Facet zbyt idealny? - Netkobiety.pl

U mnie tak samo jest , czasami mi się wydaje , że jest za idealny, nigdy nie chce sie kłoćic zawsze mi ustepuje" tylko nie denerwuj się kochanie" czasem mam już dość czasem mnie to bawi a czasem mam ochote go udusic;D czasem mi sie wydaje , że jest za dobry dla mnie;-)
hehehehe;)
Pozdrawiam;)

Smutna głownie kazda znas kocha tego naszego ideała bardzo ale i z miłości idzie kota zagłaskac prawda?
wiesz mysle że my kobiety potrzebyjemy twardego meskiego ramienia poczuc sie mała kochana a tu pan pyta a ubrałas szalik kochana żeby cie tylko nie zawiałao, a rekawiczki masz, poleci po nie, potemsprzwdzi zapięcie kurtki i zanim człowiek wyjdzie da sto rad tylko Uważaj kochanie na siebie ,,,itp itd. jak by miał dziecko pod opieką, i czuł że musi o ten skarb dbac bo mu sie rozsypie.

Dba nikt tego nie podważa ale bywa pedantycznie dokładny rzeczy stawia dokładnie tak samo ciagle w okreslonej kolejnosci jak mu ktoś przesunie poprawia. Bywa że zabierze odkurzacz bo on lepiej odkurzy a ty odpocznij, kobiecie z czasem przykro bardzo bo ona nie dokładnie robi  on lepiej i przy ideale człowiek sie czuje jak niemota.
Ja po latach starania moge w kapciach na dywan wejść a wczesniej nie mogłam bo sie niszczy, bo brud na kapciach sie przenosi i mąż biegł po szczotke i niewidzialne pyłki sprzatał.
Nikt kto tego nie przeszedł nie zrozumie jak to uciążliwe, np mam na meblach szklaneczki i przstawiłam je a on po pracy nie mógł zauważyc co zrobiłam,chodził i cos mu nie pasowało. Wyszłam przed dom i po powrocie szklanki były na starym mijscu a on odpreżony wreszcie spał.
Dbanie o kogos przesadne i pedanteria duszą okropnie naprawde zwłaszcza kobiete kucharke jak cie ciagle ktos poprawia przestawia i to z miłości nawet drzec nie wypada sie na takiego.

Są różne typy mężczyzn i chyba duzo zależy od naszego do nich podejścia.  Ja z moim mężem jestem bardzo szczęśliwa oboje wiele przeszliśmy i duzo mu na spokojnie tłumaczyłam, jestembardzo w nim zakochana nadal mimo jego uroczej pedanteri. Doszłam do wniosku czego za bardzo nie mozna zmienic trzeba zaakceptować.

moja była żona była pedantką. Dla mnie specjalnie miła nie była,więc to trochę inny przypadek,ale jeśli chodzi o porządki...koszmar. Awantura między drugim a trzecim krokiem w przedpokoju po powrocie z pracy. Czasen nawet między pierwszym a drigim krokiem... ,nie leż na wersalce,bo dziura się wygniecie, kaloryfer w zimie zaktęcony bo powietrze nieświerze, i okno otwarte...kiedyś lód był na podłodze w kuchni... Firanka wisi krzywo bo wyjrzałem przez okno, odkurzacz wytrzymywał góra dwa miesiące i trzeba było kupować nowy, a jak pozmywałem naczynia i niedokładnie wytarłem zlew, to była jazda,że ta kropla wody jak wyschnie,to zmieni się w plamę....kiedyś podczas kolacji zabrała mi pół herbaty i umyła kubek...musiałem zrobić nową...a w sylwestra kiedyś byliśmy w domu, ze znajomymi, jak wyczaiła moment,że nikogo nie było przy stole tak ok.22giej to sprzątnęła stół i wszystko pozmywała... Czegoś takiego nie da się wytrzymać. Z drugiej strony z obecną partnerką przesadzałem podobno ja. W noszeniu Jej na rękach,dawaniu prezentów,i spełnianiu życzeń zanim zostały wypowiedziane...też straciła dla mnie szacunek i traktuje jak podnóżek.

Pewnie... my kobiety uwielbiamy jak facet naszą buzią wyciera sobie podłogę, da kopa w tyłek, a w niedzielę skoczy na piwo i dziwki. Jak jest miły, dobry, pomocny - to jest nudny. I kombinujemy co by tu zmienić, bo przecież potrzebujemy od czasu do czasu dostać w tyłek, tylko wtedy czujemy że naprawdę żyjemy...

Tak źle i tak niedobrze... Ehh najlepszy taki "normalny" - bez przesady w jedną i w drugą stronę. Tylko gdzie takiego znaleźć....

Ciszaa twój się sam znalazł a ja swojego upolowałam sama , to znaczy podeszłam zaprosiłam na kawe i to tak że nie odmówił.
I tez nie zawsze zachowuje sie idealnie,zapomina o prostych sprawach i trzeba mu tłumaczyć w jakim sklepie kupić co..

też miałam takiego chłopaka i powiem Wam szczerze że dłużej niż 3 miesięcy nie wytrzymałam... tylko przy swojej aż nad opiekuńczości był zazdrosny że szok. jak wyjechaliśmy na mazury to jakby mógł to by mi dywan czerwony rozłożył przez polną drogę, i było tylko uważaj bo się przewrócisz, to już mnie tak wkurzała ta słodycz że wreszcie mu odpowiedziałam że najwyżej się wywalę to będę leżeć... Po prostu masakra... ja muszę "czuć silną rękę nad sobą" i czasami trzeba mnie "krótko trzymać" bo inaczej to fochy na każdym kroku i się czepiani o wszystko, i właśnie tu tak było, miałam wrażenie że jakby przyszło to i zdradę by mi wybaczył... Temuż nie trwało to długo