Witam. Piszę, bo nie mam siły. Pewnie większośc z was mnie skrytykuje za użalanie,narzekanie itp itd.. ale piszę tu, bo to jedyne miejsce gdzie moge powiedziec to co mi leży na sercu. Od dawna nie czuję radości. Nie mówię tu o chwilowym cieszeniu sie z zakupów, czy po zjedzeniu ulubionego smakołyka. Czuję sie tak samotna,że nic mnie nie cieszy. Generalnie każda nowa szansa w życiu pryska jak bańka mydlana. Nie wiedzie mi się w żadnej dziedzinie życia, choć chciałabym bardzo, by było inaczej. Ludzie mnie nie akceptują taka jaka jestem, choc an 1 rzut oka sie nie wyróżniam. Nie mam przyjaciół, dobrych koleżanek, o miłości nie wspominając. W domu są awantury, choć na to akurat już po 20 latach zlewam. Nie wiem co mogę zrobić, żeby wkońcu zaczęło iśc po moje myśli.Zeby coś się udało, żebym mogla sie cieszyć życiem. Nie umiem myslec optymistycznie, gdyż gdy tylko pojawia sie szansa, to musi się to schrzanić...awsze tak sie dzieje, nawet gdy mam optymistyczne myśli.czym moze byc to spowodowane? czy kiedys sie to zmieni? czy to jakis pech? sorki za taki post ale musiałam się wygadać:(
- samotna90
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- iziaaaaak
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Hmm.. dziwna sprawa.. wiem, jedynie , że siedzac samotnie w domku na pewno nie znajdziesz przyjaciol, koleżanek czy chłopaka. Nie masz zadnych znajomych z torymi moglabys troche powychodzić? spacery, wspolne zakupy, imprezy.. to zwykle zbliza ludzi 
Nie ma sensu zadreczac sie w domu bo to nic nie pomoże a może masz jakies koleżanki sprzed lat, z którymi watro odswiezyć znajomość?
- samotna90
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Nigdy nie mialam koleżanek, w tym problem.. mam ze 2 takie, ale one nie zawsze mają czas.Jest jeszcze trzecia,ale ona traktuje ludzi przedmiotowo i ma czas tylko wtedy gdy nie ma z kim pujsc na imprez... Narazie nie mam szans na pujscie w nowe towarzystwo. Ale tu nie chodzi o to. Tylko o tego pecha. Nie rozumiem czemu wszytsko sie wali czego sie dotkne, natomiast dobrych rzeczy raczej od losu nie dostaję.Może jest tu jakis jasnowidz?:P
- iziaaaaak
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
A może po prostu twoje nastawienie? Bądz sobą a nie ubieraj sie w różne "maski", nie chciej na siłe sie przypodobać, może za dużo sie starasz? Bądz usmiechnięta, zyczliwa, pomocna, nikogo nie obgaduj, przyjaciel nadejdzie na pewno
- karolinaq
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
mam wrażenie że życie cie nie rozpieszcza 
ale spoko i tak bywa 
kłótnie w domu mają wpływ i to znaczny >piszesz ze sie przyzwyczaiłaś nie możliwe każda awantura jest w stanie cie wewnętrznie zdołować i utrzymywać nawet tygodniami unikaj kłótni wychodź z domu podczas ich trwania bierz książkę pogodną i czytaj sobie w jakimś spokojnym miejscu jeśli wierzysz w pecha to twój wielki problem nie myśl o nim przyciągasz takie zabobony i się wali uwierz w siebie i swoje szczęście to że masz zdrowie sile i chęci do życia a tak będzie powodzenia
- Tosia
- Szamanka
- Nieaktywny
jak zmienić rzeczywistość?
zmienić rzeczywistosci nie możesz....za to możesz zmienić swój sposób patrzenia na nią.
Faktycznie musi być Ci niewesoło. Wyobrażam sobie to tak, ze kiedy jest źle-no to jest źle-JAK ZWYKLE, a kiedy jest dobrze, martwisz się, że za chwilę będzie źle, albo że było źle....
Można powiedzieć-dobrostan powoduje napięcie, niepokój...przez które robi się źle. I już siedzisz w swoich pesymistycznych , doskonale Ci znanych butach.
Dzieje się tak dlatego, że najprawdopodobniej masz wdrukowane w podświadomość, że dobrze nie może być. Może będąc dzieckiem byłaś karcona, że się "cieszysz z byle czego", a może słyszałaś "nie ciesz się bo będziesz płakać"...takie niepozorne słowa "programują" dziecko, które jako naturalny stan rzeczy uznaje ten gdy jest źle->gdy są problemy, gdy mamy zły nastrój.
A co najważniejsze : powodują, że nie chcemy(tak-nie chcemy) dostrzec tej jaśniejszej strony życia.
