Już 4 miesiąc nie jesteśmy para a ja nadal walcze czy warto?? - Netkobiety.pl

No to widzę Kakyuu, że znowu coś naskrobałaś w domu, że poraz kolejny go opuszczasz

O mamo! Ale miałaś jazdę. No ale tak to jest, trzeba pomagać mamie w domu. Takie nasze życie. Ty rzucałaś tymi talerzami czy mama?
A gdzie teraz jestes?

To jest racja. Wszystkie kłótnie w Twoim domu są spowodowane tym, że Ty ciągle żyjesz wspomnieniami o M., który juz dawno o Tobie zapomnial. Bez przerwy o nim myślisz, marzysz, a najlepszym miejscem jest zapewne Twój pokój. Dlatego jak się domyślam, przesiadujesz tam ile mozesz. Rodzice zaczęli od Ciebie wymagć pomocy, chociażby pozmywania 4 kubków, bo nie jestes juz dzieckiem. Jestes dorosła i powinnaś sama poczuwac się do obowiązków. Powiem Ci że ja też wściekałabym się gdyby moje dziecko nic mi nie pomagało w domu (moj synek ma dopiero 19 miesięcy, nie zmywa ale potrafi odkurzac i myć okna ).  Jak będziesz na swoim i bedziesz miala męza, dziecko, każde z nich będzie uzywało za kazdym razem nowego kubka, żeby napic się kilka łyków coli, a potem wstawią je do zlewu to po pewnym czasie dostaniesz szału. Będziesz miala dosyc, zlew zostawiłaś pusty, a nagle jest w nim pełno kubków. No i nikt z pozostałych domowników nie garnie się, żeby je umyć. Wszystko bedzie czekalo na Ciebie.
Przemyśl kobitko czy warto zawracac sobie głowe kims, kto ma Cię ewidentnie gdzieś i kłocić się między innymi z tego powodu z rodzicami?
Ja uważam, że powinnas zapomnieć o nim i zacząc życ dniem dzisiejszym
Szanuj rodziców, bo masz Ich tylko jednych. I jak zapewne zauważyłaś są coraz starsi a nie coraz młodsi.

Może i masz rację z tym szacunkiem dla rodziców, ale nie sądzę żeby robili z niej zyciową kalekę (świadczą o tym niektóre z jej postów). Kakyuu nie dala odczuc, że ma jakies większe problemy z rodzicami. Nawet pokazała się na jednym zdjęciu z tatą. Poza tym wydaje mi się, że rodzice mają do niej zal za ukrywanie pewnych faktów, stąd te ciągłe kłótnie.
No i ten nieszczęsny M. Przecież Kakyuu ciągle jest tu na forum załamana, w dalszym ciągu kocha tego faceta. Dlatego tez nie sądzę, że w domu jest pełna energii, uśmiechnięta i chetna do pomocy.
Pedro, założe się, że Ty też kiedys kochaleś i wiesz jak boli rozstanie. Nie masz ochoty na rozmowy z rodzicami, rodzenstwem, znajomymi. Nie masz ochoty wynurzac się ze swojego pokoju, a co za tym idzie pomagac w domowych obowiązkach. My kobiety tak właśnie mamy. Ja też mialam kiedys kryzys w związku, mieszkalam z rodzicami, zamykałam się w pokoju, włączalam muzykę, kładłam sie na łózku i myślałam. Nie chciało mi się nic w domu robic, a moja mama bardzo często miała do mnie o to pretensje. Mimo upływu lat Rodziców szanuję i rozumiem ich doskonale. Wg mnie u Kakyuu sytuacja jest podobna, tylko że ja aż tak długo sie nie katowałam

sanders napisał:

Pedro, założe się, że Ty też kiedys kochaleś i wiesz jak boli rozstanie. Nie masz ochoty na rozmowy z rodzicami, rodzenstwem, znajomymi. Nie masz ochoty wynurzac się ze swojego pokoju, a co za tym idzie pomagac w domowych obowiązkach.

