Czy wg. was warto wyjechać? - Netkobiety.pl

O jezu!! Jakbym siebie czytała!! Najgorsze jest to, że mój mąż ma tu dobrą artystycznie pracę. Co prawda problemy mamy takie jak i ty- co z kredytem na mieszkanie, kiedy nowy samochód skoro 2 dziecko w drodze...no a wakacje za granicą i moje wymarzone Bali to chyba tylko mogę wygrać w jakimś konkursie. Nie wiem ja mam jakąś obsesję wyjazdu. Płakałam 3 dni jak mąż odrzucił dwie propozycje, ale Glasgow strasznie niebezpieczne, a w Dublinie był nieciekawy projekt. Tak więc tkwimy tu...a na wakacjach nie byliśmy od lat, i teraz jak oglądam reklamy to tylko widzę hasła " wygraj wycieczkę"...to tylko 1 esemes, chyba niedługo ulegnę i będę wysyłać, bo inaczej nie widzę dla nas szans na jakąś zmianę

Czy warto wyjezdzac? Coz to zalezy od kazdego pogladow i marzen. Osobiscie wyjechalam i to bardzo mlodo bo w wieku 18 lat. Chcialam studiowac i taki byl moj cel po zdaniu nowej matury. Bylam au pair podczas mojego gap year a potem na mialam isc na studia. Nie bylo to wszystko jednak takie proste i platkami roz uslane.

Wiele przygod mnei spotkalo i dlatego uwazam, ze warto wyjezdzac jednak nie udalo mi sie studiow rozpoczac teraz mam 21 lat nadal jestem w UK i ciagle planuje aby jeszcze sie nie poddawac i probowac tak wiec znow wyslalm papiery i zobaczymy. Jednak czasami czuje sie nostalgicznie i samotnie. Nic mnie czasem nie pociesza, mam prace, mialam nazeczonego, o nim mowa w watku ' The River of my thoughts', czas pokaze co zdecyduje, czy tu zostance czy tez pojade gdzies indziej.

Jednak warto patrzec na dobre strony tego wszystkiego. Ciesze sie, ze wyjechalam, poznalam kulture tego kraju, wiele ludzi, mam dosyc dobra prace w calkiem milej atmosferze, byc moze rozpoczne studia od wrzesnia, mieszkam w fajnym domu i sama jestem w stanie sie utrzymac, pozwolic sobie na oszczedzanie, kupowanie ubran, perfum etc  i jeszcze staram sie pomagac innym m.in rodzinie od czasu do czasu i fundacjom.

Mysle, ze trzeba umiec sie cieszyc z tego co sie ma i doceniac to co sie ma i zyc tak jakby kazdy dzien byl naszym ostatnim.

xoxox

Ja uważam,że zależy to też od sytuacji w jakiej się znajdujemy,czy mamy szansę na pracę w swoim mieście aby się rozwijać albo utrzymać rodzinę.Ja z córką 3 lata temu przyjechałyśmy tylko na 3 tygodniowy urlop do mojego narzeczonego,ale przez  dziwne zrządzenie losu zostałyśmy się tutaj i jak na razie nie narzekam.Poszłam do pracy z czego bardzo się cieszyłam bo w naszym małym mieście było ciężko znalezć coś poza sezonem letnim,wynajęliśmy mieszkanie,mogę sobie w końcu pozwolić na kupowanie takich ciuchów jakie chcę,córce tez niczego tu nie brakuje i najważniejsze było nas stać na ślub nie licząc na pomoc naszych rodziców.Ale wiem ze nie tylko to jest najważniejsze,ale czujemy się tu dobrze,podoba mi się ten kraj,poznałam tu wielu ciekawych ludzi.Może ktoś powie,że to samo można mieć w Polsce,tylko jak słucham w wiadomościach co się dzieje,jak jeden poseł drugiemu nogę podkłada,piorą swoje brudy publicznie,a ludzie nie maja z czego żyć co raz bardziej bieda zagląda do domów,ile osób traci prace i zostaje bez środków do życia cieszę się,że nas tam nie ma,bo zanim tu przyjechałam  przeszłam wiele w swoim życiu i teraz mam zamiar żyć pełnią życia 
Mam nadzieję,że nie zboczyłam z tematu