Bo lepsze znane piekło niż nieznane niebo- przykre życie i podli ludzie to środowisko naturalne w jakim nauczyliśmy się funkcjonować.
Lepiej więc pozostać w tym bagienku, gdzie wiemy jak pływać, czego unikać, jak "grać" niż spojrzeć na świat innym okiem-bardziej świadomym.
To wydaj się niedorzeczne, ale sami wybieramy ten syf.
Sami decydujemy o tym jak chcemy patrzeć na życie, jaką zajmiemy wobec niego postawę.
Piszę o tym po to, żebyś zrozumiełą gdzie leży źródło Twoich (nieświadomych) wyborów-w Twoim rodzinnym domu, gdzie został Ci zapodany przekaz "dobrze jest gdy jest źle".
Ale to nie koniec świata. Optymizmu można się nauczyć-nawet w warunkach domowych. Tu jednak też potrzebna jest Twoja-świadoma już -decyzja, jak chcesz żyć...
Taki chroniczny wręcz smutek, wpływa na komfort życia, jest uciązliwy i dla Ciebie i dla otoczenia. Czy szukałaś może wsparcia u psychologa?
I jeszcze jedna ważna rzecz
Nie umiem myslec optymistycznie, gdyż gdy tylko pojawia sie szansa, to musi się to schrzanić...awsze tak sie dzieje, nawet gdy mam optymistyczne myśli.czym moze byc to spowodowane? czy kiedys sie to zmieni? czy to jakis pech? sorki za taki post ale musiałam się wygadać
życie jest zmienne: dobry/zły nastrój zawsze mija. Nie może być cały czas różowo/czarno.
- Lorinna
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
Zgadzam się z poprzedniczkami. Jedna negatywna myśl przywołuje drugą. A może zrób coś nowego... Spróbuj zmierzyć się z demonami przeszłości. Pójście do psychologa też jest jakimś rozwiązaniem. Ważne żeby iść za ciosem i nie słuchać złych doradców. Poszukaj czegoś w czym będziesz dobra i bezpieczna, jakieś hobby, które sprawi, że będziesz promienna. Może to da ci siłę i odgoni negatywne myśli. Musisz pamiętać, że zasługujesz na szczęście, dobrą passe.
- Onorina
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Nie masz przypadkiem depresji? Dowiedz się koniecznie, bo jeśli masz, to niezbędna jest pomoc specjalisty. To choroba.
- nikol
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
ja tez radzilabym do lekarza bo depresja postepuje podobnie jezeli nic cie niecieszy niema co tego lekcewazyc bo potem jest juz tylko coraz gorzej,ja tez niemam w chwili obecnej kolezanki i dobrze mi z tym wole te wszystkie online ktore mnie niezdradza jak te w realu.ja tez mam wiecej smutnych chwil jak wesolych tez sie zastanawiam coraz czesciej co jest?i co mam zrobic.
- JadziaCz.
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Pomyśl sobie, że inni mają gorzej. A mają. Ciesz się, że nie musisz przechodzić przez coś gorszego...
- Blizzard
- Tajemnicza Lady
- Nieaktywny
Pomyśl sobie, że inni mają gorzej. A mają. Ciesz się, że nie musisz przechodzić przez coś gorszego...
Nie można mówić "inni maja gorzej" bo ani to nie pomoże innym ani autorce... Jeśli faktycznie mają gorzej, to sami szukają pomocy może na tym forum, a może na innych lub u przyjaciół, psychologów, można tak wymieniać i wymieniać osoby, które mogą pomóc.
Samotna90, jesteś z mojego rocznika, jak wnioskuję z nicku i poniekąd rozumiem Cię. Ja może bardziej potrafię określić, co sprawia mi przykrość i powoduje niechęć do życia, ale nie zmienia to faktu, że czuję się nieszczęśliwa. Też wydaje mi się, że mam w życiu pecha, choć staram się być dobrą osobą, to jak tylko zapragnę czegoś dla siebie, to nigdy nie mogę tego dostać. Powiem szczerze, nie wiem jak Ci pomóc, ponieważ sama jestem teraz w nieciekawej sytuacji, a wtedy jestem bardzo egocentryczna i nie potrafię nikomu nic dobrego poradzić... Ale mogę powiedzieć Ci jedno. Rzeczywistość naszymi oczami jest gorsza od tej autentycznej. Nie mogę powiedzieć czy to przejdzie, ale myślę, że w końcu zdarzy się coś, co Cię z tego wyciągnie. Może będzie to osoba, może jakaś sytuacja, ale wierzę, że każdemu są przeznaczone takie chwile, w których jakaś siła wyższa wyciąga do Ciebie rękę, żeby pomóc Ci wstać. Na pierwszy rzut oka to co piszę to mogą być brednie, ale piszę to z serca, życzę Ci wielu takich momentów. Czekaj na nie i wykorzystaj je
