Paranoja czy sluszne obawy ? - Netkobiety.pl

Rozumiem ze po tamtym zwiazku mogl pozostac strach przed zdradą, zranieniem...Ale to jest nowy facet i nowe życie z nim ! postaraj  się mu zaufać, ponieważ jeśli cały czas go będziesz tak sprawdzać i analizować jego słowa i gesty to będzie tylko gorzej...jemu przestanie sie to podobać, zacznie go to z czasem denerwować (wiem z własnego doświadczenia) i ode chce mu się takiego związku. a jesli nadal bedziesz tak robic to napewno cos sobie ubzdurasz w swojej wyobraźni a z tego mogą byc klopoty!

Trzymaj się gorąco :*

długo jestescie razem?

Musisz, powinnaś zmienić swoje nastawienie, jeśli Ci na Nim zależy.
Na pocieszenie powiem Ci, że ja byłam 3 lata w związku, w którym byłam systematycznie zdradzana, co okazalo sie dopiero po wszystkim. Najpierw zuważyłam, że coś nie gra, zaczełam buszować jak się dało i dowiedziałam się więcej i okazało się, że zdradzał mnie w różnych miejscach z róźnymi laskami. Natychmiast to zakończyłam. Zraziło mnie to i przeraziło, ale w następnym związku starałam się ufać, ciężko było, bo podejrzliwość we mnie się narodziła, ale powtarzałam sobie, że nie każdy taki jest i nie mogę w każdym dopatrywać się tego samego.
I znalazłam się w związku, gdzie facet był o wszystko zazdrosny, we wszystkim dopatrywał się zdrady lub wszelkich złych zamiarów. Zachowywał się tak, mimo, że nie miał podowód do tego, ale taki miał charakter. I to wszystko zniszczyło...
Ciężko się żyje osobie, której się zarzuca chęć zdrady, zdradę... Obie strony się męczą, ta podejrzewana i podejrzliwa... Szkoda zdrowia!

Wydaje mi się, że musisz mimo wszystko wyrobić w sobie podejście "Co ma być, to będzie" i nabrać dystansu. Nie masz wielkiego wpływu na to, co On zrobi, na to co niesie Ci los..
Bądź z nim, kochaj, ufaj... Bądź z nim a nie przeciw niemu, to wiele Ci ułatwi.
Ja pomimo 2 negatywnych doświadczeń, jestem w kolejnym związku, nie zraziło mnie to i staram się nie doszukiwać złych intencji, nawet jak czasem mam mały powód do zazdrości Powodzenia

Ja go nie zadreczam swoimi podejrzeniami ,zadreczam sama siebie....
to sie stalo jakas obsesja,nie jestem w stanie myslec o niczym innym,ja w kazdej najmniejszej rzeczy doszukuje sie podwojnego dna,analizuje wszystko i ciagle mi cos nie pasuje,nie wiem czy dlatego,ze staram sie na sile,za wszelka cena cos znalesc ,bo sie tak nakrecilam ...czy ....sama juz nie wiem....

wystarczy,ze nie odpowie odrazu na telefon ,oddzwoni po pol godziny czy godzine,a ja odrazu mysle,ze z jakas byl i dlatego nie chcial odebrac,tak samo jak wczoraj,a on mowi szeptem,ze jest na uniwerku i teraz nie moze rozmawiac,a ja odrazu,a moze mowil szeptem bo byl u jakiejs dzwonil z lazienki i mowil szeptem ,zeby go nie uslyszala....
wiem jak to wszystko wyglada,ale tak wlasnie mam.....
zastanawialam sie nad psychologiem,bo zdaje sobie sprawe,ze to nie jest normalne ....

On nie ma zbyt wiele kolezanek i szczerze mowiac nigdy zadnej nie poznalam,a znam wszstkich jego znajomych,rodzine...
no czasem sie zdarzyla jakas znajoma ,nie mam z tym problemu,nie jestem zazdrosna,nie przeszkadza mi,jk juz z jakas kolezanka rozmawia,nie robie mu z tego problemow zadnych awanrut,wyrzutow,absolutnie....

raz znajoma jego bylej wspollokatorki ewidentnie sie do niego przystawiala,przeszkadzalo mi to,ale nic nie mowilam,tym bardziej,ze on byl obojetny w stosunku do niej,to nie jest typ co sie oglada za innymi i takie tam ,przynajmniej jak jest ze mna haha (juz zaczelam cos sobie wyobrazac ...)