Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Nieźle się ubawiłam czytając tą historię,hmm powinnaś się chyba cieszyć,że to nie było Twoje własne weselisko;)Pozdrawiam

Rzeczywiście......pecha to Ty miałaś dziewczyno!! Ja myślę,że w takim dniu-żadne scenariusze tak naprawdę nie działają.Nigdy nie da się przewidzieć sytuacji,które będą miały miejsce.W czasie ślubu mojego syna- a siedziałam w pierwszej ławce - w pewnym momencie zaczęła się nerwówka- młodzi spoglądali na świadków,świadkowie na siebie- za chwilę jeden ze świadków podszedł do siostry młodej- poszeptali - i zdjęła z palca obrączkę i dała Mu ją.No....... pomyślałam...... gdzieś zgubili obrączkę.Reszta gości siedzących z tyłu -wogóle nie zauważyła,że coś się działo.Okazało się,że to kościelnemu,który szedł z obrączkami do ołtarza-upadła gdzieś - i nie mógł jej znależć.Ksiądz opóźniał moment zaślubin- ale nie dało się tego przeciągać w nieskończoność -obrączki nie było dalej.Stąd ceremonia musiała być w pożyczonej. Kościelny w końcu znalazł zgubę- i synowa szybko podmieniła ją-tę drugą -oddając synowi do kieszeni.Po wyjściu z kościoła wiadomo- życzenia,ryż,pieniążki........ i tak pojechali na salę weselną.Tam siostra synowej podeszła do młodych prosząc o zwrot swojej obrączki.Syn nerwowo zaczął szukać po kieszeniach........ obrączki niestety nie było.Co sie okazało? Obrączka leżała pod stołem- bo syn wyciągnął ją razem z chusteczką do nosa - zupełnie nieświadomie.Historia ta jest komiczna ale  widzisz aleX ...... i takie się zdarzają na ślubach

oxyewa- wystarczy,że moja teściowa jest przesądna......co Ona nie nagadała mojemu mężowi przed ślubem-a to ,że ma mi koniecznie nadepnąć na suknię-/szczęście,że była długa,bo jakby depnął trzewikiem na krótką????? aż strach pomyśleć!!/ żeby okręcił mną przed ołtarzem,żeby nie puszczał ani na chwilę jak będziemy odchodzić z klęczników.......... och!!!!!!!!! naiwna..........haaaaaaa i tak dominowałam w naszym związku ....... i na nic zdały się  napomnienia przedślubne. Wiesz........ a tak poważnie - troszkę "trząsnęły" mną te perypetie z obrączką.Jednak wychodzę z założenia,że żadne fatum nie decyduje o szczęściu  czy nieszczęściu- i jeśli młodzi będą pielęgnować swoje uczucia,rozumieć się,wspierać wzajemnie- to żadne gusła w tym nie przeszkodzą- by byli szczęśliwi.

Ostatnio edytowany przez Danusia (2008-10-08 13:30:58)

Woow.. niezłe historie brysia- u mnie w rodzinie też był podobny przypadek- moja ciotka rozwiodła się z wujkiem po jakimś roku, a przytrafiła im się podobna sytuacja w kościele jak u Twoich rodziców.
Ja, rok temu, świadkowałam u mojej siostry na ślubie. Najpierw, przed mszą, usiadłam na czymś tłustym moją śliczną, pomarańczową sukienką Plama była widoczna z 200 m ... - niektórzy pytali czy nie dostałam okresu.. (o matko!!!) Później, już na sali, w wyniku dość ekspresyjnego tańca, mój brat oderwał mi guzik od już i tak nieszczęsnej sukienki, który potem- w sposób niezwykle zgrabny, czarną (!!) nitką przyszyła mi moja siostra... No a potem nie zdziwił mnie fakt, kiedy od moich butów odleciały wszystkie koraliki i cekinki, jakie tam były przyszyte..
Więc ja także znam smak porażki po wielkiej batalii starań

Ostatnio edytowany przez Ansja (2008-10-09 09:40:30)

Fakt, nadrabiałam miną Ale z tą plamą nie było tak źle, w sumie to spodziewałam się zgryźliwych uwag pod moim adresem od niektórych osób no i się doczekałam Ale to mnie nie zbiło z tropu i bawiłam się na ile mi sił wystarczyło

Z weselnych historii przypomniała mi się jedna - bo akurat gotuję buraczki-a z nimi też w jakiś sposób się ona łączy.Trzy lata temu w soboty dodatkowo pracowałam w jednej małej firmie.Pojechałam do pracy - i dwaj koledzy przyszli do mnie- z zapytaniem- czy bym nie pojechała z nimi w delegację na wesele do kolegi z pracy.Zapytałam kiedy- a oni...... dzisiaj. Dzisiaj- to niemożliwe odpowiedziałam- mam do gotowania buraczki w słoikach.Eeeee oni na to - jak o 14 zawieziemy Cie do domu to na 16 zdążysz i ugotować buraki i uszykować się.Rzeczywiście- sprawnie się urychtowałam- buraki na piec,ja do wanny- a że mam naturalnie kręcone włosy- nawet z fryzurą nie było kłopotu.Sukienka taka elegancka tez jakaś w szafie była- buty na obcasie -oczywiście - i w drogę.Gdy Pan Młody zobaczył mnie w kościele- ze zdumienia-aż oczy wytrzeszczył- bo na pewno się mnie nie spodziewał.I wyobraźcie sobie- to był trzeci taniec na tym weselu- ja trzeźwiutka jak niemowlę .Goście zrobili koło- a młodzi wybierali sobie patrnerów do tańca.Młody przyszedł i poprosił mnie.To był dość energiczny taniec,ja w sukience do pół łydki,na wysokich obcasach- jak mną zaczął wywijać- zahaczyłam obcasem o listwę sukni- i walnęliśmy oboje - na glebę.Upadłam na nadgarstek lewej ręki  a On- padając walnął mnie w kostkę od prawej nogi.Bolało jak diabli ale dzielnie bawiłam się dalej.Jednak po pewnym czasie i ręka i noga zaczęły puchnąć- i nie widząc innego wyjścia -zawieziono mnie do szpitala.Tam prześwietlenie- okazało się,że ręka jest złamana a kostka na szczęscie tylko wybita. Oczywiście założyli mi elegancki gips -i z tym gipsem "wparadowałm" na salę weselną.Wszyscy osłupieli - bo mało Kto zauważył ten incydent z "wywrotką".Ja niestety-tylko zabrałam swoje rzeczy i pojechałam do domu.

miałaś pecha nie da sie ukryc ale zawsze moglo byc gorzej

Dziewczynki......... jutro jadę na czwarte w tym roku wesele.Trzy odbyły się bez ekscesów...... ufam,że to ostatnie w tym roku- też będzie w porządku.

No Danusia, Ty to masz przygody !  Czekamy na sprawozdanie z jutrzejszego wesela. Baw się dobrze i uważaj na siebie !