mój problem - BULIMIA... - Netkobiety.pl

Bearchen masz bardzo poważny problem!!!! Wizyta u specjalisty i to jak najszybciej!!! Twoje złe samopoczucie jest spowodowane tym co robisz... Myślę, że sama sobie zdajesz sprawę, że nie dajesz rady, że problem jest tak duży, że sama sobie nie poradzisz:(

agucha87 napisał:

mam 21 lat i chyba bulimię...

zostawił mnie facet kilka mieś temu... i wtedy zaczęłam się odchudzać... wmówiłam sobie, ze zostawił mnie z powodu wagi (64kg, 168cm) chore? wiem...

i najlepszym sposobem na odchudzenie (5kg w ciągu 2 mieś) okazało się wymiotowanie po jedzeniu... staram się tego teraz nie robić... coraz rzadziej mi to sie zdarza.. ale jednak... albo prawie nic  nie jem... albo wszystko co zjem zaraz zwracam... to już chyba choroba...

ja uważam, że jest to bulimia bo miałam taka sama sytuacje.... mój facet tez mi wmawiał, że jestem gruba a miałam wtedy 175cm i wazyłam 62kg wiec sobie wyobraź.... robiłam taka samo nie mogłam sobie odmówic jedzenia to jadłam i wymiotowałam.... zaczełam byc z innym facetem bardzo dobrym dla mnie... nie wiedział o tym co robie (bo robiłam to nadal) i którego razu to zauwazył...... zrobił mi takie pranie mózgu jakbym kogos conajmniej zabiła gdy sie uspokoił powiedział,że kocha mnie taka, że nie jestem gruba i jestem piękna. Uwierzyłam mu i przestałam to robic... czasami mi sie zdarzyło później ale wyszłam z tego.... poza tym niewiem czy wiesz to strasznie niszczy szkliwo zębów i przełyk pokarmowy.... wiec zastanów sie lepiej bo to do niczego nie prowadzi uwierz mi tylko tyle że zęby Ci sie szybciej zepsuja i moze Ci krwawic z przełyku a chyba tego nie chcesz ;p pozdrawiam!

Ostatnio edytowany przez majorka (2009-09-21 18:33:03)

dzien dobry pisze dopiero teraz ponieważ wczesniej nie miałam odwagi jestem bulimiczką od czterech a może nawet pięciu lat bycie szczupłą było dla mnie zawsze bardzo ważne zawsze się odchudzałam i odchudzam się do dzisiaj w domu czytam gazety o odchudzaniu w internecie szukam tylko o odchudzaniu jeśli stosuje diete to wytrzymuje tylko dwa trzy dni a pózniej jem wszystko co popadnie a zaczełam wymiotować odkąd zaczełam pracować nerwy stres poznałam mężczyzne który zawrócił mi w głowie ze wstydem piszę że jestem mężatką zdradziłam mojego męża mimo ze go kocham ale nadal myślę o tamtym dla niego za wszelka cenę chciałam być szczupła i atrakcyjna on prawił mi komplementy dawał mi prezenty byłam w siódmym niebie ale jakim kosztem obecnie jestem pod opieką psychiatry biore leki nie mam miesiączki już dwa lata jestem na lekach hormonalnych nie mam ochoty na sex moja waga wzrosła bo ważyłam w granicach 65 do 67kg przy wzroscie 168cm na dzień dzisiejszy moja waga to aż wstyd się przyznać 73kg ale jest cos z czego się cieszę i jestem z siebie dumna nie wymiotowałam już dwa tygodnie co zrobić by normalnie jesc nie przytyć i nie wymiotowac czy będzie tak ze będe zdrowa czy uda mi sie trochę schudnąć ale nie kosztem zdrowia jak piszę to już myśle jaką dietę zastosować od jutra  bo naprawde chcę dobrze wyglądac przy obecnej wadze i wałeczkach na brzuchu czuje się ZLE!!!!!!!!!!

