To juz prawie 2 lata :) - Netkobiety.pl

U nas nie ma mowy żebyśmy zamieszkali razem przed ślubem, dlatego każde spotkanie jest dla nas jak święto.

Jutro mój mężczyzna odbiera mnie z dworca, pomaga dotrzeć na uczelnię, a wieczorem ja jadę do niego na uczelnię i razem jedziemy na ostatnie nauki przedmałżeńskie. Łącznie będziemy się widzieć tylko coś ponad 3 godziny, ale lepsze to niż nic i to zawsze powód do radości

Ale za to jaka będzie radość po ślubie

Ystonka prawdziwa milość przetrwa wszystko...!!
Ja obecnie jestem szczęsliwą mężatką w czerwcu minie nasza 2rocznica
Byliśmy ze sobą 7 lat a dziś z dumą mogę powiedzieć że nie żałuje niczego
A wam dziewczyny gratuluje i życzę udanych związków!!

Ostatnio edytowany przez Agnieszka21 (2010-01-26 14:35:25)

na wszystko przychodzi czas co prawda ja też już zaczynałam się niecierpliwić i fantazjować na temat ślubu
ale bez żadnego nacisku,chciałam by ta decyzja zostala podjęta wspólnie i bez zbędnego pośpiechu i tak się stało

Mi się bardzo marzy już ślub, ale jesteśmy dopiero 11 miesięcy i dopiero co po kryzysie, więc jeszcze pewnie długo poczekam. Ale jestem pewna, że to ten jedyny, kocham go tak bardzo mocno. Wiem, ze i on mnie bardzo kocha, już po około miesiącu spotykania się powiedział mi, że znalazł już swoją drugą połówkę, że chce ze mną założyć rodzinę i jestem pierwszą dziewczyną, której powiedział "KOCHAM CIĘ"... Często wyobrażam sobie dzień ślubu, biała suknia, wszystkie najbliższe mi osoby i MY, pewni tego, że chcemy być ze sobą NA ZAWSZE. Jestem osobą, dla której w życiu najważniejsza jest miłość, a moim najważniejszym celem w życiu jest stworzenie szczęśliwej rodzinki. Za kilka dni skończę 25 lat a tego celu nie udało mi się jeszcze osiągnąć, z drugiej strony trzeba się cieszyć tym co jest, bo pewnie kiedyś zatęsknię za tymi czasami kiedy to nie byliśmy jeszcze małżeństwem...

Gratulacje dla wszystkich szczęśliwych mężatek i panienek, które mają udane związki

Ostatnio edytowany przez zakochana__85 (2010-03-03 11:36:57)

No to gratuluję:))
I oby więcej takich latek było:))

a_normalna napisał:

patka, nie możemy razem za mieszać, bo rodzice nam zabraniają.
Wiem, że to głupie, bo zaraz posypią się głosy, że jesteśmy dorośli, możemy robić co chcemy itp, itd ale naprawdę ciężko jest zrobić coś przeciwko woli rodziców, gdy od małego wpajają nam pewne wartości i nie chce się mieć z nimi na bakier.
Jakoś te półtorej roku wytrzymamy

Skad ja to znam....znajoma ma tak samo.MA taka nienormalna rodzine(nienormalna,
bo tez wlasnie jej rodzice zabraniali mieszkac z chlopakiem przed slubem)
notabene,ta dziewczyna nigdy nawet nie zostala na noc u chlopaka ani on u niej.
Rodzina niby taka 'katolicka' ale oczywiscie wszystko na pokaz.Normalnie to u nich
jest patologia jakas.I ta para spotykala sie 7 lat,zanim wzieli slub.
I wlasnie dopiero po slubie zamieszkali razem.Swoja droga,to chyba matka tej
dziewczyny myslala,ze ona jest dziewicą i ze odda sie dopiero po slubie!Ha!
Dlatego pisze,ze ta rodzina to jak dla mnie patologia.

