samotność istnienia - Netkobiety.pl

Dorota,
znam osobę, która czekała, aż dzieci dorosną. Już są dorosłe, jedno w oddzielnym zwiazku, a ona nadal tkwi w tym swoim, jak twierdzi nieudanym i nieszczęsliwym. Stojąc z boku, wydaje mi się, że życie zmarnowała, ale czy tak jest naprawdę?

A Ty jesteś młoda, jak widać odpowiedzialna. Teraz tak często ludzie się rozstają. Musisz sobie sama odpowiedzieć na szereg pytań dot. Waszego związku. I na te filozoficzne dot. uczuć np. "czy się kochamy?" i na te bardziej przyziemne "czy bez niego mam gdzie zamieszkać, czy utrzymam się ze swojej pensji..." i oczywiście co na to dzieci.
Może warto jeszcze podejmować próby rozmów, powiedzieć o tym co czujesz, nawet po cichu planujesz.
Każdy człowiek jest inny.
Każdy związek jest inny.

Tu na forum najlepiej sie o tym przekonasz i na pewno bedziesz mogła porozmawiać o problemach.
Trzymam za Ciebie kciuki, a Ty staraj sie mimo wszystko nie zatracić siebie.
Życie ma być piękne!

Ile dzieci mają lat?
Zresztą najczęściej jest tak, że dzieci zostają z matką. Nie da Ci ani grosza? Jak sąd zasądzi alimenty to nic nie zrobi, bo będzie musiał płacić. No chyba, że woli spotkanie z komornikiem.
Masz możliwość podjęcia pracy? Znalezienia dla siebie i dzieci mieszkania? Może na początek zamieszkaj u kogoś ze swojej rodziny, jeśli masz taką możliwość?
Wcale nie jest tak źle, jak Ci się wydaje. Zawsze jest jakieś wyjście. Z każdej sytuacji, nawet najbardziej beznadziejnej... Poczytaj sobie tematy o problemach dziewczyn w dziale trudna miłość a zobaczysz, że nie Ty jedna masz problemy i że dziewczyny radzą sobie jak tylko mogą I wychodzą na prostą z najbardziej toksycznych związków I są przede wszystkim szczęśliwe. W końcu szczęśliwe.

Wiem, że jestem o wiele za młoda, żeby udzielać rad dorosłej, doświadczonej osobie,
tym bardziej w takiej kwestii,

ale znam kilka podobnych przypadków i wiem, że dzieci jeśli nie widzą miłości w domu nie są szczęśliwe.

Lepiej żeby każde z Was ułożyło sobie życie od nowa.

Nie ma sensu tkwić w czymś, co już dawno wygasło.

Przecież każdy człowiek ma prawo do szczęścia.

Nie myśl, że jeśli się rozstaniecie to dzieciom będzie źle.

Jeśli nie będą widzieć miłości między rodzicami, jak nauczą się kochać, kiedy sami w końcu się usamodzielnią i wkroczą w dorosłość ?

Dzieci obserwują swoich rodziców i próbują ich naśladować.

Nawet jeśli się rozstaniecie dzieci wciąż będą przez Was równie mocno kochane i będziecie oboje o nie bardzo dbać.

Po co tkwić w związku bez uczuć, przepełnionym samotnością, bez miłości ?

Każdy powinien przeżyć życie jak najlepiej i czerpać z niego garściami.

Dzieci będą szczęśliwe, jeśli Wy będziecie.

Nie ważne czy razem, czy osobno, ważne żebyście po prostu byli przy nich.

Zawsze przecież kiedy wygasa uczucie, może nadal łączyć Was przyjaźń.

A jeśli nie i jeśli Twój mąż nadal będzie Ci wszystko utrudniał, pamiętaj, że możesz się z nim rozwodzić
w sądzie i tak czy inaczej musi dawać Ci alimenty na dzieci, dopóki nie skończą 18 lat.

Może sobie mówić, że nie dasz rady, nie słuchaj go, mówi tak żebyś straciła wiarę, że możesz żyć normalnie.

Pamiętaj, że masz w sobie siłę i na pewno wszystko Ci się uda, jeśli tylko zechcesz.

Pozdrawiam.

Ostatnio edytowany przez closest_thing_to_crazy (2009-06-22 01:20:07)

Napisz czy coś się zmieniło, czy podjęłaś jakąs decyzję, bardzo trudno żyć w takiej sytuacji, dzieci też na pewno nienajlepiej to znaszą, nawet jesli tego nieokazują podświadomie to odczuwają. masz jkaś rodzinę, kogoś kto mógłby Cię zrozumieć, pomóc Ci? zawsze istnieja rozwiązania, wiem, że nie wiele to daje, to tylko słowa, rozumiem jak trudno Ci jest, sama wiele pżeżyłam i nadal przeżywam, wiem również, że każde doświadczenie ma cel i trzeba szukać rozwiązań.
Pozdrawiam Cię ciepło
Nie jesteś sama :-)