Paulo Coelho - Netkobiety.pl

Pierwszą książkę, którą przeczytałam tego autora to oczywiście Alhemik, było to w liceum, a więc dawno. Potem miałam przerwę i znów sięgnęłam. Niestety, mimo że Alchemik mnie zachwycił, to inne już absolutnie nie. Nudziłam się strasznie przy tych książkach. Dla mnie są zbyt tkliwe i przewidywalne. Chyba trochę aż za bardzo o miłości, o romantyźmie, wieje nudą. Koleżanki zachwycały się choćby "Jedenaście minut" a ja nie wytrzymałam do końca. Nie chciało mi się jej czytać.

Czytałam "Weronikę..." i też na siłę. Może za jakiś czas znów spróbuję, bo mam to do siebie że często mi się zmieniają upodobania. Wydaje mi się, że to czy książka nam się podoba czy nie zależy od fazy życia, od samopoczucia itd.

Kontrowersyjny - fakt.
Kultowy? - tak, skoro spełnia wszystkie założenia bycia kultowym.
Mój ulubiony? - nie.

Polecam książkę:

Mirosław Salwowski "Paulo Coelho – duchowy mistrz czy fałszywy prorok"

Tak, żeby spojrzeć na jego twórczość, trochę z innej strony.

A ja lubię to jak pisze. Szczególnie "alchemik"ma ten klimat,który lubię,taki trochę bajkowy.

'Alchemik' - jedna z moich ulubionych ksiazek, o ktorej napisalam kilka recenzji Ksiazka ta, podobnie jak 'Le Petit Prince' Antoine'go de Saint-Exupéry jest inspiracja i motywuje do odnalezienia wlasnych marzen/celow i podazania ku ich realizacji. Podoba mi sie w niej szczegolnie sposob opisywania Wszechswiata, sily wyzszej - Boga, symbolizm - znaki i zakonczenie.

Nie mam przekonania co do innych ksiazek P. Coelho. Czytalam Czarownice z Portobello. Nie zrobila juz takiego wrazenia na mnie.

Hey, napewno przeczytam Brzmi zachecajaco. Dzieki x

Przeczytałam:
- Alchemika
-Demon i Panna Prym
-Weronika postanawia umrzeć
- Jedenaście minu
-Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam
- Piąta góra
To chyba wszystkie..
Niektóre przeczytałam jednym tchem..(Alchemik, Weronika, Demon..), ale niedawno czytałam Piątą górę i jakoś mnie nie zachwyciła... ;/ Choć wypisałam sobie kilka cytatów

A ja czytałam jego 10 książek 9 po polsku i jedną nieprzetłumaczoną na polski po angielsku. Lubię to co pisze, aczkolwiek nie biorę sobie każdego jego słowa do serca. Lubie jego styl, to że pokazuje nam, że istnieje wiele rzeczy z których na co dzień nie zdajemy sobie sprawy, zachęca nas do podróży wgłąb siebie i zmusza do refleksji. Nie jest dla mnie jednak autorytetem absolutnym, nie mam w ogóle takich niezakwestionowanych autorytetów. Ale Coelho jest dla mnie bardzo ważny. Pierwszy raz jego książkę przeczytałam chyba mając 14 lat, więc można powiedzieć, że dojrzewałam przy tych książkach Tylko tyle, że nie udało mi się przeczytać Zahira bo moim zdaniem to niewypał. 11 minut też mnie zawiodło, za Czarownicę się jeszcze nie zabierałam. Poczekam na następną książkę, może będzie pozytywnym rozczarowaniem

Przeczytałam jakieś 5 lub 6 jego książek. Kilka lat temu miałam bzika na jego punkcie, ale chyba już z tego wyrosłam:D. Odnoszę podobne wrażenie jak yvette, że w każdej książce czytam o tym samym. Coelho zgrabnie odwołuje posługuje się symboliką, bawi się w psychologię. Wydaje mi się, że się nie rozwija, a każda książka powtarza daną historię,  zmieniając tylko bardziej szczegółowe elementy. Dla mnie to już trochę zahacza o grafomanię.

Witam. Coelho to jeden z moich ulubionych autorów. Każdy odbiera go inaczej i to śwadczy moim zdaniem o uniwersalności jego dzieł.
Jeśli ktoś ma ochotę to prosze o podanie cytatów z jego książek. Takich, które się nam spodobały, zdenerwowały albo podziałaly stymulująco na naszą osobę....
Mój ulubiony pochodzi z ksiązki "Piąta góra"
"......W życie każdego człowieka pewnego dnia wdziera się tragedia: czasem jest to zniszczenie miasta, oskarżenie bez powodu, choroba, która okalecza na zawsze. Wtedy Bóg każe człowiekowi stanąć naprzeciw Niego twarzą w twarz i odpowiedzieć na jego pytanie: 'Dlaczego kurczowo czepiasz się egzystencji tak ulotnej i tak pełnej cierpienia? Jaki jest sens twej walki?'
Człowiek, który nie potrafi odpowiedzieć, poddaje się. Zaś ten, który poszukuje sensu życia, uznaje, że Bóg jest niesprawiedliwy i rzuca wyzwanie losowi. Wtedy z nieba spływa ogień, nie ten, który zabija, lecz ten, który burzy dawne mury i uświadamia człowiekowi jego prawdziwe możliwości. Tchórz nigdy nie dopuści by jego serce zapłoneło tym ogniem. Jedyne czego pragnie, to by sytuacja wróciła do poprzedniego stanu, żeby mógł żyć i myśleć jak kiedyś. Natomiast odważni podkładają ogień pod tym co stare - choćby za cenę ogromnego cierpienia - i porzucają wszystko, nawet Boga i ruszaja naprzód.
Odważni są zawsze uparci."

Ostatnio edytowany przez foggia (2009-10-20 09:17:48)

mi podoba sie Jego tworczosc
to szybko sie czyta, niektore kwestie dotyczące życia i ludzkich wyborów są warte przemyslenia...
przeczytałam "Alchemika", "Weronica postanawia umrzec", "Demon i panna Prym" mam jeszcze do przeczytania "Jedenasta minuta" muszę sprawdzić sama
mi pasuje oczywiście kwestia gustu