Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Jeżeli nie poczujemy w dzieciństwie ojcowskiej miłości, jeżeli w młodości nie zostaniemy przez nich zaakceptowane - to niestety nigdy nie poczujemy się w pełni kobietami, zawsze będziemy żyć w otoczeniu własnych kompleksów i zawsze będziemy szukać akceptacji u innych facetów. A gdy nie rozwiążemy tych problemów, gdy nie dotrzemy do sedna to nigdy nie zaakceptujemy siebie i nigdy same siebie nie pokochamy- smutne.... ale zawsze możemy mieć kochających ojców , a jeśli ich nie mamy to możemy sobie znaleźć wzór faceta , faceta  (wuja , znajomego, itp.) który nas zaakceptuje takimi jakimi jesteśmy. Pozostaje też praca nad sobą...

Ja tylko wskazałam na jeden z aspektów - to wiadome, że na to jakie jesteśmy wpływ mają też inne rzeczy- nigdy to nie jest jedna rzecz, sytuacja.

Kobiecość ma różne oblicza. Osobiście uważam, iż wiele matek samotnie wychowa lepiej dziecko niż wiele par robiących to razem (podobnie oczywiście z wieloma samotnymi tatami).
Nie zastanawiałaś się dednak drabina, jak Twoje relacje z ojcem wpływają na pózniejszy stosunek do mężczyzn wogóle?

Nie twierdze, że nie czujesz się kobietą. W mojej wypowiedzi jednak chciałam trochę rozszerzyć temat i spojrzeć z szerszej perspektywy. 

"jak Twoje relacje z ojcem wpływają na pózniejszy stosunek do mężczyzn wogóle?" i tym pytaniem chciałam zejść z tematu "kobiecości" jako takiej w inny, głębszy temat.

Brak ojca może wywołac silną potrzebe obcowania z mężczyznami.  Poszukiwanie aprobaty i miłości w ramionach męrzczyzn i to nie koniecznie tych właściwych wiążesię z tym.

ja straciłam ojca w wieku 9 lat. Zastanawia  mnie to czy przypadkiem nie ma to wplywu teraz na moje relacje z mezczyznami. wiem jedno wybieram z reguly starszych od siebie z zadnym nie jestem na dluzej zazwyczaj oni nie szukaja czegos stalego. Ja sama  takze JUZ oduczylam sie szukac partnerow na stale, jedynie co mnie z nimi laczy to fizycznosc.  Ciekawe jest tez to iz gdy pojawia sie sposobnosc zwiazku zaczynam miec obawy ze przestane byc wolna ze to juz cos powaznego i wtedy sie blokuje mimo ze jetem mloda.  A jesli to jest obawa spowodowana pamiecia o bardzo nie udanym pierwszym moim zwiazku z mezczyzna pierwszym i w sumie ostatnim. wiaze z  tym jescze kilka czynnikow ktore spowodowaly obecny stan...

aga25* napisał:

Brak ojca może wywołac silną potrzebe obcowania z mężczyznami.  Poszukiwanie aprobaty i miłości w ramionach męrzczyzn i to nie koniecznie tych właściwych wiążesię z tym.

tez mi sie tak wydaje. kobieta ktora wychowala sie bez ojca bedzie szukala takiego mezczyzny, ktory da jej bezpieczeniswo,troske  i milosc  niezaznane od ojca. kazdy gest, ktory bedzie jej sie kojarzyl z symaptia do niej, jakims aktem obrony bedzie dla niej bardzo znaczacy. Lecz niestety rozni ludzie roznie mylsa. moga sie zdarzyc takie przypadki ze taka osoba znienawidzi mezczyzn, bo jesli np. zostawil ja z matka same to pewnie wszyscy tacy sa.

Nie wydaje mi sie, ze brak ojca wplywa jakos na nasza kobiecosc.. napewno nie w moim przypadku.
Ja zostalam wychowana jedynie przez Mame i jedyne co zauwazylam, to moje kolezanki, ktore mialy oboje rodzicow, badz tylko ojcow są bardziej pewne siebie i latwiej im zalatwiac niekotre sprawy i sa ogolnie twardsze psychicznie.

ja sie tez wychowlalam bez ojca, ktory umarl kiedy mialam rok. bardzo wczesnie zaczelam stosunki z mezczyznami ale zaden zwiazek nigdy nie przerodzil sie w cos trwalszego. nie rozumiem facetow, i nie roumiem dlaczego oni nie chca byc ze mna blisko, zazwyczaj po seksie wszystko sie rozpada bo facet nie jest dla mnei juz taki slodki jak przed tem gdy zbiegal o moja aprobae. nie dajac mi wystarczajaco duzo uwagi i uczucua doprowadza mnie do furii po czym moje rozczarowanie i bo sa tak ogormne ,ze poprostu koncze ten zwiazek. bardzo czesto z wielkim hukiem. boje sie,ze bede na zawsze sama bo nie znajde faceta, kory mnie zaakceptuje. czekam na jakies porady

kmiotka-nie tylko Ciebie rozczarowuje brak zainteresowania i uwagi  ze strony mężczyzny po jakimś tam czasie.To jest chyba stały problem wielu kobiet nie tylko tych które były wychowywane bez ojca.Jest tak że pewnie niektórym kobietą tej uwagi potrzeba więcej innym mniej i stąd dla jednych to ogromny problem i blokada pózniej w zawarciu nowej znajomości.

witam Was, ja wychowałam się zupełnie bez ojca (po śmierci mojej Mamy, gdy byłam mała, on nie podołał opiece i wychowywała mnie babcia).

Często zastanawiałam się, czy moje problemy w związku spowodowane są tym, że nie miałam nigdy "tego" poczucia bezpieczeństwa, bezgranicznej miłości i całej reszty budującej wiarę w samą siebie.

I że to nie przeze mnie (wciąż mam te myśli, że jednak przeze mnie) on nie wytrzymał i sama wciąż"wystawiam na próbę" mojego ukochanego mężczyznę myśląc gdzieś podświadomie, że on także mnie zostawi. Nie wiem, jak to określić, ale ciąglę żyję w takim wewnętrznym strachu i wolę być przygotowana niż dać się zaskoczyć. Nie wiem czy ktoś mnie rozumie, jakaś taka chaotyczna myśl mi wyszła... ech...

Ciągle potrzebuję jego zapewnienia, że cokolwiek się stanie On pozostanie... Nie zostawi mnie jak "ojciec".

Z drugiej strony wciąż także "czegoś" mi brakuje, ale czego to nie potrafię określić.