominacja - według mnie - tutaj bardziej pomaga niż uległość.

Ostatnio edytowany przez Shabby (2010-07-19 09:13:48)

Choć pewne cechy charakteru bywają w nas jednostajnie dominujące, w myśl tego stwierdzenia dominująca może być uległość. W zestawieniu tych słów kryje się cała tajemnica kobiecości i jej charakteru. Czym jest kobiecość? To wdzięk, to powab, to falujące poruszanie biodrami, to blask oczu przysłonięty firanką rzęs, figlarność spojrzenia, czasem ujmująca niewinność, zatroskanie codziennością, otwarte ramiona przygarniające najblizszych jak port żeglarzy po wyprawach morskich. Umiejętność podkreślenia kobiecości daje nam niewiarygodnie dominującą siłę, która pozwala skruszyć nie jedno męskie serce, rozum, dusze........
Kobieta to zbiór róznorodnych cech, które należy rozsądnie, w zależności od sytuacji uwypuklać i równoważyć. Łatwiej nam w życiu gdy potrafimy to robić. W pewnych sferach życia potrzebna jest uległość, wobec niektórych ludzi i sytuacji kategoryczna dominacja, wżne jest dopasowanie dominacji i uległości do adekwatnej rzeczywistości. Uległa kobieta nie ma łatwiej w życiu, bo ciągła uległość przykleja jej "łatkę" człowieka bez własnego zdania. W miarę upływu czasu, nikt się jej już o to zdanie nawet nie zapyta. Kobieta dominująca nie ma łatwo w życiu. Ludzie potrzegają ja jako stanowczą i silną osobę, która nie ma prawa do drobnych słabości.
"Dominująca uległość", "Uległe dominowanie", równowaga z przewagą konieczną w danym momencie, którą pokieruje kobieca intuicja to moje motto aspektu dominacji i uległości kobiety.

Moim zdaniem kobieta musi być...zmienna. Trzymajmy się tego zdania Verdiego. Gdy trzeba ulec - bądźmy uległe. Gdy trzeba okazać swoją wolę - bądźmy władcze i dominujące. taka mieszanka  sprawi, ze mężczyzna nigdy nie będzie pewien zachowania swojej partnerki. Nie wie, czy dziś zgodzi się na jego propozycje - czy będzie forsowała swoje. Dzięki temu kobieta dla niego będzie ciągle nieznaną kartą, którą trzeba odkryć. Uległość bądź dominacja są przydatne nie tylko na gruncie partnerskim, gdy trzeba np podjąć decyzję o marce bądź kolorze najnowszego samochodu. to także sfera seksualności w partnerstwie - a tu zapewniam, że okazanie obu obliczy kobiecości sprawi, iż mężczyzna będzie rozgrzany do czerwoności. Posiadanie "dwóch twarzy" ma również ciekawe zastosowanie w macierzyństwie. Mama uległa to taka, która da się przytulić, pozwoli sobie wejść na kolana, albo zaprosić na lody(oczywiście - ona stawia). Mama dominująca zaś nie pozwoli sobie wejść na głowę i wyegzekwuje od dziecka wykonanie obowiązków. Kobieta musi także ukazać się jako pracownik. Uległość w pracy pozwoli jej na poprawne stosunki ze współpracownikami, natomiast dominacja nie pozwoli na gry nie fair ze strony kolegów z pracy bądź szefa.... Współczesna kobieta odgrywa dziś wiele ról, musi umieć się znaleźć we współczesnym świecie. Tylko wtedy się w nim znajdzie, gdy intuicyjnie wybierze rodzaj zachowania w danym momencie. Dlatego warto umieć ustąpić komuś, kto ma rację - ale także warto walczyć o swoje zdanie. Dlatego kobieta, która umie być jednocześnie uległa i dominująca na pewno przejdzie przez życie bez większych katastrof.

I uległa i dominująca kobieta ma swoje plusy. Jaką lepiej być? Trzeba wybrać albo po prostu starać się wyważyć swój charakter w zależności od sytuacji. Przecież - kobieta zmienną jest.
Uległa - takiej o tyle dobrze, że nie musi się starać, wysilać, podejmować działań czy decyzji. Godzi się na wszystko, przyjmuje to, co proponują inni, nie wymaga to od niej żadnego wysiłku.
Dominująca - można powiedzieć, że jest panią swojego życia - ona decyduje, działa, nikt jej nic nie narzuca, jest tak, jak ona chce. A jeśli ponosi porażką, to przynajmniej wie, że o tylko jej wina.
A minusy? No właśnie, bez minusów się nie obejdzie -  uległa może w którymś momencie mieć dość bycia uległą, bez własnego zdania i bez kierowania samemu swoim życiem, a dominująca - no cóż, taka samodzielna osoba też może się zmęczyć i chcieć choć przez chwilę stać się małą, bezbronną dziewczynką, którą ktoś trzyma i ciągnie za rękę...