Oj Sanders. Widzisz jestem dojrzałym facetem od dawna nie mieszkającym z rodzicami. Gdy pisałem o swoim wieku parę postów temu machnąłem się. Mam już po 30 i swoją drogę po której kroczę. Co mi chcesz teraz przekazać? Że z powodu jakiegoś tam zawodu miłosnego nie miałem ochoty pomagać rodzicom? Tak było może kilka lat świetlnych temu. Teraz obserwuję sobie to i owo i nadal zdania nie zmieniam. Właśnie w tym wieku dzieci (ok. 18-22) rodzice mogą nawet nieświadomie zrobić wiele złego swoim pociechom. Ja akurat zawsze popieram poszukiwanie swojej drogi życiowej o ile nie prowadzi ona na manowce. To trzeba bowiem rozróżnić. Jeśli Kakyuu będzie niebezpiecznie ocierać się o samounicestwienie rodzice powinni zadziałać ale jeśli wcześniej popełnili błędy to będzie ciężko.

Sorki Kakyuu że tak drążę ten temat, może nawet niepotrzebnie ale nie twierdzę, że u Ciebie tak było. Po prostu widziałem różne przypadki i może być róznie. I żeby nie było: jestem za budowaniem pozytywnych relacji z rodzicami ale nie za wszelka cenę - jeśli nie szanują dobrych wyborów i słusznych decyzji swoich dzieci to mają problem.

Ostatnio edytowany przez Don Pedro (2010-02-02 10:47:29)

Hej Sanders. Trochę nam się tu zrobił misz-masz. Tak naprawdę o relacjach rodzice-dzieci pisałem bardziej ogólnie nie łącząc ich z sytuacją Kakyuu. Masz rację, że jeśli mieszka się w domu z rodzicami to oni mają prawo oczekiwać od dzieci pomocy, choćby w drobnych pracach domowych itp.

Ja wyczuwam, że Kakyuu ma coś tam na pieńku z rodzicami nie tylko przez związek z M. i zawód miłosny ale mogę się mylić. Gdyby jednak tak było to zgadzam się, że nie można tłumaczyć wszystkich "krzywd" zawodem miłosnym. Tu jesteśmy zgodni.

Z tym pójściem na swoje to nie taka prosta sprawa, sama wiesz. Tak byłoby najłatwiej i najbardziej sensownie ale wiadomo, że możliwości finansowe głównie zwykle bywają za małe i dlatego bardzo często dzieci nawet po założeniu rodzin miekszają razem z rodzicami a ci nadal wcinają się w ich życie

Moi rodzice są z natury spokojni ale mają już dość mojego ciągłego załamania z powodu Meeka.Sytuacja towarzyska tez nie najlepsza bo moja paczka odwróciła się ode mnie kiedy wyszło na jaw że Kuba cos tam do mnie poczuł a Kat strzeliła focha jak stąd na księzyc i z powrotem =.= w hierarchii towarzyskiej jest wyżej niż ja...wiec wszyscy stanęli za nią mówiąc że to świństwo zaciągać brata najlepszej przyjaciółki do łóżka o_O a czy ja go zaciągałam gdziekolwiek?? No nie wydaje mi się.Ja straciłam do niej zaufanie ona truje cos M. na mój temat on się wścieka co owocuje moim zdenerwowaniem co odbija się na sytuacji w domu.
Nie mówię że mam dwie lewe ręce, sprzątam, piorę, gotuje(!), jestem palaczem i ogrodnikiem...ale wiecie oni traktują to tak jakbym nic nie robiła bo np posprzatam cały dom ale zapomne o jednej rzeczy i zaczyna się trucie za uszami że nawet tego nie potrafie zrobić.