Amelia* napisał:

a_normalna napisał:

patka, nie możemy razem za mieszać, bo rodzice nam zabraniają.
Wiem, że to głupie, bo zaraz posypią się głosy, że jesteśmy dorośli, możemy robić co chcemy itp, itd ale naprawdę ciężko jest zrobić coś przeciwko woli rodziców, gdy od małego wpajają nam pewne wartości i nie chce się mieć z nimi na bakier.
Jakoś te półtorej roku wytrzymamy

Skad ja to znam....znajoma ma tak samo.MA taka nienormalna rodzine(nienormalna,
bo tez wlasnie jej rodzice zabraniali mieszkac z chlopakiem przed slubem)
notabene,ta dziewczyna nigdy nawet nie zostala na noc u chlopaka ani on u niej.
Rodzina niby taka 'katolicka' ale oczywiscie wszystko na pokaz.Normalnie to u nich
jest patologia jakas.I ta para spotykala sie 7 lat,zanim wzieli slub.
I wlasnie dopiero po slubie zamieszkali razem.Swoja droga,to chyba matka tej
dziewczyny myslala,ze ona jest dziewicą i ze odda sie dopiero po slubie!Ha!
Dlatego pisze,ze ta rodzina to jak dla mnie patologia.

Dlaczego zaraz patologia?

Wiem, że można wypiąć tyłek i zamieszkać razem w tym mieście gdzie studiujemy. Ale ponieważ wciąż jestem na utrzymaniu rodziców (przynajmniej częściowo), to zostałam nauczona, że póki rodzice dają ci na życie to musisz ich szanować i jednak słuchać tego co mówią (oczywiście nie popadajmy w skrajności ). Oczywiście to trochę niesprawiedliwe, bo brat od kilku lat mieszka sobie razem z dziewczyną, no ale inaczej patrzy się na 30-letniego syna, który ma stałą pracę, a inaczej na ledwie 20-letnią córkę, która jest w połowie studiów.
Druga sprawa jest też taka, że także sami zdecydowaliśmy, że zaczekamy. Jeśli teraz razem zamieszkamy to po ślubie jedyną różnicą będzie właśnie ten papierek i nazwa. Bo i przed i po będzie tak samo (w sensie życia codziennego). A przy takiej sytuacji ślub będzie faktycznie początkiem czegoś nowego. No i jeszcze sprawa rozgrzeszenia. Wiem, że większość mieszkających razem ma w głębokim poważaniu, że nie może przyjmować komunii, ale dla nas jest to ważne.

Dzięki

Czasem się nam za to obrywa, albo nazywani jesteśmy mięczakami, no ale....

Blackmoon, gratulacje z okazji drugiej rocznicy

a_normalna piszac patologia absolutnie nie mialam na mysli Twojej obecnej
sytuacji.Jezeli poczulas sie urazona w jakis sposob,to ogromnie przepraszam.

Ta kolezaka ma po prostu strasznie dziwna rodzine,ale za duzo by o tym pisac,
a nie chce zasmiecac forum.

A w Waszym przypadku,to faktycznie lepiej,zebyscie zamieszkali po
slubie razem.
a_normalna mieszkacie daleko od siebie?Jak czesto sie widzicie?

no z tym dziadkiem to dla mnie przesada.

ja moich rodziców nie pytałam o zgodę, naturalne dla mnie było że jak skończę studia to sie od nich wyprowadzam i jade do miasta mojego nieślubnego, więc zamieszkamy razem. pół roku wcześniej zaczęłam ich do tego przygotowywać i zaraz po obronie zwinęłam manatki i wyjechałam może było im tez łatwiej bo ścieżka była przeterta przez starszą siostrę, która przed ślubem też kilka lat mieszkała z chłopakiem
my z kolei nei jesteśmy wierzący więc nie było problemu że jakiś grzech itp jest nam razem dobrze, kochamy się i w końcu też zapadla decyzja o ślubie

hej posluchajcie... jestem z chlopakiem 19 miesiecy, bardzo go kocham... klucimy sie czasami i wogóle... mam prawie 17lat.on tez... wszyscy mysla ze w tym wieku nie mozna przezyc prawdziwej milosci. on chce byc ze mna a ja z nim, chociaz czasami mamy rozne problemy ale zawsze staramy sie go rozwiazac... powiedzcie mi czy znacie przypadki ze w ytm wieku to ta miłośc??? smutno mi jak mi mowia ze tosie sknczy;/ ja wcale nie chce:(