Jak pomóc zrozumieć dzieciom to, co się stało z naszą rodzina??? - Netkobiety.pl

Anniko zrozumie. Jeszcze mysle, ze mozesz miec przygotowane namiary na psychologa, do ktorego chcece sie udac. Byc moze jego to przerasta. A jak dasz mu namiar i powiesz, zeby sie zapisal, albo ze Ty mozesz zapizsac to moze szybciej pojdzie. Wiesz, zeby jakis konkret byl.

mysle, ze jezeli traficie na dobrego specjaliste to juz bedzie wiedzial co zrobic. Trzeba zaufac ludziom. Staraj sie nie rozmawiac za duzo o terapii. Czas na terapie jest w dzien terapii. Oczywiscie trzeba to co sie nauczycie na niej wcielac w zycie, ale jednak zeby nie byl to temat non stop na tapecie bo sie zniecheci maz. a jak dzieci?pozdrawiam

bylismy na terapi małżeńskiej... mąż w pewnym momencie chcial wyjśc... terapeuta zadawał wiele mądrych pytan i kierowal je rzede wzystkim do męża... pytał o relacje z dziecmi... mąż nie bardzo chciał sie otworzyc... ale troche mówił... powiedział, że chciałby cos zmienic w swoim życiu by dzieci miały, na nas dobry przyklad... ale gorzej jest to jemu wprowadzic w życie... nie umie sie pochamowac... pomalutku idziemy do przodu, chce jedynie, by sie nie zatrzymac... a dni są różne raz lepsze ,raz gorsze...
nie możemy sie zebrac żeby pogadac..., dzieci wszedzie sa znami... a co gorsza - przeszkadzają kiedy my zaczynamy rozmawiać... tłumcze im,że musimy porozmawiać, ale zwłaszcza starsza nie ustepuje na krok... ja wtedy denerwuje sie i nie przerywam,a nawet nie zaczynam rozmowy... czesto potem nie dochodzi do rozmowy na dany temat...
mysle że powinnam na bieżąco mówic mężowi co i jak... teraputa powiedział że przez te 10 lat przezylismy obok siebie a nie ze soba...i rozmowa jest tu najwazniejsza... może dzieki temu sie ułoży???

troche mnie to nie było... wiele sie wydarzyło... nie jest dobrze ani trochę...
zaczne od tego, czego sie sama nie spodziewałam... obfite deszcze spowodowały podtopienie domu moich rodziców... bylismy przerażone obfitościa deszczu który w ciągu 15 min. zalał wioske... nie moglismy wyjść z domu... dzieci - ja zreszta tez bylismy przerażenitym co jest i co może sie zdarzyć...
przyjechał po nas mąż... nie dzwonił,nie pytał... pojechalismy z nim do domu... zabralismy najpotrzebniejsze rzeczy... po dwóch dniach znów ulewa... wody na dworze po kolana u moich rodziców... nawet samochodem nie można wjechać... zakaz wjazdu przed wioską... drzewa zawalaja się na drogach... korzenie tak podmokły że nie utrzymują drzew...
a my w domu, z mężem... ściska mnie na samą myśl... nie mam jak wrócic do rodziców... tam jest jedno wielkie jezioro i smród...1 a mąż dwa dni był kochany, trzeci dzień mnie wkurzył... a 2 razy był tak nachlany że sie przewracał...
wolałabym juz mieszkać chyba w tym smrodzie, ale boje sie o dzieci, były przerażone tym wszystkim... teraz znów widzą pijanego tatę...
byłam na terapii... zaczynam wszystko od nowa... nowa terapeutka, nowe zadania, ale tu z nim... jestem silniejsza niz kiedys, ale nie poradze sobie bez terapeutki...
mam odgrywac teatr... nie reagować na zaczepki męża... udawać że nie słysze jego docinek ... tak robię, choć czasem mnie nosi...
dzisiaj byłam na basenie z dziećmi... a on znów pijany...
,uszę się teraz zająć nimii sobą a on niech robi co chce....
tak musiało być...
marto zmieniłam tez terapeutkę... uświadomiła mi że wszystko co do tej pory robiłam nie poskutkowało... więc pleciła mi bym teraz zagrała inaczej...tzn. mam nie reagoac na zaczepki męża, mam sie usmiechać,miło rozmawiać - nawet jak będzie na rauszu...mam udawac że nic złego się nie dzieje,a przykrych słów jakby nie było... nie obrażac sie i nie dawac sie wciągac w kłótnie... troche mnie to denerwuje,bo czasem nie dajerady, ale ogólnie jestem spokojniejsza...
jak widzisz , mimo tak krótkiego czasu - zmiany bardzo duże...
często żałuje żę tak sie stało, że musiałam wrócić- ale tez chciałam tego- tylko szoda że w takiej sytuacji to nastąpiło...
chciałam go przytrzymać, a jednak stało sie inaczej... nie wiem co będzie dalej.. boje sie tylko żeby nie zaczął być agresywny wobec mnie i dzieci... bo jest taki jak wypije---a dzisiaj to juz 3 dzień pod rząd...

Witaj.. moje gratulacje Marto
Bywam tu ale przez całe wakacje jakoś Cie tu nie widziałam więc i ja przestalam tu zaglądać...
u mnie jakos leci... duzo by pisać....
Starsza córcia w przedszkolu... raz płacze raz nie.. młodsza w domciu ze mna...
ja dalej na terapie chodze...
mąz pije ciągami... teraz jest w fazie abstynencji... mówi że juz nie będzie się tak upijał... ale ja jestem nieufna... od kąd mieszkamy znów razem pił niemal codzień i codzień mnie wyganiał...
jednak dla mnie jasne jest to że nie wyprowadzę sie z tąd czy będzie dalej pił czy nie... jakos mi to wychodzi... mielismy znów separacje ... nie rozmawialismy ok 3 tyg. przełamał sie i powiedziąl że ma dość... ale i tym razem nie poszedł na terapie-choć obiecal że pójdzie... mowi jak zawsze  i nie dotrzymuje slowa... a ja za każdym razem ciesze sie jak małpka bananem .. a potem jestem przybita jak nie wiem co... i tak jest teraz ... znów mnie zawiódł-choć nie upija sie ale nie chce skorzystac z pomocy psychologa....
moja psycholog mówi że dla niego dnem najprawdopodobniej jest abstynencja seksualna z mojej strony... jak trwa gługo on mieknie... póxniej obietnice i ja juz ulegam... to juz grugi raz dałam sie tak zwieść pozorom....
ale jednego sie nauczyłam... mówie o tym glosno, noe wstydze sie i nie ukrywam że mój mąz jest alkoholikiem i mówie mu wprost że jak chce pić niech pije tylko mnie niech nie zaczepia i dzieci... z tym jest troche gorzej, bo ja napije się to jest bardzo niemiły...
a nawet ja=k nie pije to nie moge słowa mówic na temat picia bo on dostaje furii,,, ja jednak mam troszeczke niewyparzona buzię i jak coś mi nie pasuje to czepiam sie własnie tego... jestem nieufna a on bardzo nerwowy...
nie wiem juz co robic by go przekonac ale juz nie robie nic... po prostu ucze sie zyć dla siebiei zieci..
pozdrawiam i dziękuje, że sie do mnie odezwałaś...  przepraszam za styl pisania i błędy... pewnie jest ich nie mało...
jeszcze raz moje gratulacje i wszystkiego co najlepsze!!!!!!!!!!!!