Dziewczyny nie zakochujcie się w niewłaściwych facetach =.= to potrafi zrujnować całe życie =.=


EDIT:
Cóż...i znów znalazł się ktoś w dupe uprzejmy za przeproszeniem kto mi miesza w życiu.Jak to określiła moja koleżanka "WSZYSCY" jej powiedzieli że ją oszukuje.Kij że brzydze się kłamstwem i fajnie jak to się wierzy wszystkim a nie mnie.Ale spoko...jest fajnie...i znów sytuacja podobna do tej z matem..bo mu ktoś powiedział a on uwierzył..dlaczego ludzie sa tak fałszywi...dlaczego...nienawidzę tego świata...

Ostatnio edytowany przez Kakyuu (2010-02-02 16:15:11)

Nawet jeśli jest między nami spięcie a mamy gości to sa pozory idealnej rodziny...Nie wiecie co dzieje się za zamkniętymi drzwiami kiedy co wieczór słuchacie tego co ja..wiec proszę o zachowanie zdania dla siebie...dla was może są idealni..nie mówię że są źli...ale nie znacie ich kiedy jesteśmy tylko my w domu...

Dla mnie rodzice innych tez sa super i łał...ale jak słucham co się dzieje kiedy jest jakiś problem to mi grabie opadają...

Ostatnio edytowany przez Kakyuu (2010-02-02 16:23:03)

Czyli dobrze myslałam, ze jesteś trochę nieobecna w domu przez M., co zaczeło doprowadzac do szału Twoich rodzicow.
No to sie narobilo u Ciebie Kakyuu. Przemysl sobie swoje zachowanie, co robisz nie tak. Jeżeli nie robisz nic złego (chodzi o sytuację, że ludzie się od Ciebie odwracają) zmien towarzystwo. Odizoluj się od dotychczasowych znajomych, nie brnij dalej w to bagno. Widocznie nie są Ciebie warci. Znajdziesz kogoś kto bedzie szanował Cie taką jaka jestes. A jeżeli uznasz, że jednak jest w tej calej sytuacji chociaz trochę Twojej winy nie miej pretensji, że ktos sie od Ciebie odwraca.
Ja juz pisalam, ze mialam "kolezankę" która tak namieszala wśród naszych wspólnych znajomych, że ludzie zaczeli sie odwracac. Mam na myśli sytuacje ze studiów. Przestałam sie z nią kumplowac, bo mialam wszystkiego dość. Skończyłam również z pozostałymi ludźmi, bo w ich oczach byłam skreślona. Ona odeszla ze studiów i wszystko wyszło na jaw, cała prawda. Chciała za wszelką cenę odizolowac mnie od towarzystwa, bo była zazdrosna, że mnie ludzie lubią i szanują. Poza tym nasi rodzice znali się od lat i bała się, że jeżeli nie pojdzie na zajęcia ja zaraz wyklepie jej rodzicom. G... mnie to obchodziło czy ona chodzi na zajecia czy nie. Zmyślala strasznie, wierzyc mi sie nie chcialo, że dziewczyna na studiach ma tak wybujałą wyobraźnię i potrafi być taka podła. Oczywiście relacje z pozostałymi ludźmi wróciły do poprzedniego poziomu i znowu było fajnie. Do dzisiaj się kumplujemy a ta pseudo kolezanka żyje swoim życiem z dala od nas.

Co u Ciebie Kakyuu?
Jak się sprawy mają?
Pozdrawiam

Kurcze, znowu kosz. Musisz uważać co i komu mówisz.
Kiedy masz urodziny? Nie mów, że walentynkowa jestes
U mnie dzien do ... Dobrze, że się już kończy.

Urodziny mam dzisiaj...
Pedros...liczę na eska bo ja pamiętałam o urodzinach byłego.....
więc chciałabym by się zrewanżował!!

Sandi no cóż...kosz...małolat nie wie co traci..chyba...bo znów dochodzę do wniosku że nie warto mnie darzyć jakimkolwiek uczuciem =.=