Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Jasne, że nie Trudo! Masz rację ! Osobiście myślę, ze rozwód to czasem najlepsze rozwiązanie dla obu stron. Moja przjaciółka Iza długo zwlekała z podjęciem decyzji o zamążpójciu Znała  Szymona, swojego męża od drugiego roku studiów. Po studiach zamieszkali razem, zaczęli pracować, mijały lata i obie rodziny zaczęły na nich w pewnym momencie wymuszać małżeństwo. Myślę, że wyrządziły im tym samym wielką krzywdę. Pamiętam taki moment, jest wesele Izki, pomagałam jej się ubrać i nagle Izka w ryk i zaczyna się żalić, że ona Szymona przecież nie kocha. Kazałam się jej porządnie zastanowić, czy wobec tego na pewno chce za niego wychodzić, ale ona stwierdziła, że teraz to juz i tak za pózno na wszelkie zmiany no i nie może rozczarowac rodziców. Jak tego słuchałam to nie wiedziałam czy się śmiac czy płakać. W końcu po kilkunastominutowej debacie, kiedy do drzwi zacząli się dobijać weselnicy stwierdziła, ze ma już prawie trzydziestkę i nie będzie teraz wszystkiego zmieniać. Jest z Szymonem do dzisiaj, nie kocha go i marzy o rozwodzie, ale mają pięcioletnią córeczkę więc według niej nie może go teraz zostawić. Musi poczekać, aż mała skończy osiemnastkę. Myślę, ze to dosyć okrutne z jej strony bo pewnie w końcu nie wytrzyma i go  rzuci, a ten biedny facet nawet się tego nie domyśla. W ten sposób zniszczy mu życie.

Misiaczku a ja rozumiem dosknale twoją babcie !!! Właśnie do tego momentu w moim małżeństwie nie chciałam dojść !

Ja Stefciu wolałam sprawę załatwić raz na zawsze - po co mi takie ciąganie się. Lepiej postawić sprawę jasno. Nie kocham to zostawiam, a nie będę udawać, że wszystko jest fajnie. Po co.

Ira napisał:

Ja mam 19 lat i bardzo kochajacych sie rodzicow i bardzo ciezko mi zrozumiec jeszcze na dzien dzisiejszy cos takiego jak rozstanie po 35 latach. A ten koronny argument "przestalam go  kochac" jest dla mnie ciosem w serce i napawa mnie lekiem... Tzn ze moja mama za 5 lat tez moze nalgle przestac kochać mojego tate? Ze moj chlopak z ktorym jestem od 3,5 roku tez moze mi kiedys powiedziec ze JUZ MNIE NIE KOCHA. Na dzien dzisiejszy, na to moje krotkie zycie jak narazie i na ten zaden w zasadzie bagaz doswiadczen nie potrafie zrozumiec slow JUZ CIE NIE KOCHAM. Bo jak mozna kochac i nagle przestac?
Ale to chyba bylo malo na temat.. Mam nadzieje ze nikogo nie urazilam odzywajac sie nie majac pojecia o temacie..

To, czy przestaniemy się kochać, to zależy tylko od nas. Miłość trzeba pielęgnować, dbać o nią i dawać dużo z siebie - nie licząc na nic w zamian. Ja jestem z moim M. już prawie 10 lat. I przez ten czas każde z nas starało się, żeby nasze uczucie nie wygasło.
Myślę, Ira, że masz rację, dobrze, że to poruszyłaś. Pewne panie powinny się zastanowić, czy ze swojej strony zrobiły wszystko, żeby miłość trwała.

"Przestałyście kochać"? Jak to? A zrobiłyście coś, żeby kochać nadal? O uczuciach trzeba rozmawiać, a nie tylko o kaise, zakupach i o tym, co tzreba w domu naprawić (a jak już to z szacunkiem i cierpliwością).
Znam takie przypadki - moi teściowie i dziadkowie. Żadnych rozmów o czymś innym niż pieniądze, gapienie się w telewizor, zero szacunku, ciągłe wrzaski, żadnych wspólnych wyjść, podejrzewanie o zdradę, obrabianie za plecami (on jest taki, śmaki itp.), no i niemówienie sobie wzajem o tym, że się kocha. Przykre to.

