Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

To ostatnie- lubić siebie i dobrze się ze sobą czuć, akceptować sytuację zyciową w jakiej się jest, a wtedy to bycie samemu nie będzie samotnością, tylko akceptowanym przez nas normalnym stanem rzeczy.A kiedy są znajomi i przyjaciele- wtedy już nie musimy mówić o samotności.

Owszem, czasem można czuć się samotnym wśród ludzi, niestety, a więc najważniejszą osobą, która musi zaakcaptowac nas, jesteśmy po prostu my sami!

No tak, czasem tak bywa. Że zostajemy same z kieliszkiem na jakiejś imprezce gdzie wszyscy się  wtualają w cudze ramiona- też tak miałam. Ale wtedy warto pomyśleć - że na tym świcie jest pewien KTOŚ, kto teraz czuje się tak samo samotny jak ja, czeka na mnie, myśli o mnie i nie może się mnie doczekać I wtedy - ten Ktoś poczuje te energię twoich myśli. I już będziecie krok bliżej siebie. Aż nastąpi dzień spotkania. A potem dni bycia ze sobą teraz i już na zawsze. I  jeszcze z rozrzewnieniem wspomnisz tę noc, kiedy siedziałaś pośród tych banalnie tańczących ludzi z kieliszkiem i myślałaś o nim, a on myślał o tobie. Bo jest w tym magia. Jest w tym moc. Jest w tym miłość , która nie zna ograniczeń myśli, czasu ani żadnych innych. Jest w tym opowieść o połówkach pomarańczy i dwóch polówkach jabłka. Jest to opowieść o przeznaczeniu

Czytam wasze wypowiedzi  i sama mam problem ze sobą mam w lipcu dwa wesela i boję się na nie iść żeby nie podpierać ściany i być wytykaną palcami że jestem sama , to okropne uczucie kiedyś już z płaczem wyczłam o północy z takiej imprezy bo mąż nie chciał iść na wesele, teraz nie mam męża a problem pozostał.

Mieć chłopaka to nie wszystko... Ja mam problem z koleżakami. Nigdy nie miałam zbyt wielu koleżanek. Był okres kiedy miałam fajnego chłopaka, świetną przyjaciółkę. Zawiódł mnie i chłopak i przyjaciółka.Ufam niewielu ludziom,a kolezanki,które do tej pory miałam niestety mnie zawiodły. Uważam,że kobiety nie umieją się przyjaźnić, SZCZERZE przyjaźnić. Teraz mam chłopaka i tak naprawdę tylko jego...  Boję się zaufać jakiejś dziewczynie,nie podtrzymuję znajomości z koleżankami,przez co jestem ... samotna      Głupio mi przed moim chłopakiem, gdy on wyhodzi gdzieś z kolegami, a ja... ja nie mam z kim wyjść...  Siedzę w domu. Tak jak dzisiejszego wieczoru...

Bo rzeczywiście kobieca przyjaźń ma mniej proste, czarno- białe zasady niz męska. Być może szkoda, być może- nie.  Prawdą jest też, że o ile nie mamy "koleżanek z piaskownicy" to potem w ciągu życia- coraz trudniej trafić na osoby życzliwe, bezinteresowne, zwyzajnie dlatego, że pierwszym co nas ze sobą łączy nie są sympatie i antypatię, ale interesy, pieniądze, wspólni znajomi- trudno więc być sobą i trudno kogoś poznać "naprawdę".
Sytuacja jaką przeżywacie jest zupełnie typowa, choć nie powinno to być pwoodem, by biernie się jej poddać. Myślę, że dobrym sposobem może być próba odnowienia dawnych kontaktów- być może rozpalą tamtą iskierkę z młodości. Jeśli nie- warto bratniej duszy szukać w miejscu, które nie narzuca nam występowania w żadnej innej roli( np. nie w pracy)