Bicie dzieci JAKO METODA WYCHOWAWCZA....?? - Netkobiety.pl

Mam kuzynkę 35-letnią która była wychowana na klapsach, może na więcej niż klapsach i jest dla mnie prawdziwym autorytetem. Nauczyło ją to dyscypliny. Takiej dyscypliny, która poprowadziła ją na studia medycyny, pozwoliła jej wybrać dobrego męża i urodzić dwójkę dzieci. Zawsze mi pomagała, motywowała mnie, bo u mnie "klaps" to był pikuś w porównaniu z tym co się działo na co dzień (dda). Ja byłam częściej ganiona słownie niż fizycznie i zorganizowania teraz w moim życiu ZERO.

W wychowaniu nie chodzi o przemoc. Ale na myśl o ugłaskiwaniu dzieci, które mają potem mówić do mnie "te, stara" aż mi się włosy jeżą. Zwróćcie uwagę, że pisze to 19-latka...

Ale chyba należy odróżnić bicie dzieci od dyscypliny. To są dwa różne pojęcia. Można dyscyplinować dziecko innymi sposobami niż przemoc fizyczna. Całe wychowanie w pełni jest zależne od rodziców- jeżeli zostaną opluci lub nawyzywani przez swoją pociechę, to tylko i wyłącznie z własnej winy.
Bicie nie jest niczym przyjemnym- zawsze będzie kojarzyło się ze złem i bólem a jak wiadomo- z tego typu sytuacji nie wynosi się pozytywnych odczuć.
Czy osoba, która nie była dyscyplinowana karą cielesna nie może znaleźć dobrego męża i ukończyć studiów? Myślę, że przyjdzie jej to łatwiej, bo nie będzie obciążona żadnymi przykrymi doświadczeniami, które będą miały wpływ na jej dalsze życie.

Co warto podkreślić- prawie zawsze dzieci bite biją swoje dzieci, kiedy założą własną rodzinę.

mitsi- kara psychiczna bywa gorsza od fizycznej.. Bo piętnuje człowieka i jego godność- dlatego teraz masz problemy takie, jakie masz.
Z całym szacunkiem, ale nie wierzę że Twoja kuzynka doszła do tego wszystkiego, bo dostała w skórę od swoich rodziców. Myślę, że ma w sobie pokłady ogromnego bólu i .. tęsknoty za poczuciem bezpieczeństwa i własnej tożsamości nie zabieranej paskiem czy ręką.

Gdy chcemy uzyskać jakiś efekt, w postaci porządanego ZACHOWANIA u dzieci, to należy je zmotywować do tego. Nigdy klaps nie będzie motywował do zrobieeeenia czegoś. Kara to coś, co subiektywnie jest traktowane przez osobę. Niestety zazwyczaj nie daje porządanych rezultatów. Przyklad: statystyki więzienne. 41% z posród odsiadujących wczesniej karę więźniów trafia za kratki ponownie.

Lepsza od klaspa jest konsekwencja w wychowywaniu, musi ona zachodzić u obojga rodziców.

Ostatnio edytowany przez kasianr123 (2010-01-24 04:00:01)

Ansja napisał:

Ale chyba należy odróżnić bicie dzieci od dyscypliny. To są dwa różne pojęcia. Można dyscyplinować dziecko innymi sposobami niż przemoc fizyczna. Całe wychowanie w pełni jest zależne od rodziców- jeżeli zostaną opluci lub nawyzywani przez swoją pociechę, to tylko i wyłącznie z własnej winy.
Bicie nie jest niczym przyjemnym- zawsze będzie kojarzyło się ze złem i bólem a jak wiadomo- z tego typu sytuacji nie wynosi się pozytywnych odczuć.
Czy osoba, która nie była dyscyplinowana karą cielesna nie może znaleźć dobrego męża i ukończyć studiów? Myślę, że przyjdzie jej to łatwiej, bo nie będzie obciążona żadnymi przykrymi doświadczeniami, które będą miały wpływ na jej dalsze życie.

Co warto podkreślić- prawie zawsze dzieci bite biją swoje dzieci, kiedy założą własną rodzinę.

mitsi- kara psychiczna bywa gorsza od fizycznej.. Bo piętnuje człowieka i jego godność- dlatego teraz masz problemy takie, jakie masz.
Z całym szacunkiem, ale nie wierzę że Twoja kuzynka doszła do tego wszystkiego, bo dostała w skórę od swoich rodziców. Myślę, że ma w sobie pokłady ogromnego bólu i .. tęsknoty za poczuciem bezpieczeństwa i własnej tożsamości nie zabieranej paskiem czy ręką.

Nigdy nie miała w sobie bólu, bo nie raz rozmawiałyśmy szczerze o naszych rodzicach i zawsze podkreślała, że cieszy się, że jej od czasu do czasu dano w pupę, bo sama dobrze wiedziała, że jak czegoś nie robiła, to nie robiła tego z lenistwa. Swoich dzieci nie bije, może lekcje od matki dały jej nowy pomysł na wychowywanie.

Na własnych doświadczeniach mogę powiedzieć, że wolałabym nie raz być uderzona niż słyszeć nieprzyjemne słowa, jakich wysłuchiwałam.

Po klapsie dziecko nie poprawi zachowania.. Dopiero po kilku, kilkunastu zorientuje się, że kara następuje po jakimś określonym zachowaniu i zakoduje je sobie jako złe, bo po nim poczuje klapsa.

Co do aluzji o więzieniu: nie dziwię się, że kryminaliści po jednej odsiadce znów pakują się za kratki.. Najczęściej mają tam lepsze warunki niż niejedna polska rodzina...

Nigdy nie uderzyłam swoich dzieci i nigdy tego nie zrobie. Mój mąż był regularnie bity przez swojego ojca dlatego wiem co to znaczy , wiem jak cierpiał nie tylko fizycznie ale przede wszystkim psychicznie. To nie jest metoda wychowawcza, ale bezsilność wobec sytuacji w której się znajdujemy.

koma5 napisał:

A ja znów odezwę się przewrotnie - dobra metoda wychowawcza to metoda skuteczna. I tyle.

Absolutnie się z tym nie zgodzę, bo jest jeden warunek, który ta "skuteczna metoda" musi spełniać - nie może wyrządzać krzywdy. Niestety społeczeństwo ma z tą krzywdą problem. Jeśli sami bici w dzieciństwie przyjęliśmy to jako normę to nic dziwnego, że na dzień dzisiejszy nie protestujemy.

Tak zwana dyscyplina, która zdaniem niektórych jest konsekwencją bicia to nic innego jak strach, a nie sądzę, aby można było czuć się dumnym z tego, że się skutecznie zastraszyło swoje dziecko.
Prawdziwie pozytywna dyscyplina w sensie przestrzegania zasad bierze się z ich zrozumienia i konsekwencji rodziców, a nie strachu przed kolejnym laniem.
Równie dobrze zaakceptujmy bicie w związkach, przecież też jest skuteczną metodą, gdy partner chce nam coś wytłumaczyć - ciekawe, czemu ta metoda jakoś nie bardzo zyskuje społeczne poparcie? Mamy godność jako ludzie dorośli, więc nie pozwalamy się bić drugiemu człowiekowi, ale bez przeszkód spuszczamy manto naszym dzieciom i wtedy z pewnością zachowujemy się wspaniale. Hipokryzja i oznaka ludowej pseudomądrości.