Co znaczy być kobietą spełnioną? - Netkobiety.pl

Moim zdaniem nie ma kobiet  spełnionych , bo albo można być super matką i gospodynią domu ,która marzy  o karierze zawodowej , ale niestety na to czasu brak , albo kobieta która spełniła się zawodowo i marzy o domu z mężem i dziećmi , tylko że się nie poświęci bo szkoda jej kariery .
Kiedyś ktoś napisał , że ( pewno kobieta , bo faceci to i tak twierdzą że baby nic nie robią ) kobieca doba musiała by mieć 34 godziny , albo i więcej by mieć czas na spełnienie się   zawodowo i rodzinnie . A przecież każda z nas chciał by być idealną matka , żoną i na dodatek pracować w swoim wymarzonym zawodzie . Więc kżda z nas spełnia się jak może i gdzie może , w miarę swoich możliwości !

Mi się wydaję, że będę kobietą spełnioną jak po prostu ustatkuję się finansowo

A serio - jak będę mieć pracę, dzięki której będę mogła kupić mieszkanie na kredyt, wyjechać raz w roku na wakacje i utrzymać się na lepszym poziomie.

A jeśli WSZYSTKIE powyższe opcje dają prawo do takiego zakwalifikowania?
Każdemu według potrzeb?

Ano RECEPTY może i nie ma. Jest za to POCZUCIE
Jeśli człowiek czuje się spełniony... to się czuje
Analogicznie - czuje się szczęśliwy... Czy odczucie TRZEBA uzasadniać?
Jeśli już, to raczej bym się zastanowiła nad trybem... czy aby JUŻ tryb DOKONANY (i osiąść na laurach) czy jednak "w drodze" (póki życia)
Ja tam pozwalam swoim odczuciom dojść do głosu... i choć UZASADNIENIA nie mam i z boku może wyglądać, że "nie mam powodów" po temu, ale CZUJĘ się szczęśliwa. Tudzież SPEŁNIAM się na co dzień. wciąż od nowa i z dziką przyjemnością

THANKS
Dodałabym jeszcze, że priorytety i "spełnienia" TEŻ się zmieniają w trakcie życia.
Otóż jako matka JUŻ "mam pozamiatane" - dopiero by był dramat, gdybym nie zaprzestała realizowania się w tej dziedzinie w obliczu dorosłości dziatków by mnie pewnie znienawidziły.
Podobny wewnętrzny dyskomfort, nazwany "konfliktem ról" przeżywałam onegdaj, gdy nie potrafiłam pogodzić wszystkich ról w sposób zadowalający moje wymagania...
Teraz mam luksus oddzielania owych ról od siebie (co też mych dorosłych dzieci nie zachwyca... bo jakaś taka nazbyt samowolna się zrobiłam... jakby mało "babcina" ).
Niemniej POCZUCIE i szczęścia i spełnienia posiadłam w stopniu (mnie) zadowalającym

Podejrzewam, że nigdy nie będę czuła się spełniona, bo za każdym razem kiedy osiągam coś, co od dawna planowałam albo na co długo pracowałam, wymyślam sobie coś nowego do osiągnięcia. I uwielbiam to! Gdybym miała jeden cel w życiu i osiągnęła go, dajmy na to, w połowie życia, to za Chiny nie wiedziałabym, co zrobić z tą drugą połową i chyba bym się po prostu położyła i umarła... z nudów

W sumie z tego, co napisałam powyżej wynika, że spełniona czuję się dążąc do wyznaczonych samej sobie celów, a więc jest to niezły sposób na czucie się spełnioną przez całe życie

Nieeeee....
Króliczka trzeba złapać. I rozglądać się za następnym. A może sarenka tym razem?

Dla mnie spełnienie to DROGA. Dążenie do realizacji kolejnych celów i założeń. Droga, będąca źródłem satysfakcji, dająca radość i przyjemność. Żaden cel nie będzie spełnieniem, jeżeli za nim już nic nowego nie będzie. To się ze śmiercią bardziej kojarzy niż z byciem spełnionym