Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Witam.
Proszę o poważne potraktowanie tematu, bo nie jest mi łatwo o tym pisać.
Jestem kobietą, w ósmym miesiącu ciąży, mam 27 lat, Partner 28. Nasz związek wymagał wielu kompromisów i mocnego dotarcia, zanim zawiązała się między mną a moim Partnerem mocna więź. Jesteśmy ze sobą 3 lata. Oboje mamy mocne charaktery, oboje jesteśmy, przyznaję, przyzwyczajeni do tego, że "moja racja jest bardziej mojsza niż twojsza". Z tolerancją w stosunku do wzajemnych zachowań pracowaliśmy blisko rok, z pozytywnym skutkiem.
Generalnie należę do osób opanowanych, staram się zrozumieć drugą stronę bez względu na to jak początkowo absurdalne wydaje mi się Jej zachowanie, rzadko "wybucham" ale dużo czasu mija, zanim zdecyduję się podjąć dyskusję w ważnej sprawie, rozważam plusy i minusy, co powiedzieć najpierw a co zostawić na koniec, jak mówić, by druga strona nie poczuła się atakowana (tak, miewam z tym problem, zostałam wychowana w domu, gdzie WSZYSTKO i ZAWSZE mówi się wprost, co nie każdy toleruje..., partner natomiast wychowany został w domu, gdzie nie ma pozornie żadnych problemów, wszystko jest piękne i ładne a problemy same znikają, jeśli się o nich nie mówi...).
Nawet nie wiem jak zacząć, by nie zabrzmiało to jak szczebiot urażonej nastki, bo gdzieś w głębi walczę z przekonaniem, że niby to ludzkie, ale z drugiej strony nie do końca normalne. Tak mi się zdaje. Chodzi oczywiście o oglądanie innych kobiet. Bynajmniej nie mam na myśli kilku zdjęć roznegliżowanych panienek na dysku, oglądania się czasem za innymi kobietami, ale o rzeczywistą manię.
Partner ma na komputerze tysiące, jeśli nie miliony zdjęć, nie tylko roznegliżowanych panienek pozujących do zdjęć ale także serię amatorskich fotek ściąganych z innych portali, niekoniecznie nagich, czasem w wyzywających pozach, czy zwyczajnie ubranych ale w formie "jestem sexi". I Partner wie, że ja wiem. Toleruję takie zachowanie, bo zdaję sobie sprawę, że ja, jako słonica obecnie w sensie powolności i niechęci do wszystkiego, z libidem poniżej zera (bynajmniej nie czuję się mało atrakcyjna, bo w ciąży przytyłam tyle, co waży dziecko i ogólnie jestem szczupła) - mimo wszystko nie jestem apetycznym kąskiem, z którym można pofiglować, bo zaraz skurcz tutaj, tam boli... wcześniej ciąża była zagrożona więc na palcach jednej ręki mogę policzyć ile razy uprawialiśmy seks podczas ostatnich 7-8 miesięcy właśnie.
Rozumiem, że Partner ma swoje potrzeby, że czasem potrzebuje się "rozładować" patrząc na zdjęcia ale proszę o upewnienie mnie w tym, czy mam rację, czy nie (bym wiedziała jak zacząć rozmowe), czy przesadzam, czy może faktycznie coś jest nie tak?
Ten komputer zawalany jest fotkami i filmami odkąd pamiętam, ale w chwili obecnej to już kosmos, Partner każdą wolną chwilę przy kompie spędza na oglądaniu panienek, ściąganiu zdjęć, czy zaspokajaniu własnych potrzeb. To, co mną dziś lekko wstrząsnęło, to odkrycie, że co kilka dni fotografuje przechodzące pod oknem kobiety. w krótkich spódniczkach, z wydatnym biustem, w bluzkach na ramiączkach. Maniakalnie.
Czy to jest normalne, czy wypadałoby już z kimś o tym porozmawiać? Szczerze? Normalne wydaje mi się tylko to, że facet lubi patrzeć na babki i czasem lubi sobie o nich świńsko myśleć, ale nie wydaje mi się normalne ściąganie setek zdjęć dziennie i nie wiem, czy nie jest niebezpieczne, że to się przenosi na życie codzienne, czyli robienie zdjęć obcym kobietom przechodzącym pod naszym oknem?!
Zaczynam się poważnie martwić, jakie mogą być skutki, jeśli się tego nie zatrzyma. Nie wiem do końca, czy chcę ułożyć sobie życie z człowiekiem, który postępuje w ten sposób. Bo nie powiem, nie jest to przyjemne, godzi w pewnym sensie w moją kobiecość, to boli.
Wiem, że nikt nie powie mi co mam robić ale chcę znać opinię osób postronnych. Gdzie w tym wszystkim jest granica?
Dodam, że przed ciążą moje libido było znacznie wyższe od libida Partnera i wtedy ja "cierpiałam" a mimo wszystko w tamtym czasie Partner również ściągał setki zdjęć różnych dziewczyn, filmów xxx i tak dalej...  Kilka razy próbowałam z Nim rozmawiać, On twierdzi, że wyolbrzymiam, że to normalne, on nie widzi problemu... A mnie po dzisiejszym odkryciu "przeleciał" ogromny strach. Jeśli miałabym go nazwać, to chyba strach przed tym dokąd to prowadzi, skoro posuwa się już do fotografowania przygodnych młodych dziewczyn (na szczęście zdjęć dojrzewających dziewczyn nie znalazłam, bo dosłownie zaczęłam się zastanawiać, czy to nie idzie przypadkiem w tym kierunku).
Wiem, że to co napisałam nie przedstawia mojego partnera w dobrym świetle, w domu jest ogólnie dobrze, jest czuły, robi zakupy wiedząc, że nie mogę nosić, czasem coś tam sprzątnie :-) Nie traktuje mnie źle.
mimo wszystko cała sytuacja trochę mnie przeraża i przerasta.