Dojrzałość - Netkobiety.pl

W sumie to nie pamiętam jak to się stało i kiedy dokładnie poczułam się dojrzała. Po prostu - dojrzałość pojawiła się pewnego dnia i już A może to było tak ,ze każdego dnia pojawiała się na chwilę, aż w końcu została sobie ze mną. Dojrzałość dla mnie oznacza odpowiedzialność. Za siebie, inne osoby. Za moje życie, życie innych osób które ze mną są, żyją itd.

Nie wiem czy nie zbyt pozno trafilam na ten watek.... Dojrzalosc? Wielkie i szumne slowo. I w zaleznosci od wieku ma swoje odbicie. Ludzie mlodzi zachlystuja sie tym slowem... i jego znaczeniem. Z czasem ta fascynacja mija. Wlasciwie nie wiadomo kiedy! Wpadasz w wir zycia i to juz samo leci. A w pewnym momencie zatrzymujesz sie i stwieredzasz, ze przeszlas juz do kolejnej kateorii... wlasnie tej dojrzalej. Wlasciwie niewiadomo kiedy...  Cieszylam sie momentem dojrzalosci... nawet bardzo. Ale gdybym miala ja przezywac ponownie postepowalabym diametrialnie inaczej.... ale do takiej dojrzalosci niestety trzeba dojrzec emocjonalnie , nie tylko wiekowo. A teraz? Dojrzala a moze przejrzala? Nie lubie juz siebie takiej! Wszystko zaczyna szwankowac, maz mnie juz nie pozada... a ja w duszy wciaz taka sama. Tu jest problem. Nie zawsze cialo idzie w zgodzie z dusza...

Dla mnie dojrzałość również zaczęła się z momentem wyprowadzenia się z domu, wyjazdu do Gdańska na studia. Trzeba było zamieszkać samemu i samemu zadbać o swoje sprawy. Nauka, zakupy, rachunki, sprzątanie, gotowanie. Zawsze był w domu ktoś, kto mógł pomóc, lub zrobić coś za mnie, a teraz trzeba samemu.

Ja za dużo wycierpiałam w swoim życiu i teraz wiem jak czasem jest trudno chwilami marzyłam o beztrosce ale to nie na dłuższą metę. Mogę powiedzieć że dojrzałam Cierpienie daje prędką dojrzałość. Odkąd pamiętam musiałam się uporać z przeciwnościami losu ale dojrzałam gdy straciłam dom trafiłam do Domu Samotnych Matek na 8 miesięcy. Nagle poczułam że miałam wszystko a teraz nie mam nic i gdzie się znajduję to był przełomowy moment w moim życiu

A u mnie dojrzałość zaczęła się dość późno po mimo że od 20 roku życia byłam już na swoim to wcale nie byłam dojrzała, owszem praca rachunki były na pierwszym miejscu ale po za tym byłam zwariowana i szalona życie przyjmowałam na luzie jak było tak miało być . Moja dojrzałość zaczęła się dopiero kiedy urodziłam pierwsze dziecko wtedy zdałam sobie sprawę że nie ja jestem najważniejsza tylko to maleństwo które przyniosłam ze szpitala takie bezradne potrzebujące mojego ciepła i dbania o nie i tak to się właśnie stało.

Wiecie co. Po Waszych wypowiedziach pomyślałam sobie, że może być tak, że za kilka lat gdy wejdę do tego wątku i przeczytam swoją wypowiedź napiszę, że to była nie prawda. Że mi się tylko wydawało, że dojrzałam wyprowadzając się z domu. I podzielę zdanie Lizy i Niezależnej, że dojrzałam dopiero po urodzeniu dzieci. Więc poprawiam swoją wcześniejszą wypowiedź wstawiając na jej początek "wydaje mi się, że..."

impresja ma rację, brak jednej dojrzałości, to raczej pewna kumulacja doświadczeń. Gdy coś się dzieje w naszym życiu przełomowego stajemy się dojrzalsi, mądrzejsi. Nie wydaje mi się żeby istniała jakaś pełna dojrzałość. Chociaż możemy też mówić o różnych dojrzałościach- wiekowych, np. wiek 75 lat to wiek dojrzały Granice są płynne między "dojrzałościami". Osobiście uważam, że nikt nawet w wieku 90 lat nie jest dojrzały w 100%

mam 22 lata i jakoś dojrzałości nie czuję mimo iż egzamin dojrzałości już dawno zdałam ( matura) he he właśnie jaki ma to związek matura z dojrzałością? do dziś tego nie wiem, myślę, ze dojrzałość ma wiele znaczeń, może w pewnych sytuacjach zachowuje się dojrzale tak niektórzy mi mówią, lecz ja się jakoś dojrzale nie czuję, taki wiek to już daję do myślenia, niektóre mają już dzieci, pracę, studia itp a ja się czuję taka "zawieszona" pracy brak (kryzys, mała miejscowość, kasy na studia brak itp) i wiecie co podziwiam te dziewczyny co są w moim wieku ok tej 20stki i zarówno pracują i studiują, mają życie, związki a nawet i się już pobierają przy nich czuję się jak dziecko...taki dwulatek

Ja poczułam sie dojarzała w momencie gdy rodzice umarli jedno po drugim wciągu roku.Mieszkałam z nimi i a gdy ich zabrakło i zostałam sama z mężem i małym dzieckiem to musiałam dojrzeć i dorosnąć.I to byl ten moment przełomowy w moim życiu.Musialam zacząć sobie radzić sama bez wsparcia rodziców licząc tylko na męża i sama na siebie.Popełniałam błędy i popełniam je nadal ale to chyba każdy człowiek ma niezależnie od wieku i od tego czy jest dojrzały.

z tym stopniowym dojrzxewaniem, czy jak pisałyście zbieraniem doswiadczeń- jest jak z taką pewną reklamą... że w wieku 20, 30 człowiek sie bawi, w wieku 40 lat dojrzewa. coś w tym jest. stopniowo z każdej sytuacji życiowej wychodzimy mądrzejsi, zaprawieni w boju i bardziej zaradni życiowo, umiejący podejmować trafne decyzje.

Oj dojrzałość, polega na tym że nie tylko ma się te o 18lat bo to tylko dowód,ale w pewnych kwestiach można być dojrzałym,ja np w pewnych momentach czy kwestiach jesteś bardzo dojrzała,moi znajomi twierdzą że jak na mój wiek jesetm zbyt dojrzała, nie wiem cy to dla nie dobre czy złe,ale podoba mi się to że taka jestem, bo jak najmniej 18latków jest dojrzałych, wykazują to przez to że palą ćpają albo robią inne głupoty, to nie jet dojrzałość to jest dziecinada