Ja wciaz stoje przed decyzja,rozwod czy nie,ja tez nie kocham chociaz widze ze to..co niektorych nie przekonuje do rozwodu,ja sie staralam prawie dwa lata,byla cisza i spokoj tylko na jakis czas,kiedy to nie pomoglo postanowilismy ze on wyjedzie,nie ma go juz od roku oczywisice przyjezdza raz na 3 miesiace,mamy 3letniego synka ,i wiele juz mialam obcji w glowie co dalej.Teraz kiedy go nie ma jest mi ciezko fizycznie,ale psychicznie za to odpoczywam.Poznalam meżczyzne...i tu pewnie pojawiaja sie wielkie oczy.Otoz ten mezczyzna pokazal mi cos,no wlasnie to cos,nie planujemy wspolnego zycia..pokazal mi jak mezczyzna powinien traktowac kobiete i to co zobaczylam,jej jednak sa prawdziwi dzentelmeni.
Nie planujemy nic,nikomu nie szkodzimy,poniewaz on nie zacznie czegos ,czego ja jeszcze nie zakonczylam.
Szczeze mowiac,mam niepewnosc przed tym rozwodem tylko dlatego,ze mój "maz" ciagle pisze ze nas kocha.A jesli juz nie bedzie nikogo takiego w moim zyciu<jesli juz nikt nie pokocha mnie i mojego synka.

Wyjechal ,bo myslelismy ze to cos zmieni(NIE WYRZUCALAM GO ANI NIE ZMUSZALAM) probowalismy juz chyba wszystkiego,i nic nie wyszlo.Wiesz on tu przyjezdza,na swieta itd,takze co dwa miesiace tutaj praktycznie jest,ale to i tak niczego nie zmienia.Szanuje go normalnie rozmawiamy ze soba,ale tylko tyle.Czasami sie zastanawiam czy ja sie nadaje do zycia z facetem.Nie wiem czy z nimi czy ze mna jest cos nie tak.Poki co odpoczywam sobie psychicznie od tamtego zycia,pracuje,wychowuje synka,mieszkamy sobie sami i jakos dajemy sobie rade,a nawet calkiem niezle.Oczywiscie mam mnostwo roznych mysli w glowie i to czasami mi nie pozwala zasnac.Kurcze mam 28lat wspanialego synka,chyba jeszcze moge miec szczescie w zyciu.Dzieki Emilia pozdrawiam.

A jak się kogoś na prawdę już nie kocha ? Jak budzisz się po pięciu latach koło obcego człowieka i wszystko Cię w nim denerwuje? Żeby jeszcze tylko denerwowało, po prostu doprowadza cię do szału ? Nie wiem, jest jakaś magiczna bariera którą jak oboje ludzi przekroczy to choćby nie wiem co nie da rady się znów w sobie zakochać. Mąż przestał pociągać mnie fizycznie, dwa lata po ślubie przestał o siebie dbać, przestał mnie tez interesować  intelektualnie - po prostu ja czytam książki, mam potrzebę pójścia czasem do kina na dobry film, raz do roku do teatru. A on ? Po ślubie przestało go to interesować zupełnie. Lubi tylko chrapać przed telewizorem , popijać piwsko i gapić się na mecze. Jestem zrozpaczona i myślę o rozwodzie. Rozmowy z nim nic nie dają a jak mu powiedziałam żeby np wybrał się ze mną do jakiegoś terapeuty który mógłby uratować nasz związek to mnie wyśmiał. Mam 32 lata, nie mamy jeszcze dzieci. Czuję się oszukana i wydaje mi się że rozwód to jedyne rozwiązanie.

