mój zły czas :( - Netkobiety.pl

Przykro mi, że będąc taką młodą dziewczyną straciłaś tatę Mamy nigdy nie znałaś, nie wiem jak to jest bo na szczęście mam wspaniałych rodziców. Aloe wiesz, moze teraz są inne czasy, ale kiedy ja miałam 17 lat to tez nie mogłam wracać po 22, musiałam się uczyć itp. Teraz nastolatki są inne i mają więcej swobody. A jeśli chodzi o Twojego brata to on po prostu stara się opiekowac Toba jak najlepiej umie. Też jemu nie jest łatwo, bo zamiast cieszyć się łodością, wolnością to jest bratem i ojcem jednocześnie dla swojej młodszej siostry. No, ale oczywiście to nie znaczy, że ma podnosić na Ciebie rękę. Myślę, ze powinnaś z nim na spokojnie porozmawiać. Powiedz my, co Ciebie boli i niech on się wypowie, co on o tym wszystkim myśli. Musicie dojść dso kompromisu. Macie tylko siebie, więc nie ma sensu się kłócić.

Uważam tak samo, jak Agatka. Brat się o Ciebie martwi i chce dla Ciebie jak najlepiej. Żebyś skończyłą dobrą szkołe, miała dore wykształcenie i pracę. To źle? Czy to taka tragedia, że musisz wracać do domu o 22? Lepiej byłoby, żeby się Tobą wcale nie interesował, dał klucze do mieszkania do ręki, zostawił pełną lodówkę i nie zwracał na Ciebie uwagi? Zrozum go. Nie robi tego Tobie na złość. Ja na początku szkoły średniej musisłam być w domu o 19. Później wykłóciłam się o 22.

Wydaje mi się, że Twój brat bardzo się przejął rolą Twojego opiekuna. Chce Ci zastąpić rodziców. Sam jest jeszcze młodym człowiekiem i uczy się życia. Ja doskonale Ciebie rozumiem, ze masz ochotę decydowac o sobie, iść na imprezę itp. A to, że Ci zabrania imprezowac po nocach to akurat nie jest czyms strasznym. On chce dla Ciebie dobrze. Może z tym wyborem klasy trochę przesadził, ale wielu rodziców tak robi. Myślę, ze powinnas z nim na spokojnie porozmawiać. A moze zapytaj, czy on nie miałby ochoty pójść gdzieś z Tobą na imprezę? Byście się pobawili a on miałby oko na Ciebie.

ciesz się że możesz gdziekolwiek wychodzić. Ja w czasie gdy byłam w gimnazjum nie wychodziłam nigdzie (rodzice mnie nie wypuszczali, mogłam przebywać tylko w zasięgu ich wzroku), w czasach licealnych miałam tylko 1,5 h na wyjscie (15-16.30) (mieszkałam w internacie szkolnym (wybrana szkoła przez rodziców)prowadzonym przez zakonnice i mogłam sobie pomarzyć o dłuższym spacerze a nie wspomne o dyskotece). Teraz jestem już na studiach i że tak powiem "mogę"wyjść gdzie chcę ale nadal jestem pod kontrolą (telefony z domu 3 razy dziennie a jak nie odbiorę to jest u mnie w domu panika, jak mówię że gdzieś wychodzę (przyzwyczajam matkę że mi sie należy chwila relaksu) to o godzinie 20.30 maksymalnie 21 dzwoni sie zapytac czy już wrociłam bo przecież już późno i ciemno i po nocy to nie wolno mi się włóczyć bo mi się coś stanie.
Doskonalę Cię rozumiem i wiem co czujesz, bo sama przez to przechodziłam. Myślę że możesz próbować rozmawiać ale nie sądzę aby to coś dało. Wiem że brat się martwi o Ciebie i chyba mu się to nie zmieni. Bynajmniej moi rodzice są "niereformowalni". Jeżeli chcesz to mogę spróbować wpłynać na Twojego brata.

Najbardziej martwi mnie sprawa Twojej nauki. Brak możliwości wychodzenia boli Cię bardzo, ale na to bedziesz jeszcze miała czas.
Składaj papiery po kryjomu, jeśli będziesz musiała, ale nie pozwól na to żeby przez resztę życia tkwić w branży w której nie czujesz się dobrze. Przemyśl dokładnie to gdzie chcesz iść, jakie są potem mozliwości zawodowe. Dowiedz się czy będzie zapotrzebowanie na Twój wymarzony zawód.