Od lat wydaje mi się, że życie ludzi niczym nie różni się od świata zwierząt. Każdy walczy o przetrwanie, o lepszy los dla swojego potomstwa. Siła i intelekt są podstawą wielu organizmów.
Moim zdaniem kobieta dominująca ma w życiu łatwiej. Dlaczego?
Uległa pani kojarzy mi się z osobą, która nie dąży w życiu do realizacji swoich marzeń. Spełnia pragnienia osób często kochanych i bliskich na dalszy plan spychając własne szczęście.
Wychodzę z założenia, że każdy z nas powinien być malutkim egoistą. To słowo o pejoratywnym znaczeniu, wcale nie jest złe. Musimy dbać o siebie, o własny dobrobyt i doceniać swoją osobę. Nie możemy przenosić własnych potrzeb na drugi plan.
Kobieta dominujaca zna swoją wartość, wie czego oczekuje i ma w sobie potęgę. Jest doceniana przez otoczenie i budzi podziw. Stąpa twardo po ziemi i zna swoje miejsce. Jest ambitna i dąży do celu. Ustala zasady i wyznacza granice chroniąc swoją przestrzeń.

Niestety nie w każdej z nas drzemie lwica. Uległość czy dominacja zależne są od cech naszego charakteru i nie zawsze potrafimy iść przez życie tak, jakbyśmy chciały.
Czasami warto być ,,zołzą".

„Uległa czy dominująca – jaka kobieta ma łatwiej w życiu?”

W tym konkursie jest poruszony wazny temat który nurtuje wiele kobiet jak i ciekawi wielu mężczyzn... Ale czy to ma sens jaka kobieta ma łatwiej? a raczej czy sensem jest porównywanie tej dominującej jak i uległej? Moim zdaniem Kazda z nas, bez wyjątku od wieku czy sytuacji rodzinnej jest zarówno dominujaca jak i uległa> Pomimo iz te cechy są przeciwstawne, to pomyślcie. Czy nie jest tak, że instynktownie wiemy jak w danej sytuacji sie zachować? Zadna kobieta nie jest tylko dominujaca ani uległa. Sa momenty w których sytuacja każe nam badz przyzwyczajenie , reagować tak , a nie inaczej. Czyż to nie my same uczymy się całe życie zachowań innych? Co zróbić by ten czy ta osoba była nami zainteresowana co lubi jak żyje? Uczymy się i w każdym momencie uzywamy tego co jest nam potrzebne, tych zebranych informacji i dostowujemy się do nich. I tu widać główne cech osoby uległej jak i dominujacej ale również i te trzeba podzielić na drobniejsze części. Chodzi mi głównie o reakcje na danę rzeczy. W pracy  czy szkole nie jestesmy takie same jak w domu. Ulegamy rodzicom, jak i stawiamy się za godnymi sprawami. Tu pokazane są cechy wyuczone, nabyte. A te wrodzone? Już od dzieciństwa możnma zauważyć, ze dziecko dominuje bądz nie poprzez sama relację z rówieśnikami.  Czy jest na czele grupy czy pośród reszty nie wyróznia się niczym. Bywa tak, iz ta pewna siebie dominująca kobieta będzie szybciej pieła się po szceblach karjery często nie rozważnie omijając te później istotne sprawy jak rodzina i ciepło. A ta uległa? Powolutku ale i z pasją będzie dażyła do uzyskania swojich celów. Będzie jej łatwiej pod względem udzwignięcia ciężaru niepowodzeń bo i one juz ja spotkały lecz niestety często występować będą róznego rodzaju kompleksy co może opuźnić  na przykład drogę do karjery. Kiedyś nastapi bunt, który albo ją wzmocni i zauważy że mogą ją wykożystywać albo po prostu się podda i dalej będzie jej cieżko. Głównie nie chodzi o dominacje czy uległośc ale właśnie o tą pewność siebie bo to własnie ona kształtuje nas. Buduje psychikę i odporność na ludzkie drwiny. To MY powinnyśmy znaleźć w sobie coś, z czego naprawdę jesteśmy zadowolone i tego się trzymać. Niczemu się nie poddawać i walczyć. Bo ludzka wiara działa cuda. Im my jesteśmy szczęśliwsze tym bardziej ludzie zwracaja na nas uwagę tym bardziej mamy szansę na osiągnięcie marzeń czy obranych celów.

Trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie, kim naprawdę jesteśmy? Czy udajemy [przed kimś kim wcale nie jesteśmy by mu się przypodobać? Czy takie naprawdę chcemy być?  Moze zyskamy tą jedną osobę ale czy godna jest ona wtedy utraty całej reszty? Niestety to co robimy i jak sie zachowujemy np w pracy naj czesciej przenosimy do domu ale nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Widzą to zaś nasi bliscy.

Jest też w tym temacie problem nieśmiałości gdzie przedstawiając na przeciwko siebie kobiete dominujacą jak i uległą mamy problem. Poniewaz obie mogą sie wstydzić ale jedna zatuszuje ten wstyd a druga powie o nim by go zrozumieć i znaleść rozwiazanie, może nie odrazu ale napewno stopniowo.

Więc podsumowujac, uwazam że niema sensu porównywać tych cech zawartych w temacie bo w nas wystepują te obydwie. I od nas samych zależy czy będziemy się poddawać czy zaś nie. Każdy jest kowalem swojego losu na solidnych fundamentach zbudujemy dobry dom. Jak się postraja to dadzą sobie radę.

Uległa i jednocześnie sprytna kobietka ma łatwiej. Można udawać uległą, robić taką otoczkę, że uległe jesteśmy. Ale mieć spryt i wiedzę i wykorzystać niewiedzę otoczenia na nasz temat.

Uległa czy dominująca – jaka kobieta ma łatwiej w życiu?

Mam ochotę napisać, że... żadna! Bo przecież my, kobiety, uwikłane w sieć powiązań, cudzych oczekiwań, stereotypów, wciąż mamy pod górkę. Czy ulegniemy, czy pójdziemy pod prąd, zawsze będzie tak, że zyskując, wiele stracimy. Ale może nie można zjeść ciastka, i go wciąż mieć na talerzu?
Kobieta uległa często przypomina wytresowaną mysz. Znów ta dominująca wielu osobom kojarzy się z agresywnym osobnikiem. Tak źle, tak niedobrze. Najlepiej połączyć cechy jednej i drugiej osobowości - pytanie, jak?
On rządzi, ona... jest na wyciągnięcie ręki. Posprząta, bo przecież tak wypada. Wyskoczy po piwo, bo akurat w lodówce zabrakło. Zrobi obiad, choć miałaby ochotę spędzić dzień z książką w ręku. I jest. Taka... no właśnie, uległa. Można patrzeć z boku, i tak sobie myśleć: oj, głupia... Ale co, jeśli jej taki układ pasuje? Ta rutyna, poczucie bezpieczeństwa, namiastka szczęścia?
No i spokój. Spokój, dzięki któremu ona zasypia zadowolona.
Czy nam oceniać i krytykować jej wybór?
My... oj, jak często, dominujemy. Patrzymy z góry, z lekką pogardą, na te uległe. Bo my robimy, co chcemy. Odpowiedzialność? Owszem, za siebie. Ale inni powinni za nami nadążać. Słuchać nas. Skakać dookoła nas. Być na nasze żądanie.
Jak dobrze mieć władzę. Tylko że znów... czy to gwarancja szczęścia? Często nawet nie mamy tej namiastki, co kobiety uległe.
Bo chcemy dominować, ale też chcemy czuć się bezpieczne. Kochane. Szanowane.
Nie, jedno nie wyklucza drugiego.
Trochę zdrowego egoizmu każdej z nas jest potrzebne. Nie dominacja, nie uległość... coś pomiędzy. Ta, znana nielicznym niestety, umiejętność postawienia na swoim bez narzucania swojego zdania. Asertywność, która nie rani innych, ale też nie odbiera nam prawa do walki o własne szczęście.
Tylko że jak popatrzymy na kobiety dookoła nas, dojrzymy wiele tych... zbyt uległych, zbyt dominujących. I jakoś na ich twarzach nie widać uśmiechu...
Uległa? Sprzedała własne marzenia i ideały, by uszczęśliwić innych. Dominująca? Nie zbudowała związku opartego na szacunku, tolerancji i zrozumieniu, pragnąc jedynie uszczęśliwić siebie.
Czy której z nich jest łatwiej w życiu? Zależy... co dla każdej, indywidualnie, oznacza szczęście

Dziękujemy Wam wszystkim za udział w konkursie i Wasze niezwykle interesujące wypowiedzi.

Decyzją naszego Jury nagrodę książkową otrzymują następujące osoby :

agf
Bajomi
chantalle
Dallja
evja
Kami90
kasia23112511
mrowka30
Onorina
plotka
posiadaczka
Sandra77
Sasza 
Shabby
vinnga

Zwyciężczyniom bardzo serdecznie gratulujemy i prosimy o podesłanie danych kontaktowych ( nick, imię i
nazwisko, adres, kod, miejscowość ) na adres mailowy redakcja@netkobiety.pl