Długo się nad tym zastanawiałam - na prawdę. To nie jest tak że decyzję o rozwodzie podjęłam ho siup bez namysłu ... na pewno było tak że kiedyś kochałam tego człowieka Carol. Na pewno tak było. Ale czasem ludzie tak drastycznie się zmieniają , wiesz płakać mi się chcę jak to teraz piszę, na prawdę. Ja tu wylewam żale a on siedzi nieczuły i niewzruszony przed tym telewizorem i nic go nie obchodzi ... nic ja go nie obchodzę. Jak sobie wyobrażę że tak ma wyglądać następne 50 lat to na prawdę ... nie dma rady tego ciągnąć. Nie wiem czy ułożę sobie życie jak będę po rozwodzie - może życie już nic nie będzie miało  mi więcej do zaoferowania , ale przynajmniej zdejmę maskę przed moją i jego rodzina i znajomymi że wszystko jest ok  i odżyje. Wiesz Carol takie frustrujące być w związku  w którym już nie interesujesz drugiej osoby ... Nigdy nie sadziłam że będę tą która będzie się kiedyś rozwodzić. Wychodząc za mąż byłam bardzo szczęśliwa - ale wychodziłam za kogoś kto mnie kochał a dzisiaj budzę się obok zimnego egoisty który czeka tylko na ciepły obiad i swój mecz.

Wiesz, nie jestem pewna... oczywiście że nie ... gram taka przed sobą i otoczeniem ale gdzieś w cieniu wszystkich wątpliwości nad sensem tych relacji z mężem czai się strach że może zle robie. Ale on zrobił wszystko, na prawdę wszystko żeby mi siebie obrzydzić do cna ! Kiedyś dbał o siebie, starał się - a teraz taka prozaiczna rzecz a wkurza np. jak idzie do łóżka to nie chce mu sie umyć nawet stóp ! To chyba o czymś świadczy no nie? O tym że nie ma do mnie szacunku. A bez wzajemnego szacunku nie ma miłości. Carol - ja na prawdę  nie dążyłam do rozwodu, ale on nie daje mi/nam żadnych szans Co więcej on nie chce o nas rozmawiać ... jestem zrozpaczona tą całą sytuacją

Tak to zazwyczaj w zyciu jest. Czesto nagromadzenie sie malych spraw, drobiazgow spycha nas na krawedz szalenstwa. Sek w tym, zeby twoj maz uswiadomil sobie co jest dla Ciebie brakiem szacunku. Zeby ktos mu uswiadomil, ze wogole wasze malzenstwo jest w kryzysie. Polecilabym Ci go poprostu do tego zmusic. Postaw mu ultimatum. Zabierz cos do czego jest przyzwyczajony: np. codzienne obiady. Wez urlop i wyjedz albo spedz weekend u przyjaciolki i sie z nim nie kontaktuj. Niech poczuje, ze sprawa jest powazna. Mysle, ze twoj maz wogole nie zdaje sobie sprawy, ze macie oboje problem.

Pozwolić mu odejść?
Ja przepraszam ale muszę się trochę wygadać, bo nie mam za bardzo do kogo się zwrócić. Jestem w 2 miesiącu ciąży i właśnie się dowiedziałam,że mojemu mężowi nia zależy na tej ciąży, że gdyby nie nasze dziecko które już mamy - ma 5 lat to byśmy się rozstali. ak mi powiedział po kłótni w sobotę. Był zły i najgorsze to jes to że mówił chyba szczerą prawdę o tym co czuje. Nie wiem co robić, strasznie żle się czuję i ciągle wymiotuję, a teraz te nerwy. Ja go wciąż kocham, wciąż mi na nim zależy, ale on jest chyba na prawdę ze mną nie szcześliwy. Wiem ze przez internet poznał jakąś kobietę z którą od miesiąca wymienia smsy, czy tylko?Zapytałam go o to . powiedział że sam nie wie czego oczekuje od tej znajomości.

Mada. Strasznie mi przykro z powodu takiej sytuacji. To musi być dla Ciebie bolesne.
Dlaczego on Tobie robi coś takiego ? Co takiego dzieje się w Waszym związku, że jemu to nie odpowiada i szuka innych znajomości ?