Mąż w więzieniu, a ja już nie mam siły... - Netkobiety.pl

Mogł pomyśleć masz rację... ale wiesz czasam kobiety pakują się w coś co wogóle nie ma sensu, a ja to już mam do tego zdolność ponadludzką, a później to już wpada się w bagno po uszy.
Pytasz co zrobił... stara historia ale jak widać wraca...narkotyki, gówno straszne!!!
Nie mieszal mnie nigdy w tego typu historie,zawsze staral sie żeby mnie to niedotknelo ale jak widac na prożno. On ten czas to ostatnio byl, chcial juz normalnie żyć ale niestety nie wyszlo, a poza tym miedzy nami tez nie bylo najelpiej. ech mówie Ci...

Znam to historię! Powiem Ci jedno daj Mu do zrozumienia że nic z tego nie wyjdzie, że musi sam się wziąść za swoje życie a Ty zajmij się swoim. Wejdź w normalne towarzystwo, poznaj kogoś, spełniaj się w tym czym lubisz. Stań się kobietą którą wiem że chcesz być!
Bądź teraz egoistką bo inaczej popadniesz w dół!

Wiecie dziewczyny, też tak czasami myslę żeby pójść do ludzi, był to nawet jakiś bodziec żeby pójść na studia,które z wielkim oporem staralam sie ciągnąć,bo wszystko na mojej głowie i w miedzy czasie jego zamkneli, tydzień po tym zmarł jego przyjaciel, a trzy dni późnej jego matka, strasznie mi podupadł psychicznie,ale ja czuje że to nie jest dla mnie, te baby pod tym więzieniem, Ci wszyscy ludzie i cała otoczka tego....
Alacloudie pytasz jak mnie osaczał.... to dość długa historia bo znamy się juz ponad osiem i praktycznie tyle jesteśmy razem, można powiedzieć że moje najlepsze lata krecily się wkoło niego a i tak między Bogiem a prawdą to wychodzi na to że troche mnie sobie wychowywal,a i do chodzi do tego różnica wieku. Co prawda zawsze sie doskonale rozumielismy,ale bardzo lubil mnie zawsze kontrolowac, także mniej więcej wiecie jak to wyglada. Nie mam sumienia go teraz tak zostawić chociaz wiem że pakuje sie wciągu dalszym w bagno...

Bez sensu żebyś się męczyła....
Sama mówisz że nie widzisz z nim przyszłości....
To po co to wszystko???
On jakoś o Tobie nie myślał plącząc się w to wszystko.
Więc dlaczego Ty teraz masz na niego czekać.....
Nie marnuj sobie życia na czekanie na kogoś kto na to nie zasługuje...
Pomyśl wreszcie o sobie!

Witam Cię serdecznie,

     paradoksalnie, czas, kiedy masz dla siebie, kiedy mąż nie absorbuje swoją obecnością, nałogiem, to najlepszy czas dla Ciebie i dzieję się z Tobą to, co powinno czyli zaczynasz oceniać sytuację, dystansować się do osoby męża, zadajesz sobie pytania o przyszłość i siebie samą. Nie obwiniaj siebie i nie karć, bo masz prawo do szczęścia, radości, do normalności, której zabrakło. Poczucie winy za męża, jest również normalnym stanem, ale wiedź, że jako osoba współuzależniona nie możesz logicznie myśleć. Niestety takie związki obarczone są stałą huśtawką toksycznych emocji, winy, nadziei, żalu. O ile chcesz pomóc mężowi to zrobisz to najlepiej właśnie przez pomoc sobie samej. Mąż musi ponosić odpowiedzialność za siebie, inaczej nie poradzi sobie z nałogiem, narazi też Ciebie na trudne życie, brak jego sensu, brak poczucia Twojej godności, wartości. Wyjściem jest to, co robisz, dzielenie się emocjami, trudnościami, poznawanie innych w podobnej sytuacji. Wiedź, że Twój głos zostanie wtedy usłyszany a rozwiązania, pomoc zaczną przychodzić niespodziewanie od innych. Zaufaj sobie, intuicji i korzystaj z tej pomocy, ponieważ masz do tego niezbywalne prawo.

Życzę Ci abyś nie rezygnowała z siebie!

A gdzie pozytywne myślenie??
Zacznij działać zrób coś dla siebie a nie myśl tyle o tym wszystkim bo zwariujesz.
I naprawdę zdrowy egoizm bardzo by Ci sie przydal a nie ciagle zamartwianie sie.
To nie przez Ciebie wylądowal w wiezieniu.
Sam sie w to wpakowal wiec niech sam sie z tego wyplacze.
Bo jaka Ty przyszlosc z nim bedziesz miala???
Przeciez nawet jak juz wyjdzie z wiezienia to takie rzeczy sie za czlowiekiem ciagna.