Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Mam podobną sytuację jak ty... tylko że my nie mieszkamy razem... Uzależniłam się od swojego partnera. ciągle się kłóciliśmy doszło nawet kiedyś do rękoczynów... Naszym problemem jest to że widzieliśmy się codziennie praktycznie całymi dniami. Straciłam najlepszych przyjaciół dlatego że przestałam się z nimi spotykać. Z tego powodu jestem nieszczęśliwa. Nasze spotkania zaczeły być nudne i dlatego ciągle się kłóciliśmy zwłaszcza że on był strasznie zazdrosny o moich znajomych w których przeważali faceci... zaczął sterować po jakimś czasie moim życiem. Zaczął podejmować za mnie główne decyzje a mnie tylko pytał o zdanie jeżeli chodziło o jakieś nie istotne sprawy. przestało mi to nawet przeszkadzać po jakimś czasie. Oboje jesteśmy dominującymi osobami i ciągła walka o "władze" zgubiła nasze dawne uczucie. Teraz najgorsze jest to że w tę kłótnie wplatali się nasi rodzice. Teraz nie dość ze musimy uporać się z własnymi problemami to jeszcze dodatkowym problemem są nasi rodzice którzy chcieliby aby ten związek się zakończył. Cieszą się jak wyjeżdzamy gdzieś osobno a najbardziej z tego że od września wyprowadzam się do innego miasta na studia. Nie mam własnego życia żyje tylko dla niego. Kiedyś miałam wilekie plany i marzenia teraz stały się dla mnie jakoś mało ważne najbardziej chciałabym żeby nasz związek był taki jak kiedyś... Kilkakrotnie próbowałam zakończyć ten związek ale nie potrafie bo tęsknota za nim jest silniejsza ode mnie. Wiem ze najlepiej byłoby gdybysmy zrobili sobie przerwe... ale ból jaki mi towarzyszy nie pozwala mi myśleć o niczym innym jak tylko naprawiać to co się zepsuło... Teraz są wakacje ostatnie beztroskie bo później jak się wyprowadzę bedę musiała pracować  aby się utrzymać no i studiować. Chciałam spędzić te ostatnie chwile z nim bo wiem że taka sytuacja nigdy się nie powtórzy. Wolałabym wyjechać gdzieś z nim sama z dala stąd zapomnieć o wszystkim złym. Bo w miejscu w ktorym tkwimy tylko pogłębiamy nasze problemy. Mam taki mętlik w głowie że nie mam pojęcia co robić....

ja miałam taką samą sytuacje jak mloda byłam już nawet zareczona, ale rozstaliśmy sie... ponad rok temu... do tej pory cierpie, to straszny ból i żal że nie potrafiłam tego naprawić, a kocham nadal całym sercem mimo, że teraz jestem już z kimś innym bardzo dla mnie bliskim

Znajdź w sobie siłę, by powiedzieć wprost swojemu partnerowi co czujesz. Związek musi mieć solidne podstawy. Szacunek jest jedną z nich. Jeśli nie szanuje Ciebie i Twoich uczuć, to bycie razem nie ma sensu. Nie wyobrażam sobie, żeby w moim związku było miejsce na wyzwiska. Jeżeli boisz się przy nim odezwać, to nie jest to normalna sytuacja. Chcesz by tak było do końca życia? Jak wychowacie dzieci w takiej atmosferze?

Trudno zakończyć jakikolwiek związek, który trwa dla nas długo i w który się zaangażowaliśmy. Niestety czasmai jest to jedyne wyjście by uratować swoją godność- samą siebie.
To jak traktuje nas partner wiele mówi o nim , i o tym jak bedzie wyglądało dalsze życie z nim.
Czas zadac sobie pytanie czy na to właśnie zasługujemy- czy tego chcemy !