Pierwsze miłości Waszych dzieci. - Netkobiety.pl

Ja chłopaka -który został moim mężem poznałam w wieku 17 lat.Nie robiłam więc problemów- gdy miłości moich dzieci zaczęły się również około 17-tki.Oczywiście były rozmowy- by "chodzenie" ze sobą za szybko nie skończyło się macierzyństwem czy byciem ojcem.Znałam swoje dzieci,akceptowałam Ich wybory......... i rzeczywiście - po 7 latach córka i 8 latach syn zmienili stan cywilny.Pamiętam natomiast pierwszą miłość mojej córki - jeszcze w podstawówce.Gdy się skończyła- całą noc siedziałam z Nią - by nie zrobiła nic głupiego- a Ona ......płakała,płakała,płakała.......

Mój synek pierwszy raz się zakochał gdy miał dwa i pół roku w swojej koleżance , ciągle o niej mówił , trzymali się za ręce a nawet dawał jej buziaki takie niewinne , widać było że są zakochani , to było niesamowite że w tym wieku coś takiego się dzieje . Szkoda ze jej mama nie pozwala im się widywać i razem się bawić . Mój synek jest smutny jak nie może się z nią widywać ale mu tłumaczyłam że tak będzie lepiej bo jej mama nie pozwala , oni są tak do siebie podobni z charakteru ze bez słów się rozumieli , ale to była piękna para . Trudno  , może kiedyś jeszcze wrócą te chwile i przezwyciężą trudności .

Mój Adrianek też się zakochał z wzajemnością i do tej pory mówi że ona mu się podoba ale jest zawiedziony że jej mama nie chce żeby się spotykali , jest mi przykro z tego powodu , co za podła osoba z tej kobiety.

Ja też nie rozumiem tego . może kiedyś to się zmieni gdy będzie ciepło to będzie więcej okazji do spotkań maluchów na placu zabaw .

Moja córka pierwszy raz zakochała się w wieku 14 lat ale to był zły wybór który sama zrozumiała i dała sobie spokój na szczęście ale Ja to znosiłam bardzo żle ,bo uważałam że jest za młoda .Potem po kryjomu spotykała się ze swoim chłopakiem ale Ja nadal uważałam że jest za młoda i może nie broniłam ale trudno było Mi pogodzić sie że moja 16 letnia córka ma chłopaka w rezultacie  zwiała z domu ,po długich rozmowach spotykają się w domu i wreszcie dotarło do mnie że moje dziecko nieuchronnie zmierza do dorosłości Ja obecnego męża poznałam w wieku 18 lat i wydawało mi się że 16 lat to zbyt mało by poważnie podchodzić do życia dlatego .Teraz ma 17,5 wiosen i jestem dumna ze swojej córki bo okazało się że jest odpowiedzialna za swoje decyzje I wcale mój upór był nie potrzebny .
--------------------
Tamara

Tak właśnie teraz to i Ja się cieszę jej szczęściem .Tylko nie potrzebnie musiałam przechodzić stres gdy uciekła z domu .Moja córka dorosła mi nie wiadomo kiedy t.z wiadomo ale Ja podświadomie oddalałam ten termin ,ważne że doszłyśmy do porozumienia i teraz gdy moja nadgorliwość bierze górę to maja córuś mówi  "mamuś już dobrze " Zawsze miałam wspaniałe dzieciństwo i to samo chcę dać moim dzieciom ale jedno jest pewne trzeba z nimi rozmawiać ,rozmawiać i rozmawiać .
---------------------
Tamara

Ale jak czytam na forum to nie wszyscy przechodzili wspaniałe dzieciństwo .Do tej pory nie rozumiem tych którzy pozostawiają dzieci same sobie .

Z doświadczenia wiem że rozmowa potrafi zdziałać cuda .Ja nie pozwalałam córce chodzić z chłopakiem bo uwazałam że jest za młoda oczami wyobrażni widziałam :-niechciane dziecko nie skończoną szkołę i wszystko co złe
Natomiast moje dziecko widziało matkę która jest zazdrosna o Nią i Jej dorosłość że Jej nie kocham
Rozmowa uświadomiła i Jej i Mnie że po to jest język w gębie by się dogadać .
Ja nie wyobrażałabym sobie że gdy moje dziecko popełni już jakiś błąd to zostawię Ją na pastwę losu .

Dziecko to przedłużenie naszego życia -to jakbyśmy zmarnowali swoje własne
----------------------
Tamara

Bardzo czesto jednak rodzice nie rozumieje swoich dzieci, nie rozumieja pierwszej prawdziwej milosci, checi dazenia do samodzielnosci, zasmakowania zycia. Tak bylo w moim przypadku. A to powoduje ogromna bariere pomiedzy dzieckiem a rodzicem.

Dzieci często ulegają wpływom otoczenia.Korzystają z rad-koleżanek,kolegów.To dobrze,ale któż jest bardziej doświadczonym,kto chce najlepiej-dla nich.Zawsze -rodzice.Rozmawiać trzeba i to często,nie nachalnie.Tylko wzajemne zaufanie,poznawanie się-przynosi pozytywne rezultaty.Pierwsze zakochania,to miły czas dla dzieci.Uszanujmy ich wtedy i pozwólmy na samodzielne kroki.Niech te pierwsze miłości pozostaną na długo w ich pamięci.Kochajmy i szanujmy -nasze dzieci.Odwdzięczą się nam-tym samym.

Kochana rozmawiajcie ze swoimi dziecmi :)bardzo podoba mi sie postawa Danusi jak ja sie nieszczesliwie"zakochalam" w wieku 15 lat to tez to bardzo przezywalam ale byla ze mna Mama i co pomoglo mi bardzo...a teraz,a teraz sie smieje z tej "milosci" a poza tym zakochiwalam sie co jakis czas

Ostatnio edytowany przez Blondynka (2009-09-19 15:34:09)