Hm...a moze masz dobry kontakt z jego narzeczona? Jezeli tak wyplacz sie jej, popros o rade i pomoc. Jak juz dziewczyny powiedzialy On chce dobrze, ale nie mozna kogos uszczesliwiac na sile, tym bardziej gdy za rok bedziesz pełnoletnia.
Mysle ze powinnas jakos probowac zmienic brata. Mozesz go np tak jakby ,,przywyczajac" do tego, ze jestes juz ,,duzą dziewczynką" i ze jestes odpowiedzialna! Wierze w Ciebie. Ja rozumie ze boli Cie to ze nie mozesz wychodzic itp. Ja sama mam 16 lat i doskonale Cie rozumie, ja tez tak mialam ale ja mam starszefgo brata imprezowicza, jak gdzies wychodzimy to razem, rodzice są zadowoleni bo mysla ze on mnie pilnuje a tak naprawde jest odwrotnie <%>

Dasz rade

Przede wszystkim nie daj mu wybierać za ciebie TWOJEJ przyszłości.
Nie pozwól, żeby to on wybrał Ci kierunek studiów.
On czuje się za Ciebie odpowiedzialny, ale według mnie ZDECYDOWANIE przesadza.

Majeczka  bardzo mi przykro, że w tak młodym wieku zostałaś bez rodziców lecz twój brat na pewno chce dla ciebie jak najlepiej martwi się o ciebie. Rozumiem że potrzebujesz więcej swobody ale postaw się na jego miejscu co ty byś w takiej sytuacji zrobiła, nie wiem co ci doradzić dlatego powodzenia życzę.

Wg mnie Twój brat chce dobrze ale nie wychodzi mu to. Radziłabym z nim spokojnie i szczerze pogadać jak siostra z bratem, opowiedz mu o swoich potrzebach może po takiej rozmowie coś sie zmieni.

no tak.. tylko zeby składać papiery do szkoły a potem studiowac i jakos zyc to trzeba miec jakies pieniądze i w ogóle.
a ja jeszcze przez jakis czas, mimo iz skoncze 18, nie będe mogła w pełni rozporządzac swoim majątkiem^^ i takie tam duperelki ;] nie znam sie jeszcze na tym i nie wiem czemu tak jest ;|
jestem w stanie sie poświęcić i studiować 2 kierunki na raz, chociaż są one tak zbieżne, ze to az smieszne by było ;/

ale jestem na jak najlepszej drodze do poprawienia naszych stosunków, jak wyżej: zapytałam i O DZIWO mogłam wyjść na impreze, oczywiście punkt 12 w domu, z małymi problemami, ale udało mi sie dotrzeć na czas i wszyscy byli zadowoleni moze jednak nic straconego

Ana608: taki czas minąl..
no tak tylko jak chciałam zadecydowac do którego liceum isc to dostałam po tyłku i tyle miałam do gadania na ten temat.

Ostatnio edytowany przez majeczka (2009-05-03 01:37:47)

moj tata był dla mnie inny i inaczej tez traktował moich braci, mi zawsze pozwalał na wszystko.. ale to nie znaczy ze robiłam złe rzeczy
Maciek za to zawsze mi czegos zabraniał, ale kiedys nie zawsze musiałam go sluchac bo najwaznejsze bylo zdanie taty, teraz nie mam zadnego wyboru
kiedy nie jest na mnie zły to jest super, ale jak sie zezłości albo powiem cos nie po jego mysli to szkoda gadac..
nie mam pojecia po kim on jest taki surowy
strach sie mu sprzeciwic

kocham go bardzo, ale chciałabym zeby był dla mnie inny

a wracając do tej szkoły.. od począku mojej jakiejkolwiek edukacji zawsze wiedziałam co będe robic i to sie nie zmieniło, mój brat o tym dobrze wiedział gdzie ja chce iść.. a mimo to wysłał mnie do klasy o zupełnie innym profilu.

Ostatnio edytowany przez majeczka (2009-05-03 20:53:55)

Majeczko  zupelnie zgadzam sie z impresja i moim zdaniem powinnas na spokojnie pogadac z bratem ze jednak chcac dobrze niezawsze racjonalnie wychodzi .twuj brat zbyt bardzo przejol sie rola twego opiekuna zapominajac o zaufaniu kture rodzic jednak powinien miec rozmowa powazna morze coc wkura a jak nie to udowodnij bratu ze jestes juz na tyle odpowiedzialna by ci zaufal a wybur jakie studja no prosze to ty wpelni wybierasz kim hcesz byc w zyciu ja jestem mama 23letniego mlodego czlowieka i jedynie moge mu sluzyc dobra rada ale wybor zawsze nalerzal do mojego syna jaki kierunek ma wybrac musisz z bratem na powarznie pogadac i z calego serca rzycze ci powodzenia




Przyjacielem jest ten kto wie o tobie wrzystko i nie przestaje cie kochac.