Różo...strasznie się w tym wszystkim pogubiłaś i zatraciłaś samą siebie...
Bycie szczupłym takim kosztem? To straszne...ludzie kochają Cię przede wszystkim za to kim jesteś a nie za to że jesteś szczupła!
Pokochaj i zaakceptuj siebie - to pierwszy i podstawowy krok do wyjścia z tego bagna.
Pomyśl o swoim małżeństwie, o tym czy na pewno kochasz męża? Macie dzieci lub chcecie je mieć? Postępując w ten sposób skazujesz siebie na ich brak, Twoje problemy hormonalne mogą się jeszcze nasilić...
Jak widzisz swoją dalszą przyszłość? Masz być przede wszystkim szczęśliwa! Masz się cieszyć życiem!
Jeśli bardzo przeszkadza Ci Twoja tusza, zamiast diet spróbuj więcej się ruszać, spaceruj, idź na fitness - Twoje samopoczucie się polepszy, nie mówiąc o sylwetce
Nie możesz wszystko widzieć w czarnych barwach to Twoje życie - Ty decydujesz jak ma wyglądać!
Wygrasz z tą chorobą, jesteś silna!
Pozdrawiam

Zajmij się czymś innym!
Zrób coś co Ci sprawia przyjemność, coś co sprawi, że zapomnisz o jedzeniu...a jak już czujesz ogromną potrzebę, żeby coś zjeść - zjedz jakieś owoce czy warzywa, wtedy nie będziesz miała wyrzutów sumienia, że zjadłaś same "śmieci" ....

Brawo Różo
Trzymam kciuki! Wierzę, że dasz radę
Pozdrawiam

czesc. weszlam na to forum bo nie moge juz sobie dac rady:( teraz juz jestem pewna ze mam bulimie. Tylko ja w odroznieniu do wiekszosci nie wywoluje wymiotow tylko cwicze do granic wytrzymalosci, jestem juz zmeczona nie chce mi sie zyc:(  kiedys bylam pelna zycia lubilam spotykac sie ze znajomymi chodzic na imprezy teraz nie chce mi sie nic bo najlepszym zajeciem jest obzeranie sie i pozniej cwiczenia.Nie moge sie skupic , uczyc(bo jestem w klasie maturalnej) tylko caly czas mysle o jedzeniu.Pozdrawiam i trzymam kciuki za Was wszystkie bo ja juz chyba stracilam nadzieje

Hej dzieki ze odpisalas:) Zaczelo sie od dietki schudlam z 58 na 48 a bylo juz nawet 46,7 przy wzroscie 164 wszyscy mowili ze wygladam jak kosciotrup mi sie oczywiscie podobalo...a potem zaczelo sie wychodzenie z diety i zaczelam sobie pozwalac na slodycze jak poczulam znowu ich smak i przypomnialam sobie jak smakuja objadalam sie bralam srodki przeczyszczajace i cwiczylam....robie zreszta tak do tej pory.Probowalam tez wymiotowac ale nie umiem i ciesze sie ze mi sie nie udalo......dieta przeplata sie z obzarstwem.W te dni nie wychodze z domu bo cwicze po 8 godzin, wymyslam glupie wymowki znajomym zaczelam nawet szkole zawalac bardzo chce z tym skonczyc bo nie chce juz tak zyc jezeli to mozna nazwac zyciem

Myślę, że powinnaś się już udać do psychologia, który zajmuje się tego typu sprawami, bo samej ciężko Ci będzie z tego wyjść...
Taka szczera rozmowa z osoba, która dobrze zna Twój problem bedzie najlepszym wyjściem...
Pamiętaj, że nie warto się tak katować, wygląd nie jest taki ważny - najwazniejsze jest to jaka jesteś, a przez ta chorobę zmieniłaś siebie, przestałaś się cieszyć życiem...nie pozwól, żeby ta choroba rządziła Tobą!
Trzymam kciuki
Powodzenia!
Pozdrawiam

WITAM WSZYSTKICH BYŁO CIĘŻKO NIESTETY był jeden taki dzien ze wymiotowałam postanowienie niestety zdało sie na nic ale czuje sie dobrze wiem ze bede zdrowa ze mi sie uda cały czas walcze i bede walczyc mimo wszystko to ja wygram z nia a nie ona ze mną

Ja również od 2 lat borykam się z tym problemem- bulimia. Nie potrafię z nim walczyć. czuję , ze mnie niszczy a jednak, nie potrafię powiedzieć nie. Czasem myślę, że jestem nikim. Zawsze ze wszystkim sama może w tym tkwi problem. Nie mam nawet z kim o tym porozmawiać. Tak się nie da żyć.